Аўгуст Гайліт (;, каля Сангастэ — , пад Эрэбру, Швецыя) — эстонскі і латвійскі журналіст і пісьменнік.
Біяграфія Нарадзіўся 9 студзеня 1891 года ў мястэчку Куіксіла, недалёка ад мызы Загніц, у сям’і цесляра і вырас на мызе Фёльк. З 1899 г. вучыўся ў царкоўна-прыходскай і гарадской школе ў Валга, на працягу 1905—1907 гадоў у гарадской школе Тарту.
У 1911—1914 гадах працаваў журналістам у Латвіі, затым з 1916 па 1918 год у Эстоніі. Удзельнічаў у Эстонскай вайне за незалежнасць у якасці вайсковага карэспандэнта.
З 1920 года працаваў прэс-аташэ эстонскага пасольства ў Рызе.
З 1922 па 1924 год жыў у Германіі, Францыі і Італіі. Пасля гэтага ён працаваў пазаштатным пісьменнікам у Тарту і ў Таліне.
З 1932 па 1934 год быў дырэктарам тэатра «Ванемуйнэ» у Тарту. У 1932 годзе ажаніўся з актрысай Элві Вахер-Нандэр (1898—1981), ад якой у 1933 годзе нарадзілася дачка Айлі-Віктаорыя (Aili-Viktooria, памерла ў 2022 годзе).
З ліпеня 1943 года Гайліт быў мэрам Таліна.
У верасні 1944 года эмігрыраваў з сям’ёй у Швецыю, дзе напісаў раман «Палымянае сэрца» («Leegitsev süda», 1945).
Гайліты пасяліліся ў сядзібе Арместа пад Эрэбру. Там Аўгуст Гайліт памёр 5 лістапада 1960 года на 70-м годзе жыцця. Яго прах пахаваны на Паўночных могілках горада Эрэбру. На надмагіллі, выкананым Э. Раздсепам. напісана «Палымянае сэрца / Над клапатлівай вадой» (эст. Üks leegitsev süda / üle rahutu vee").
Увайшоў у складзены ў 1999 годзе па выніках пісьмовага і анлайн-галасавання спіс 100 вялікіх дзеячаў Эстоніі XX стагоддзя. Крыніцы
Катэгорыя:Пісьменнікі Эстоніі