Станіслаў Брукальскі (, , — , ) — польскі архітэктар, прафесар Варшаўскага тэхналагічнага ўніверсітэта, член групы Praesens; муж Барбары Брукальскай.
Біяграфія Сын Станіслава і Адэлі (народжанай Марэніч). Вучыўся ў Міланскай палітэхнічнай школе і Варшаўскім тэхналагічным універсітэце. З 1926 г. удзельнік гуртка «Praesens». Сузаснавальнік і першы прэзідэнт Асацыяцыя польскіх архітэктараў.
У 1916—1922 гадах служыў у 2-м палку ўланаў Польскіх легіёнаў, а затым у 2-м Рокітнянскім палку лёгкай кавалерыі. У 1934 годзе, як афіцэр запасу, заставаўся на ўліку Акруговага камандавання дапаўнення г. Варшава III. У гэты час ён быў адлічаны ў запас да 22-га палка Падкарпацкіх уланаў у Броды. У званні капітана па выслуге гадоў 19 сакавіка 1939 года яму было прысвоена 13-е месца ў корпусе кавалерыйскіх афіцэраў запасу. Абаронца Варшавы 1939; потым вязень нямецкага офлягу II C у Вольдэнбэргу. З 1949 г. прафесар Варшаўскага тэхналагічнага ўніверсітэта.
Да 1939 года разам з жонкай ён праектаваў танныя, функцыянальныя будынкі з простымі формамі і тонкімі мастацкімі элементамі, інтэграваныя з навакольнай прасторай, у тым ліку: уласны дом у Варшаве (1927—1928), квартал жыллёвых кааператыў у варшаўскім раёне Жалібож (1927—1939). Разам з Багданам Лахертам, Багданам Пнеўскім і Юзэфам Шанайцай ён афармляў польскі павільён для выставы ў Парыжы (1937). Працаваў і ў суднабудаўнічай прамысловасці (інтэр’еры карабля «Баторый» — у камандзе).
Пасля Другой сусветнай вайны м.н супраектант рэканструкцыі варшаўскага Новага Мяста. Быў адным са стваральнікаў канцэпцыі кааператыўнага жыллёвага будаўніцтва.
Памёр у Варшаве, пахаваны разам з жонкай на ротных могілках у Лясках.