Андрэ Леон Блюм (; — ) — французскі дзяржаўны дзеяч, палітык і пісьменнік. Ён стаў першым сацыялістам і яўрэем, які займаў пасаду прэм'ер-міністра Францыі ў 1936-1937 і 1938 гадах.
Біяграфія Нарадзіўся ў Парыжы ў сям'і яўрэйскага паходжання. Атрымаў выдатную адукацыю: вучыўся ў Ліцэі імя Генрыха IV, а затым у Вышэйшай нармальнай школе, дзе вывучаў літаратуру і права. Пасля атрымання дыплома ён стаў адвакатам і журналістам, спрыяючы развіццю сацыялістычных ідэй у Францыі.
Упершыню далучыўся да сацыялістычнага руху на пачатку XX стагоддзя. У 1919 годзе стаў дэпутатам Нацыянальнага сходу Францыі. Пасля смерці Жана Жарэса ён узначаліў SFIO і працягваў змагацца за ідэалы сацыялізму і дэмакратыі.
Леон Блюм стаў ключавой фігурай у стварэнні Народнага фронту — кааліцыі левых партый, якая перамагла на парламенцкіх выбарах 1936 года. У чэрвені таго ж года ён быў прызначаны прэм'ер-міністрам.
За час свайго кіравання Францыяй Народны фронт правёў шэраг важных сацыяльных рэформаў: увядзенне 40-гадзіннага працоўнага тыдня, павелічэнне заробкаў рабочых, права на калектыўныя дамовы, адпачынак аплачваемы на працягу двух тыдняў у год. Гэтыя меры значна палепшылі ўмовы працы французскіх рабочых, але выклікалі незадаволенасць бізнес-колаў, што прывяло да крызісу і адстаўкі ўрада ў 1937 годзе.
З пачаткам вайны актыўна выступаў супраць фашызму. Пасля паражэння Францыі быў арыштаваны ўрадам Вішы і пераданы нацыстам. Ён правёў некалькі гадоў у зняволенні ў канцэнтрацыйным лагеры Бухенвальд і толькі ў 1945 годзе быў вызвалены саюзнікамі.
Пасля вайны ён кароткі час зноў займаў пасаду кіраўніка ўрада Францыі ў 1946-1947 гадах. У апошнія гады жыцця займаўся палітычнымі каментарыямі і напісаннем мемуараў. Памёр 30 сакавіка 1950 года.
Леон Блюм адыграў важную ролю ў французскай гісторыі як лідар сацыялістычнага руху і рэфарматар. Яго палітыка значна паўплывала на развіццё сацыяльных гарантый у Францыі, а яго барацьба за дэмакратычныя каштоўнасці зрабіла яго адной з ключавых фігур XX стагоддзя.
Крыніцы
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Францыі