Могілкі Ікселя () — могілкі, размешчанае на тэрыторыі камуны Іксель у паўднёвым прыгарадзе Бруселя, адзін з самых найстарэйшых і найбуйнейшых бельгійскіх некропаляў.
Гісторыя Першапачаткова, у XV стагоддзі, у камуне Іксэль хавалі памерлых вакол царквы Святога Крыжа. Аднак могілкі ў цэнтры вёскі сталі занадта малымі, а ў пачатку XIX стагоддзя мясцовыя жыхары пачалі патрабаваць вынасу іх за межы вёскі. Толькі вялікая эпідэмія халеры 1832 года пераканала ўлады ў неабходнасці пераносу могілак.
Спачатку, у 1832–1834 гадах, могілкі перанеслі ў раён Эльзенблок. Але ўчастак плошчай у адзін гектар таксама хутка стаў цесным. У 1877 годзе могілкі перанеслі на іх цяперашняе месца. Гэты ўчастак, што належаў камуне, на той час яшчэ не быў забудаваны. У 1882 годзе частка з 800 магіл старых могілак была перанесена на новае месца. Перанос помнікаў аплацілі сем’і, а перапахаванне парэшткаў ажыццяўляла камуна. Старыя могілкі былі афіцыйна закрыты. У верасні 1891 года генерал Буланжэ здзейсніў тут самагубства на магіле сваёй каханай, мадам дэ Банемен.
Цяпер могілкі ператварылася ў адны з найбуйнейшых у бельгійскай сталіцы. Плошча могілак каля 12 гектараў акружана каменнай сцяной. Раён вакол могілак у Ікселі з’яўляецца адным з самых ажыўленых і модных у горадзе, упадабаным сярод студэнтаў мясцовых універсітэтаў10 Удивительных бесплатных дел в Брюсселе.
Вядомыя пахаванні Гл. :Катэгорыя:Пахаваныя на Іксельскіх могілках
Тут пахаваны выдатныя дзеячы культуры, навукі, палітыкі і ваенныя, у тым ліку многія рускія эмігранты першай хвалі. Жуль Бардэ (1870—1961) — бельгійскі імунолаг і бактэрыёлаг. Жорж Буланжэ (1837—1891) — палітычны дзеяч Францыі, генерал. Эжэн Ізаі (1858—1931) — бельгійскі скрыпач, дырыжор і кампазітар.
Крыніцы
Спасылкі
Cimetière d’Ixelles Cimetière communal d’Ixelles
Катэгорыя:Могілкі Бельгіі Катэгорыя:Іксель Катэгорыя:Славутасці Бруселя