Міла Котка (Mila Kotka; нар. , Смілавічы, Беларусь) — беларуская мастачка, культурная актывістка і прадзюсарка, даследчыца бразільскай культуры, заснавальніца і куратарка міжнародных мастацкіх ініцыятыў.

Адна з ключавых фігур у фармаванні і развіцці сучаснага стрыт-арту ў Беларусі. Прадстаўніца біяарту, аўтарка ўласнага мастацкага метаду і стылю «бія-іерогліфы».

Біяграфія Нарадзілася ў гарадскім пасёлку Смілавічы ў сям’і інжынераў. У 2005 годзе скончыла факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

З 2000-х гадоў больш за дзесяць год працавала культурнай журналісткай, публікуючы матэрыялы пра альтэрнатыўную беларускую і міжнародную культуру, сучаснае мастацтва, перформансы і фестывалі.

Дзейнасць Пасля заканчэння ўніверсітэта ў 2005 годзе пачала даследаваць бразільскую культуру.

У 2014 годзе разам з бразільскім дыпламатам Данілу Тэафілу Костай заснавала ў Мінску першы фестываль вулічнага мастацтва Vulica Brasil, які праводзіўся пад эгідай Амбасады Бразіліі ў Мінску. Фестываль істотна паўплываў на візуальнае асяроддзе сталіцы: за сем гадоў існавання было створана больш за 50 муралаў беларускіх і бразільскіх мастакоў, рэалізаваны урбаністычныя інтэрвенцыі і распрацаваны канцэптуальны план развіцця вуліцы Кастрычніцкай, якая стала галерэяй стрыт-арту пад адкрытым небам і ўвайшла ў топ-100 славутасцяў Беларусі паводле турыстычных пуцевадзіцеляў.

За ўнёсак у развіццё вулічнага мастацтва атрымала неафіцыйнае званне «хросная маці беларускага стрыт-арту».

У 2021 годзе стала сузаснавальніцай Інстытута мастацтваў і ўстойлівага развіцця Vulica Brasil у Бразіліі, які працягнуў ідэі фестывалю і займаецца прасоўваннем дэмакратызацыі мастацтва ў гарадскіх прасторах і тэм устойлівасці на міжнародным узроўні.

У 2024 годзе запусціла Vulica Academy — відэаплатформу з серыяй майстар‑класаў, у якіх удзельнічаюць сучасныя беларускія мастачкі і мастакі, звязаныя са стрыт‑артам.

Практыкуе і выкладае капуэйру — традыцыйнае бразільскае мастацтва, прызнанае ЮНЭСКА нематэрыяльнай культурнай спадчынай чалавецтва; мае кваліфікацыю інструктара міжнароднай школы FICAG.

Была лідарам культурнага руху Feel Brazil у Беларусі, які папулярызаваў бразільскую культуру і арганізоўваў семінары, кіна- і мастацкія фестывалі, імпрэзы, адукацыйныя і дабрачынныя праграмы.

Мастацтва У 2019 годзе, пасля асабістых экспедыцый па нацыянальных парках Тайланда і краін Афрыкі, вынайшла ўласны мастацкі накірунак — біяарт. Яе аўтарскі стыль «бія-іерогліфы» ўяўляе сабой эфемерныя кампазіцыі з эндэмічных прыродных элементаў канкрэтных біёмаў, складзеныя ў абстрактныя знакавыя структуры.

Творчасць Мілы Коткі прысвечана тэмам гармоніі, балансу, самасвядомасці, геацэнтрызму, анімізму і рытуальнасці як культурнай формы. У сваёй мастацкай практыцы яна звяртаецца да нейраэстэтыкі і семіётыкі ў межах мастацкага даследавання, а таксама да філасофскіх і культурных канцэпцый узаемадзеяння чалавека і прыроды, у тым ліку экалагічнай філасофіі і постгуманістычных падыходаў. У якасці мастацкіх крыніц і перформатыўных метадаў мастачка выкарыстоўвае элементы будыйскіх медытатыўных практык, традыцыйных паганскіх абрадаў і рытуалаў, інтэрпрэтуючы іх у кантэксце сучаснага мастацтва. Яе працы арыентаваныя на асэнсаванне біяразнастайнасці, дзікай прыроды і ідэй устойлівага развіцця, а таксама на фармаванне экалагічнай і культурнай свядомасці.

Выбраныя выставы

Персанальныя

2023 — Endo-Exo Stone Educational Pavilion, Варшава, Польшча (куратарка Вольга Кліп). 2023 — Endo-Exo Spatial, Metaverse, VR (куратарка Ксенія Тырсікава). 2021 — Semiosis, Berliner Studio, Адэса, Украіна (куратар Аляксандр Гор). 2020 — Personal Meditation, Культурны цэнтр «Корпус», Мінск, Беларусь (куратар Максім Крук).

Групавыя

2024 — Natureza Urbana, CCBB, Бразілія, Бразілія (куратаркі Ніна Каімбра, Міла Котка). 2022 — Love!, Vershy Art Space, Мінск, Беларусь (куратарка Надзея Хмыль). 2021 — Vulica Brasil, Vershy Art Space, Мінск, Беларусь (куратарка Вольга Кліп).

Удзел у фестывалях

2025 — Minsk × Minga Festival, інтэрактыўная інсталяцыя, Мюнхен, Германія. 2024 — Coma Music Festival, ўваходная інсталяцыя, Бразіліа, Бразілія. 2023 — Varušniak Festival, арт-ідэнтычнасць і інтэрактыўная інсталяцыя, Варшава,Польшча. 2022 — Pradmova Intellectual Book Festival, інтэрактыўная сесія пра біяарт і новыя іерогліфы, Тбілісі, Грузія.

Адукацыя Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, Мінск — магістр журналістыкі (2000—2005). Спецыялізацыя: друкаваныя медыя, дызайн, журналістыка.

Дадатковая адукацыя: 2002—2019 — семінары і курсы па камунікацыі, візуальным дызайне, журналістыцы, грамадзянскім актывізме і палітычных кампаніях (BBC, Deutsche Welle, еўрапейскія НДА).Удзел у больш як 50 лекцыях і майстар-класах па мастацтве, урбанізме і ўстойлівым развіцці, арганізаваных фестывалем Vulica Brasil. 2022—2023 — фларыстычнае мастацтва, Zak, Варшава, Польшча. 2025 — удзельніца EcoArt Lab ад Art Yard Community, Грузія.

Узнагароды і прызнанне

2022 — удзельніца філасофскага дыялогу «Нацыянальная ідэя Беларусі» на Euroradio, увайшла ў лік 100 актывістаў, прадстаўленых у аднайменнай кнізе; 2020 — лонг-ліст міжнароднай фотапрэміі PRAFOTA, катэгорыя «Мастацкая фатаграфія»; 2019 — «Фестываль года» па версіі мультымедыйнага часопіса 34mag (Vulica Brasil); 2017 — выступ у фармаце TEDx (TEDxNiamiha) з дакладам «Soft power: эксперымент Vulica Brasil»; 2016 — уключана ў спіс «100 самых важных людзей года» па версіі KYKY.org у намінацыі «Урбаністычныя актывісты»;

Зноскі

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Смілавічах Катэгорыя:Мастакі Беларусі