Уладзіслаў Вейтка (; ) — ваенны інжынер, удзельнік руска-японскай, першай сусветнай і польска-савецкай войнаў, генерал-маёр арміі Расійскай імперыі, кіраўнік сілаў польскай самаабароны на Літве і Беларусі восенню 1918 — вясной 1919, генерал-маёр Польскага войска.

Біяграфія Нарадзіўся 1 лютага 1859 года ў Інфлянтах. Хутчэй усяго каб заблытаць сляды, з-за ўдзелу ў паўстанні 1863 года, яго бацькі перасяліліся на поўдзень Расійскай імперыі. Адукацыю атрымаў у Адэсе. Скончыў Мікалаеўскую ваенную інжынерную акадэмію ў Санкт-Пецярбургу. Удзельнічаў у руска-японскай вайне 1904—1905 гадоў. З 1916 года служыў у тэхнічным корпусе ў Маскве.

Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі ён удзельнічаў у арганізацыі польскіх частак на Усходзе, быў членам Выканаўчага камітэта Польскай ваеннай канфедэрацыі і старшынёй камісіі фармавання пры Генеральным штабе ў Санкт-Пецярбургу. Вярнуўся на Беларусь. Сфармаваў сапёрны батальён на Міншчыне і разам з ім увайшоў у склад 1-га Польскага корпуса ў Расіі. Пасля капітуляцыі корпуса ён арганізаваў і камандаваў самаабаронай Вільні.

28 кастрычніка 1918 года начальнік Генеральнага штаба генерал-маёр Тадэвуш Развадоўскі прызначыў яго «кіраўніком усіх фарміраванняў Самаабароны ў Літве і Беларусі». 8 снежня 1918 года прыняты ў Польскую армію ў званні генерал-маёра, пацверджаным са старшынством з 1 лістапада 1916 года, і прызначаны «камандуючым усіх літоўскіх і беларускіх нацыянальных фарміраванняў самаабароны і ўсіх іншых польскіх вайсковых і міліцэйскіх падраздзяленняў на тэрыторыі Літвы і Беларусі» .

15 мая 1919 года міністр ваенных спраў прызначыў яго інспектарам інжынерыі і сапёрамі. Удзельнічаў у польска-савецкай вайне, а ў 1920 годзе ўмацаваў Варшаву. Быў прызначаны камандуючым фартыфікацыйнымі збудаваннямі 1-й польскай арміі.

3 студзеня 1921 года ён быў прызначаны генерал-лейтэнантам і выйшаў у адстаўку — 1 красавіка 1921 года. 26 кастрычніка 1923 года быў зацверджаны ў званні генерал-маёра.

Пасля выхаду ў адстаўку пасяліўся ў Варшаве, стаў актыўным членам Таварыства ваенных ведаў, публікаваўся. У 1923 годзе далучыўся да падрыхтоўкі фашысцкага перавароту ў Польшчы. Пасля арышту актывістаў змовы ў 1924 годзе Вейтка не пацярпеў ад наступстваў.

Памёр 16 лістапада 1933 года ў Налэнчаве.

Кар’ера У войску Расійскай імперыі: Падпаручнік у пяхоце з 1882 года паручнік з 1885 штабс-капітан з 1893 капітан з 1898 з 1905 падпалкоўнік. з 1911 палкоўнік. з 1915 генерал-маёр.

У Польскім войску: генерал-падпаручнік Генерал-паручнік — 3 студзеня 1921, дата выхаду ў адстаўку — 1 красавіка 1921 Генерал-маёр (генерал дывізіі) — пацверджаны ў званні 26 кастрычніка 1923 г., старшынства — з 1 чэрвеня 1919

Працы Ramoty i ramotki wojskowe, Polska Zjednoczona, Warszawa 1929. Samoobrona Litwy i Białorusi. Szkic historyczny, Nakładem Związku Organizacji b. Wojskowych w Wilnie, Wilno 1930. Zdrada ppłk. Grimma, Biblioteczka Historyczno-Geograficzna, tom 90, Towarzystwo Wydawnicze «Rój» Sp. z o.o., Warszawa Pojęcie wojskowe dowódcy (artykuł dyskusyjny), ч. I, Polska Zbrojna — № 165 — 22 чэрвеня 1922. — С. 1-2. Pojęcie wojskowe dowódcy (artykuł dyskusyjny), ч. II, Polska Zbrojna — № 166 — 23 чэрвеня 1922. — С. 2. Pojęcie wojskowe dowódcy (artykuł dyskusyjny), ч. III, Polska Zbrojna — № 167 — 24 чэрвеня 1922. — С. 2. Pojęcie wojskowe dowódcy (artykuł dyskusyjny), ч. IV, Polska Zbrojna — № 168 — 23 чэрвеня 1922. — С. 1-2. Zdrada ppłk Grimma, https://polona.pl/item/zdrada-pplk-grimma,MTA1Nzg0NjE/

Ордэны і ўзнагароды Крыж Доблесці — двойчы Медаль Дзесятай гадавіны адноўленай незалежнасці Памятны медаль за вайну 1918—1921 гг. Афіцэр Ганаровага легіёна — 1921 Медаль Перамогі («Médaille Interalliée») — 1925 Расійскія ўзнагароды

Крыніцы

Бібліяграфія Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione. H.P Kosk, Generalicja Polska, Oficyna Wydawnicza «Ajaks», Pruszków 1998. Stawecki P., Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918—1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6. Władysław Wejtko, Samoobrona Litwy i Białorusi. Szkic historyczny, Nakładem Związku Organizacji b. Wojskowych w Wilnie, Wilno 1930.

Спасылкі

Катэгорыя:Удзельнікі польска-савецкай вайны