«Цэнтра́льны» () — шматфункцыянальны спартыўны стадыён у горадзе Рэчыца (Беларусь), размешчаны на скрыжаванні вуліц 10 год Кастрычніка і Сняжкова. Афіцыйна адкрыты ў 1925 годзе. Здольны ўмясціць 3550 гледачоў. З’яўляецца хатняй арэнай мясцовага футбольнага клуба «Спадарожнік» (а ў мінулым — клуба «Рэчыца-2014»).
Гісторыя Дакладная дата пачатку будаўніцтва стадыёна невядомая. Паводле дадзеных мясцовых краязнаўцаў і былых супрацоўнікаў футбольнага клуба, гісторыя аб’екта пачалася ў другім дзесяцігоддзі XX стагоддзя яшчэ да пачатку Першай сусветнай вайны, калі ў Рэчыцы ўжо існавала футбольная каманда і было абсталявана звычайнае поле. Першы афіцыйна зафіксаваны матч на стадыёне адбыўся ў 1925 годзе паміж камандамі Рэчыцы і Навазыбкава (Бранская губерня). У 1930-я гады інфраструктура стадыёна ўключала парашутную вышку, гарадошную і валейбольную пляцоўкі, а таксама стралковы цір.
Амаль увесь час свайго існавання ў савецкі перыяд стадыён належаў дрэваапрацоўчаму прадпрыемству, якое цяпер называецца «Рэчыцадрэў». Назва арэны неаднаразова змянялася ўслед за зменай назвы завода: спачатку гэта быў стадыён запалкавай фабрыкі, потым фанерна-мэблевага камбіната, затым ВА «Рэчыцадрэў» і ААТ «Рэчыцадрэў». Сучасную назву «Цэнтральны» ён атрымаў толькі пасля перадачы на баланс горада.
Падчас Вялікай Айчыннай вайны спартыўная інфраструктура горада і сам стадыён моцна пацярпелі. Пасля вызвалення Рэчыцы тэрыторыю хутка аднавілі сіламі старшыні спорткамітэта раёна Георгія Наско і начальніка гарадской спартарганізацыі Алены Горскай. Ужо 16 ліпеня 1944 года тут правялі Усесаюзны Дзень фізкультурніка, а ў верасні адбыліся спаборніцтвы па лёгкай атлетыцы і футболе. У пасляваенныя гады былі пабудаваны драўляныя трыбуны, душ, распранальні і месца для аркестра. У 1952 годзе стадыён прыняў матчы чэмпіянату БССР (другога дывізіёна), у якім дэбютавала рэчыцкая каманда.
Напярэдадні распаду СССР стадыён прыйшоў у заняпад: двойчы адбываліся пажары, падчас якіх згарэлі будаўнічыя матэрыялы, прызначаныя для рэканструкцыі. Доўгі рамонт завяршыўся толькі да канца 1980-х гадоў, і ў 1989 годзе каманда пад назвай «Спадарожнік» вярнулася ў чэмпіянат рэспублікі. У пачатку 1990-х гадоў, з стварэннем хозразліковага клуба «Ведрыч», на стадыёне пачаўся спартыўны ўздым. У 1993 годзе быў закладзены крыты манеж. Да 1996 года, а таксама ў сезонах 2000 і 2001 гадоў арэна прымала матчы Вышэйшай лігі Беларусі.
Самая маштабная рэканструкцыя ў найноўшай гісторыі адбылася ў 2007 годзе, калі Рэчыца прымала рэспубліканскі фестываль-кірмаш працаўнікоў сяла «Дажынкі». Падчас гэтых прац над галоўнай трыбунай быў пабудаваны дах-навес, абноўлены трыбуны, абсталяваны лёгкаатлетычныя дарожкі (плошчай 5800 м², пакрыццё Spurtan BS) і пабудавана малая спартыўная пляцоўка.
Характарыстыка і інфраструктура Стадыён мае ўмяшчальнасць 3550 гледачоў. Галоўная трыбуна абсталявана дахам. На тэрыторыі спартыўнага комплексу размешчана асноўнае футбольнае поле з натуральным газонам памерам 105 × 68 метраў, а таксама бегавыя дарожкі для заняткаў лёгкай атлетыкай, якія выкарыстоўваюцца гомельскай спартыўнай школай.
Побач з асноўнай арэнай сканцэнтравана дадатковая спартыўная інфраструктура. На тэрыторыі маюцца два тэнісныя корты, баскетбольная пляцоўка і пляцоўка для пляжнага валейбола. У будынку адміністрацыйна-бытавога корпуса стадыёна працуюць зала для міні-футбола, трэнажорная зала і саўна.
17 верасня 2021 года ў рамках інвестыцыйнага праекта «Першыя адзінаццаць» (First eleven) ад Беларускай федэрацыі футбола і УЕФА на базе ДЮСШ № 2, якая прылягае да стадыёна, было ўрачыста адкрыта новае поўнапамернае футбольнае поле са штучным пакрыццём высокай якасці (стандарт FIFA Quality Pro).
Крыніцы
Катэгорыя:Стадыёны Беларусі Катэгорыя:Спорт у Рэчыцы Катэгорыя:З’явіліся ў 1925 годзе Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Рэчыцы Катэгорыя:1925 год у Рэчыцы