Зямля Саннікава — востраў-прывід у Паўночным Ледавітым акіяне, які нібыта бачылі некаторыя даследчыкі на поўнач ад Новасібірскіх астравоў.
Сведчанні і пошукі Упершыню пра яго паведаміў у 1811 годзе, здабываючы пясца на паўночных берагах Новасібірскіх астравоў, прамысловец Якаў Саннікаў, дасведчаны палярны вандроўца, які раней адкрыў астравы Стаўбавы і Фадзееўскі. Ён выказаў меркаванне аб існаванні «шырокай зямлі» на поўнач ад вострава Кацельны. Па словах паляўнічага, над морам падымаліся «высокія каменныя горы».
У 1937 годзе савецкі ледакол «Садко» падчас свайго дрэйфу прайшоў каля мяркуемага вострава і з поўдня, і з усходу, і з поўначы — але нічога, акрамя акіянскіх ільдоў, не знайшоў. Па просьбе акадэміка У. А. Обручава ў той жа раён былі пасланыя самалёты арктычнай авіяцыі. Аднак, нягледзячы на ўсе намаганні, і гэтыя пошукі далі адмоўны вынік: было ўстаноўлена, што Зямлі Саннікава не існуе.
Літаратура
Катэгорыя:Арктыка Катэгорыя:Астравы Паўночнага Ледавітага акіяна Катэгорыя:Гісторыя Сібіры Катэгорыя:Астравы-прывіды Катэгорыя:Гіпатэтычныя землі