Карл Адольф «Макс» фон СюдаўЧасцяком прозвішча акцёра транскрыбуецца як Зюдаў, што да некаторай ступені абгрунтавана нямецкім паходжаннем яго бацькоў. (; ) — шведскі акцёр, вядомы, у прыватнасці, сваёй сумеснай працай з рэжысёрамі Інгмарам Бергманом і Янам Труэлем. Двухразовы намінант на прэмію «Оскар» (1988, 2012).
Біяграфія Сюдаў нарадзіўся ў сям’і выхадцаў з памеранскай Прусіі. Бацька Карл Вільгельм фон Сюдаў выкладаў фалькларыстыку (у тым ліку скандынаўскую і ірландскую народную музыку) ва ўніверсітэце Лунда, маці Марыя фон Сюдаў (народжаная Грэта Рапэ) была школьнай настаўніцай.
У 1951 г. Макс фон Сюдаў скончыў акцёрскую студыю пры тэатры «Драматэн» у Стакгольме, а ў 1955 годзе пераехаў у Мальмё, дзе пазнаёміўся з Інгмарам Бергманам.
У 1965 годзе ён упершыню пагадзіўся сыграць галоўную ролю ў амерыканскім фільме «Найвялікшая з расказаных гісторый».
Неўзабаве ён з сям’ёй перабраўся ў Лос-Анджэлес.
У сярэдзіне 70-х гадоў ён пераехаў у Рым, дзе пасябраваў з Марчэла Мастраяні і ўдзельнічаў у здымках шматлікіх італьянскіх фільмаў.
Кавалер ордэны Ганаровага легіёна.Le comédien suédois Max von Sydow chevalier de la Légion d’honneur
Фільмаграфія 1949 — Проста маці — Нільс 1951 — Фрокен Юлія — Ханд 1957 — Сунічная паляна — Хенрык Акерман 1957 — Сёмая пячатка — Антоніус Блок 1958 — Твар — Альберт Эмануэль Фоглер 1960 — Дзявочая крыніца — Тэрэ 1961 — Скрозь цьмянае шкло — Марцін 1963 — Дзеепрыметнік — Ёнас Персан 1965 — Найвялікшая з расказаных гісторый — Ісус Хрыстос 1966 — Мемарандум Квілера — Кастрычнік 1968 — Гадзіна ваўка — Юхан Борг 1968 — Сорам — Ян Розенберг 1969 — Запал — Андрэас Вінкельман 1970 — Ліст з Крамля — палкоўнік Коснаў 1971 — Эмігранты — Карл-Оскар Нільсан 1971 — Папугай — Салем 1972 — Пасяленцы — Карл-Оскар Нільсан 1973 — Экзарцыст — Ланкестэр Мерын 1974 — Стэпавы воўк — Гары Галер 1975 — Тры дня кондара — Жубер 1975 — Апошні воін — Барон 1976 — Падарожжа праклятых — капітан Шродэр 1976 — Сабачае сэрца — Піліп Праабражэнскі 1976 — Татарская пустыня — капітан Ортыц 1977 — Маршуй ці памры 1977 — Выганяючы д'ябла 2 — Ланкестэр Мерын 1979 — Ураган 1980 — Прамы рэпартаж пра смерць — Джэральд Мортэнхау 1980 — Флэш Гордан — Мінг Бязлітасны 1981 — Уцёкі да перамогі — маёр Карл фон Штайнер 1982 — Конан-варвар — кароль Озрык 1983 — Ніколі не гавары «ніколі» — Эрнст Стаўра Блофельд 1984 — Уцёкі ад сну — Пол Новатні 1984 — Дзюна — доктар Кінес 1985 — Дасье «Беларусь» 1985 — Quo vadis 1985 — Апошняе месца на Зямлі — Фрыцьёф Нансен 1986 — Другая перамога 1986 — Ханна і яе сёстры — Фрэдэрык 1986 — Дуэт для салісткі — доктар Льюіс Фельдман 1987 — Пеле-заваёўнік — Ласэ 1990 — Абуджэнне — доктар Пітэр Інгрэм 1991 — Пацалунак перад смерцю — Тор Карлсан 1991 — Калі наступіць канец святла — Генры Фарбер 1991 — Бык — Вікар 1991 — Еўропа — апавядальнік 1992 — Добрыя намеры — Ёхан Акерблам 1992 — Дакрананне рукі 1993 — Патрэбныя рэчы — Ліланд Гонт 1993 — Хайдзі 1995 — Грамадзянін Ікс — Аляксандр Буханоўскі 1995 — Суддзя Дрэд — галоўны суддзя Фарга 1996 — Гамсун — Кнут Гамсун 1997 — Варожыя воды — адмірал Чернавін 1998 — Куды прыводзяць мары — Перавозчык/сапраўдны Альберт Льюіс 2000 — Нюрнберг — Сэмюэл Розенман 2001 — Інтакта — Сэмюэль 2002 — Асобная думка — Ламар Бёрджэс 2004 — Кольца Нібелунгаў — Эйвінд 2005 — Альпійская казка 2006 — Расследаванне — імператар Тыберый 2007 — Час пік 3 — Вардэн Рэйнард 2007 — Скафандр і матылёк — Жан-Дамінік Бобі старэйшы 2009 — Саламон Кейн — Ёсія Кейн 2009 — Оскар і Ружовая Дама 2009 — Цюдоры — кардынал фон Вальдбург 2010 — Востраў праклятых — Джэрэмі Нейрынг 2010 — Робін Гуд — Сэр Уолтэр Локслі 2011 — Жудасна гучна і залімітава блізка — Арандатар 2012 — Масква 2017 — Джозеф Паскаль 2013 — Лісты — Селест ван Эксем
Спасылкі