Менедэм з Эрэтрыі (; 345/4 г. до н.э. — 261/0 г. до н.э.Tiziano Dorandi, Chapter 2: Chronology, in Algra et al. (1999) The Cambridge History of Hellenistic Philosophy, page 52. Cambridge.) — старажытнагрэчаскі філосаф, заснавальнік Эрэтрыйскай школы. Вывучаў філасофію спачатку ў Афінах, затым у Стыльпона і Федана. Сачыненні Менедэма не захаваліся, акрамя некалькіх заўваг у пазнейшых пісьменнікаў.
Пра яго філасофскія гледжанні маюцца адрывістыя звесткі. Афіней цытуючы Эпікрата, мяркуе, што Менедэм быў платонікам, але паводле іншых звестках ён аддаваў перавагу Стыльпону. Паводле Дыягена Лаэрцкага, Менедэм ідэнтыфікаваў дабро як карыснасцьДыяген Лаэрцкі, ii. 134-135, адмаўляў каштоўнасць негатыўных меркаванняў, паколькі толькі афірмацыі выражаюць ісціну. У этыцы, паводле сведчанняў ПлутархаПлутарх, De virt. mor. 2 і ЦыцэронаЦыцэрон, Academica ii. 42, ён высока шанаваў дабрадзейнасць. Цыцэрон таксама паведамляе, што Менедэм быў паслядоўнікам Мегарскай школы. Дыяген кажа, што Менедэм не пакінуў твораў, і Эрэтрыйская школа неўзабаве спыніла сваё сціплае існаванне.
Літаратура Диоген Лаэртский. О жизни, учениях и изречениях знаменитых философов. / Пер. и прим. М. Л. Гаспарова. Общ. ред. и вступ. ст. А. Ф. Лосева. (Серия «Философское наследие»). М., Мысль, 1979. 624 стр. 2-е изд., испр. М.: Мысль. 1986. 570 стр. 100000 экз. переиздавался: 1995, 1998, 2009. Античная философия: Энциклопедический словарь. М., 2008. С.484-485. ISBN 5-89826-309-0
Катэгорыя:Філосафы Старажытнай Грэцыі