Графы Анжэра Прызначаліся каралём і выконвалі ў графстве судовую, адміністрацыйную і ваенную функцыі. Пасада і ўладанні графа сталі спадчыннымі па пастанове Карла II Лысага ў 877 годзе.

Святы Лезен (Lézin, Licinius) (каля 587—592) Эд Арлеанскі (пам. 834) Ламберт II Нанцкі, граф Нанта і Анжэра (пам. 852)

Раберціны

853—858: Роберт Моцны (каля 820 — 2 ліпеня/15 верасня 866), граф Тура, Блуа і Анжу ў 853—858, 861—865, 866 гадах, граф Ацёна, Невера і Асера ў 865—866 гадах, граф Парыжа ў 860-я — 866 гадах, маркіз Нейстрыі ў 861—866 гадах. 861—865: Роберт Моцны (каля 820 — 2 ліпеня/15 верасня 866) — другасна 866: Роберт Моцны (каля 820 — 2 ліпеня/15 верасня 866) — трэці раз 866—886: Гуга Абат (каля 830 — 12 мая 886, Арлеан), граф Асера ў 866—878 гадах, маркіз Нейстрыі, граф Тура, Блуа, Анжу і Арлеана з 866 года, граф Парыжа з 882 года і архібіскуп Кёльна ў 864—870 гадах, пасерб папярэдняга. 886—888: Эд (каля 856 — 3 студзеня 898), граф Парыжа, Тура, Блуа, Анжу і Арлеана і маркіз Нейстрыі ў 886 — 888, кароль Заходне-Франкскага каралеўства з 888, сын Роберта Моцнага 888—922: Роберт (каля 865 — 15 чэрвеня 923), граф Парыжа, Тура, Блуа, Анжу і Арлеана і маркіз Нейстрыі 888—922, кароль Заходне-Франкскага каралеўства з 922, брат папярэдняга 922—929: Гуга Вялікі (каля 897 — 16 чэрвеня 956), маркіз Нейстрыі і граф Парыжа, Блуа і Арлеана з 922, граф Тура 922—943, граф Анжу 922—929, герцаг Францыі з 936, герцаг Аквітаніі у 955

Віконты Анжэра 1-ы дом Анжу (Інгельгерынгі) 879—886: Інгельгер (каля 840—886), віконт Анжэра ў 879, віконт Тура і Арлеана да 898: Хальдрад, віконт Анжэра 898—929 : Фульк I Руды (пам. каля 942)

Графы Анжуйскія 1-ы дом Анжу (Інгельгерынгі) 930—942 : Фульк I Руды (пам. каля 942) 942—958 : Фульк II Добры (пам. 11 лістапада 958) 958—987 : Жафруа I Грызеганель (пам. 987) 987—1040 : Фульк III Нера (пам. 1040) 1040—1060 : Жафруа II Мартэл (пам. 1060)

Гацінэ-Анжу (пазней Плантагенеты) right|thumb|128 px|Герб Жафруа V Плантагенета

1060—1068 : Жафруа III Барадаты (пам. пасля 1096), граф Гацінэ 1068—1109 : Фульк IV Рэшэн (1043—1109) Жафруа IV Мартэл (каля 1073—1106) 1109—1129 : Фульк V Малады, кароль Іерусаліма (1095—1143) 1129—1151 : Жафруа V Прыгожы ці Плантагенет (1113—1151) 1151—1189 : Генрых I Кароткі Плашч, кароль Англіі (1133—1189) 1156—1158 : Жафруа VI (1134—1158) 1169—1183 : Генрых II Малады (1155—1183) 1189—1199 : Рычард I Ільвінае Сэрца (1157—1199) 1199—1202 : Артур I Пасмяротны (1187—1203) 1199—1204 : Іаан I Беззямельны (1167—1219)

Анжу-Сіцылійскі дом з дынастыі Капетынгаў right|thumb|128 px|Герб графаў Анжуйскіх з дому Капетынгаў

1219—1232 : Іаан II (1219—1232), не валадарыў, сын Людовіка VIII Льва 1246—1285 : Карл I Анжуйскі (1226—1285), таксама кароль Сіцыліі, затым кароль Неапаля, брат папярэдняга 1285—1290 : Карл II Кульгавы (1254—1309), кароль Неапаля, сын папярэдняга у 1290 годзе ён аддае Анжу ў пасаг сваёй дачцэ, якая стала жонкай Карла дэ Валуа 1290—1299 : Маргарыта I (1273—1299), дачка папярэдняга

Валуа

1290—1325 : Карл III Беззямельны (1270—1325), сын Філіпа III, караля Францыі, муж папярэдняй 1325—1328 : Філіп I дэ Валуа (1293—1350), сын папярэдняй У 1328 годзе Філіп дэ Валуа становіцца каралём Францыі пад імем Філіп VI і далучае Анжу да каронных уладанняў 1328—1332 : Жанна I Крываножка (1293—1348), жонка папярэдняга 1332—1350 : Іаан III Добры (1319—1364) становіцца каралём Францыі пасля смерці свайго бацькі Філіпа VI

Герцагі Анжуйскія Анжуйскі дом дынастыі Валуа right|thumb|128 px|Герб герцагаў Анжуйскіх

1350—1384 : Людовік I Анжуйскі (1339—1384), тытулярны кароль Неапаля з 1382 года, граф Праванса, сын Іаана II Добрага у1360 Анжу збудавана ў ранг герцагства 1384—1417 : Людовік II Анжуйскі (1377—1417), тытулярны кароль Неапаля з 1384 года, граф Праванса, сын Людовіка I Анжуйскага 1417—1434 : Людовік III Анжуйскі (1403—1434), тытулярны кароль Неапаля з 1417 года, граф Праванса, сын Людовіка II Анжуйскага 1424—1435 : Іаан IV (1389—1435), герцаг Бэдфард, герцаг Анжуйскі і граф Мэна па патэнце караля Генрыха VI 1434—1480 : Рэнэ I Добры (1409—1480), тытулярны кароль Неапаля з 1434 года, граф Праванса, герцаг Латарынгіі сын Людовіка II Анжуйскага, прэтэндэнт на карону Арагона 1480—1481 : Карл IV Мэнскі (1436—1481), тытулярны кароль Неапаля з 1480 года, граф Праванса, пляменнік Людовіка III Анжуйскага і Рэнэ Добрага Пасля смерці Карла дзю Мэн (1481) Анжу далучана да каралеўскага дамена.

Герцагі Анжуйскія (Апанаж) Ангулемская лінія дынастыі Валуа 1514—1531 : Луіза I Савойская (1476—1531), маці караля Францыска I 1567—1574 : Генрых III Ангулемскі (1551—1589), будучы кароль Генрых III. 1576—1584 : Эркюль Франсуа (Францыск) (1555—1584), сын Генрыха II і брат папярэдняга, да гэтага герцаг Алансонскі

Дынастыя Бурбонаў і Арлеанская галіна гэтага дому 1608—1611 : Гастон I Арлеанскі (1608—1660), сын Генрыха IV, герцаг Арлеанскі 1640—1660 : Філіп I Арлеанскі (1640—1701), сын Людовіка XIII, герцаг Арлеанскі 1668—1671 : Філіп II Французскі (1668—1671), сын Людовіка XIV 1672 : Людовік IV (1672—1672), сын Людовіка XIV 1683—1700 : Філіп III Французскі (1683—1746), унук Людовіка XIV, будучы кароль Філіп V Іспанскі 1710—1712 : Людовік V Французскі (1710—1774), будучы кароль Людовік XV 1730—1733 : Філіп IV Французскі (1730—1733), сын Людовіка XV 1775—1795 : Людовік VI Французскі (1755—1824), будучы Людовік XVIII

Луі-Станіслас-Ксаўе, будучы Людовік XVIII (у 1814—1824), быў апошнім, хто атрымаў тытул герцага Анжуйскага ў 1775 годзе. Аднак легітымісцкія прэтэндэнты на прастол Францыі (а з 2004 года — і арлеанісцкія) працягвалі і працягваюць карыстацца гэтым тытулам, але чыста намінальна.

Тытулярныя герцагі (Прэтэндэнты на трон Францыі)

Гл. таксама Графства Анжу Анжуйская дынастыя

Літаратура

Западная Европа. // Правители Мира. Хронологическо-генеалогические таблицы по всемирной истории в 4 тт. / Автор-составитель В.В. Эрлихман. — М., 2002.

Спасылкі

Анжу Катэгорыя:Анжуйская дынастыя Катэгорыя:Анжу