Славінская мова класіфікуецца ці як самастойная мова, ці як дыялект кашубскай або польскай мовы.
Ёй карысталася заходнеславянскае племя славiнцаў (па-нямецку Slowinzen, Lebakaschuben), якое пражывала на землях паміж азёрамі Гардна i Лэбска, а таксама гарадамі Слупск і Лэба.
Славінская мова вымерла ў пачатку XX стагоддзя.
Літаратура
F. Lorentz. Slovinzische Grammatik, SPb., 1903; idem. Slovinzische Texte, SPb., 1905.
Катэгорыя:Заходнеславянскія мовы Катэгорыя:Мёртвыя мовы