— гістарычная правінцыя Японіі ў рэгіёне Канто на ўсходзе вострава Хонсю. Адрозніваюць паўвостраў Ідзу, прэфектуру Сідзуока і астравы Ідзу і Токіа.
Правінцыя Ідзу была ўтворана ў 680 годзе ў выніку падзелу правінцыі Суруга. Цэнтр новай адміністрацыйнай адзінкі знаходзіўся ў сучасным горадзе Місіма. Аддаленасць правінцыі Ідзу ад цэнтра ператварыла яе ў месца ссылкі палітычных злачынцаў.
З XII па XIV стагоддзе землямі правінцыі валодаў род Ходзё, прадстаўнікі якога былі фактычнымі кіраўнікамі Камакурскага сёгуната. У XV стагоддзі Ідзу належала сям'і Уэсугі. З 1493 года правінцыя Ідзу стала цэнтрам уладанняў роду Го-Ходзё («Познія Ходзё»), які ў XVI стагоддзі стаў гаспадаром цэлага рэгіёна Канто. Пасля знішчэння гэтага роду ў 1590 годзе землі Ідзу перайшлі да Такугавы Іэясу. У перыяд Эда (1603—1868) правінцыя была разбіта на шэраг ханаў, феадальных уладанняў, частка з якіх кантралявалася сёгунатам непасрэдна, а частка — праз васальныя роды.
У выніку дадатковых адміністрацыйных рэформаў 1878 года, правінцыя Ідзу была падзелена паміж прэфектурамі Сідзуока і Токіа.
Паветы Кама () Кімісава () Нака () Тагата ()
Крыніца ()
Катэгорыя:Гістарычныя вобласці Японіі