Браня (усходнеслав. бро́няНаціск паводле звестак у: Панцыр // . Усходнеславянскае слова мае германскае паходжанне, утворана ад стараж.-верхне-нямецкага Brunja, нямецкага Brünne (у франкскіх дакументах у лацінізаванай форме brunia) і ўзыходзіць да прагерманскага Brunjon. Пд.: В. В. Мартынов. Славяно-германское лексическое взаимодействие древнейшей поры (Минск, 1963), С.58,59, як працытавана ў .): ахоўная абалонка ці шчыт з адпаведна выбраных матэрыялаў (бранявой сталі, лёгкіх металаў, палімерных матэрыялаў і інш.). С.393.
У ваеннай справе браня выконвае ролю індывідуальнага ці калектыўнага сродку засцярогі асабовага саставу і ўзбраення (засцерагальнае ўзбраенне).
У Сярэднявеччы на землях Русі «бранёй» называлі адмену даспеху.
У электратэхніцы бранёй называецца ахоўная абалонка кабелю, найчасцей гнуткая і металічная. Крыніцы
*