Леапольд II (; — ) — маркграф Аўстрыі (1075—1095) з дынастыі Бабенбергаў. Сын аўстрыйскага маркграфа Эрнста.
У адрозненне ад сваіх папярэднікаў, Леапольд II парваў з традыцыйнай пэўнасцю маркграфаў Аўстрыі імператару Свяшчэннай Рымскай імперыі і ў 1078 годзе ўмяшаўся ў барацьбу за інвестытуру на баку вельфаў і Папы Рымскага супраць імператара Генрыха IV. Гэта прывяло ў 1079 годзе да ўварвання імперскіх войскаў у Аўстрыю і яе спусташэннz.
Леапольд II быў вымушаны падпарадкавацца Генрыху IV, аднак у 1081 годзе ён ізноў далучыўся да герцага Вельфу I Баварскаму. Імператар уступіў у саюз з Чэхіяй, паабяцаўшы князю Ураціславу II саступіць яму аўстрыйскія землі. У 1082 годзе ў Аўстрыю ўварваліся чэшскія войскі і разбілі Леапольда II у бітве пры Майлбергу. Маркграф быў вымушаны бегчы з краіны.
У 1084 годзе Леапольду II удалося прымірыцца з імператарам, і ён быў адноўлены на аўстрыйскім прастоле. Праўда, яму прыйшлося саступіць шэраг тэрыторый у паўднёвай Маравіі чэшскаму князю.
Шлюб і дзеці Жонка: Іда Аўстрыйская (Ратэльберг). Дзеці: Леапольд III Святы (1073—1136), маркграф Аўстрыі з 1095 Лізавета (пам. 1107), замужам (1082) за Отакарам II, маркграфам Штырыі Герберга (пам. 1142), замужам (1100) за Баржывоем II, князем Чэхіі Вуда (пам. 1115), замужам за Лупальдам, князем Маравіі Эўфемія (пам. 1168), замужам за графам Конрадам Пейлштэйнам Сафія (пам. 1154), замужам за Генрыхам III, герцагам Карынтыі; другім шлюбам (1128) за графам Зігхардам Бурггаўзенам Адэльгейда, замужам за Дзітрыхам Формбахам
Літаратура
Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы XI стагоддзя Катэгорыя:Кіраўнікі Аўстрыі Катэгорыя:Бабенбергі