І́гар Канстанці́навіч Рама́наў (29 мая (10 чэрвеня) 1894, Стрэльна — 18 ліпеня 1918, каля Алапаеўска) — рускі князь імператарскай крыві, сын вялікага князя Канстанціна Канстанцінавіча і вялікай княгіні Лізаветы Маўрыкіеўны, праўнук імператара Мікалая I.
Біяграфія
12 ліпеня 1914 года скончыў Пажаскі корпус, залічаны ў карнеты з прызначэннем у лейб-гвардыі Гусарскі полк.
На пачатку Першай сусветнай вайны пайшоў з палком на фронт. 27 кастрычніка 1914 года ўзнагароджаны ордэнамі Святой Ганны 4-й ступені з надпісам «За адвагу» і Святога Станіслава 3-й ступені з мячамі і бантам.
У кастрычніку 1915 года быў адпраўлены для лячэння запалення лёгкіх у Петраград. Звольнены з вайсковай службы праз хваробу.
27 лютага 1916 года атрымаў званне флігель-ад'ютанта. Узведзены ў штабс-ротмістры.
Пасля рэвалюцыі быў арыштаваны і высланы з Петраграда спачатку ў Вятку, а потым на Урал. Нядоўга ўтрымваўся ў Екацярынбургу, дзе адзін з зычліўцаў прапанаваў князю свой пашпарт, каб той смог збегчы. «Ігар Канстанцінавіч казаў, што ён не зрабіў нічога дрэннага перад Радзімай і не лічыць магчымым таму звяртацца да падобных мер».
Утрымваўся ў Алапаеўску. У ноч на 18 ліпеня 1918 года быў па-зверску забіты разам з шэрагам іншых чальцоў роду Раманавых, улучаючы сваіх братоў Іаана і Канстанціна — скінуты ў старую шахту, якую закідалі гранатамі (гл. Алапаеўскія мучанікі).
У 1919 годзе рэшткі князя былі пахаваны ў Алапаевском саборы. Потым рэшткі князя белагвардзейцамі былі перавезены ў Пекін у склеп пры храме Святога Серафіма Сароўскага (пасля 1945 года на месцы пахавання быў пабудаваны гараж).
Князь Ігар Канстанцінавіч не быў жанаты і не пакінуў нашчадкаў.
Кананізаваны Рускай праваслаўнай царквой за мяжой у саборы Навамучанікаў Расійскіх 1 лістапада 1981 года.
8 чэрвеня 2009 года Генеральная пракуратура Расіі пасмяротна рэабілітавала Ігара КанстанцінавічаГенпрокуратура решила реабилитировать казненных членов царской семьи.
Крыніцы
Літаратура Григорян В. Г. Романовы: Биографический справочник. — : АСТ: Астрел: Хранитель, 2007. — 207 с. Вел. кн. Гавриил Константинович. В Мраморном дворце. — Нью-Йорк, 1955 (переиздание: , 1993). Пчелов, Евгений Владимирович|Пчелов Е. В. Романовы. История династии. — : ОЛМА-ПРЕСС, 2004.
Спасылкі Игорь Константинович Вел.кн. Гавриил Константинович. В Мраморном дворце. Из хроники нашей семьи.— Нью-Йорк,1955 Романовы на сайте Gotha (англ)
Катэгорыя:Памерлі ў Свярдлоўскай вобласці