Ваеннае будаўніцтваБольшая советская энциклопедия (БСЭ), Третье издание, выпущенной издательством «Советская энциклопедия» в 1969—1978 годах в 30-ти томах — частка ваеннай справы, якая ўключае ў сябе тэорыю і практыку стварэння, гэта значыць будаўніцтва (фарміравання, рэфармавання), у адпаведнасці з знешнімі і ўнутранымі ўмовамі ў свеце і краіне, узброеных сіл (УС) дзяржавы, узаемазвязаныя эканамічныя, сацыяльна-палітычныя, ваенныя і іншыя мерапрыемствы па стварэнні і ўдасканаленні ваеннай арганізацыі дзяржавы.
Склад Тэорыя ваеннага будаўніцтва — уяўляе сабой сістэму навуковых ведаў аб сутнасці, заканамернасцях, прынцыпах, формах і спосабах будаўніцтва (фарміравання, рэфармавання) узброеных сіл; Практыка ваеннага будаўніцтва; устанаўленне колькаснага складу УС на мірны час і асаблівы перыяд; відаў НД; родаў войскаў (сіл); спецыяльных войскаў (службаў); распрацоўка і ўдасканаленне арганізацыйнай структуры УС; тэхнічнае абсталяванне УС; вызначэннем тыпаў і відаў узбраення; вызначэннем тыпаў і відаў ваеннай тэхнікі; камплектаванне УС; падрыхтоўка ваенных кадраў (рэзерву); падрыхтоўка войскаў (сіл); усебаковае забеспячэнне УС матэрыяльнымі сродкамі;
Гл. таксама Ваенная справа Ваеннае будаўніцтва Беларусі
Заўвагі
Літаратура
Большая советская энциклопедия (БСЭ), Третье издание, выпущенной издательством «Советская энциклопедия» в 1969—1978 годах в 30-ти томах; Вавилон — «Гражданская война в Северной Америке» / [под общ. ред. Н. В. Огаркова]. — М. : Военное изд-во М-ва обороны СССР, 1979. — 654 с. — (Советская военная энциклопедия : [в 8 т.] ; 1976—1980, т. 2).; Военный энциклопедический словарь (ВЭС), М., ВИ, 1984 г., 863 стр. с иллюстрациями (ил.), 30 листов (ил.); «Военный энциклопедический словарь» (ВЭС), М., ВИ, 2007 г.; Зарубежное военное обозрение.
Катэгорыя:Ваенная справа