Max Planck (Max Karl Ernst Ludwig Planck; Kiel, 23. april 1858 – Göttingen, 4. oktobar 1947) bio je poznati njemački fizičar.
Osnivač je kvantne teorije. Objavio je, 1910. godine, revolucionarnu hipotezu da svaki izvor energije može zračiti energiju samo u diskretnim količinama - kvantima. Na toj osnovi izveo je zakon zračenja, koji je nazvan Planckova formula. Njegovu ideju o diskontinuiranosti energije, koja je danas temelj tumačenja svih atomskih pojava, primijenili su poslije Einstein i Bohr na tumačenje fotoelektričnog efekta i spektra vodikova atoma. 1918. godine dobio je Nobelovu nagradu za fiziku.
Planck je dao mnogo doprinosa teorijskoj fizici, prvenstveno kao začetnik kvantne teorije i jedan od osnivača moderne fizike, koja je revolucionirala razumijevanje atomskih i subatomskih procesa. Poznat je po Planckovoj konstanti, , što je od fundamentalnog značaja za kvantnu fiziku, a koju je koristio za izvođenje skupa jedinica, sada nazvanih Planckove jedinice, izraženih u terminima fizičkih konstanti. Planckova relacija, = , tvrdi da je energija fotona proporcionalna njegovoj frekvenciji.
Planck je dva puta bio predsjednik Društva Kaiser Wilhelm. Godine 1948. preimenovano je u Društvo Maxa Plancka, a danas uključuje 83 institucije koje predstavljaju širok spektar naučnih disciplina.
Max Karl Ernst Ludwig Planck rođen je 23. aprila 1858. u Kielu, tadašnjem vojvodstvu Holstein, kao sin Johanna Juliusa Wilhelma Plancka i njegove druge supruge Emme Patzig. Kršten je imenom Karl Ernst Ludwig Marx Planck; od njegovih imena, Marx je naznačen kao "apelativno ime".Christoph Seidler, Gestatten, Marx Planck , Spiegel Online, 24 April 2008 Međutim, od desete godine potpisivao se imenom Max i koristio ga do kraja života.
Centralna pretpostavka iza njegovog novog izvođenja, predstavljenog DPG-u 14. decembra 1900. godine, bila je pretpostavka, sada poznata kao Planckov postulat, da se elektromagnetna energija može emitovati samo u kvantizovanom obliku, drugim riječima, energija može biti samo višekratnik elementarne jedinice:
gdje je Planckova konstanta, poznata i kao Planckov kvant akcije (uveden već 1899. godine), a je frekvencija zračenja. Treba napomenuti da su elementarne jedinice energije o kojima se ovdje raspravlja predstavljene sa , a ne jednostavno sa . Fizičari sada ove kvante nazivaju fotonima, a foton frekvencije imat će svoju specifičnu i jedinstvenu energiju. Ukupna energija na toj frekvenciji tada je jednaka pomnoženom s brojem fotona na toj frekvenciji. Objasnio je: "Zračeća toplina nije kontinuirani tok i beskonačno djeljiva. ... Mora se definirati kao diskontinuirana masa, sastavljena od jedinica koje su sve slične jedna drugoj." Kvante je nazvao "penijima atomskog svijeta." mini|330x330piksel|S lijeva na desno: Nernst, Einstein, Planck, Millikan i Laue na večeri koju je von Laue održao u Berlinu 11. novembra 1931. lijevo|mini|192x192piksel|Planck 1878. godine
Reference
Također pogledajte Planckovo vrijeme Planckova sila Prirodne jedinice
Vanjski linkovi
Anotirana bibliografija za Maxa Plancka iz Alsos digitalne biblioteke za nuklearna pitanja Max Planck – članak iz Enciklopedije Britannica Biografija Maxa Plancka – www.nobel-prize-winners.com Instituti za prirodne nauke i astrofiziku Maxa Plancka Max Planck – Selbstdarstellung im Filmportrait (1942), [Kinematski autoportret Maksa Planka], Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften, 1942 uključujući Nobelovo predavanje, 2. juna 1920. Postanak i sadašnje stanje razvoja kvantne teorije Život–Posao–Ličnost – Izložba povodom 50. godišnjice Planckove smrti
Kategorija:Rođeni 1858. Kategorija:Umrli 1947. Kategorija:Biografije, Kiel Kategorija:Njemački fizičari Kategorija:Kvantni fizičari Kategorija:Optički fizičari Kategorija:Teorijski fizičari Kategorija:Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku Kategorija:Dobitnici medalje "Max Planck" Kategorija:Dobitnici Goetheove nagrade