Dudweiler (fonet. Dudvajler) je gradsko naselje sarlandskog glavnog grada Saarbrückena. U Dudweileru živi 19.570 stanovnika (stanje: 30. april 2014.).
Geografija Dudweiler se nalazi u dolini Sulzbacha (Sulzbachtal) između centra Saarbrückena (St. Johanna) i grada Sulzbach. Druga susjedna naselja i gradovi su Sulzbach/Saar, Neuweiler, St. Ingbert, Rentrich, Saarbrücken-Schafbrücke, Saarbrücken-St. Johann, Rußhütte, Neuhaus, Fischbach-Camphausen i Quierschied.
Historija thumb|lijevo|Spomenik posvećen bivšem dudvajlerskom rudniku kamenog uglja Na području današnjeg Dudweilera pronađeni su arheološki ostaci iz kamenog, bronzanog i željeznog doba. Iz keltskog vremena potječu dvije grobnice u blizini Dreibannsteina. Ostaci rimskog hrama nalaze se na Alten Büchel. Ulica Grühlings (današnji autoput A 623) vodi jednim dijelom trasom nekadašnje rimske ceste.
Dudweiler se prvi put spominje 11. maja 977. godineGlasfenster Dudweiler RathausDuodonisvillare u jednog povelji cara Otona II. koji je tom poveljom potvrdio ženskom samostanu St. Peter u Metzu vlasništvo na kapelom u Duodonisvillareu (doslovno: Dudinom selu). Dudo je u nekoliko izvora opisivan kao franački plemić koji je na ovom području imao svoje posjede. Međutim, do danas takve tvrdnje su još uvijek upitne i nikad nisu dokazane. Također postoje brojni nagovještaji da bi Dudo zapravo mogao biti vojvoda Liudolf iz Švapske. On je bio polubrat cara Otona II, a neki izvori ga spominju pod nadimkom Dudo.
Prema izvorima, Dudweiler je 1542. imao samo 23 domaćinstava, odnosno oko 150 stanovnika. U okolini sela već tada se kopao ugalj, međutim seoski karakter Dudweilera se nije mnogo promijenio narednih 200 godina. Tek od druge polovine 18. vijeka počela je značajnija eksploatacija kamenog uglja u okolini. Takozvani Nassauer Hof (palača Nassau) u ulici Saarbrücker sredinom 19. vijeka bila je kroz nekoliko godina sjedište jedne pruske rudarske uprave. Doseljavanjem radne snage koja je radila u okolnim rudnicima uglja u drugoj polovini 19. vijeka stanovništvo Dudweilera se brzo povećalo. Tokom 1950tih punim kapacitetom su radila tri rudnika kamenog uglja. Zatvaranje rudnika Camphausen 1990. godine označilo je i kraj eksploatacije uglja u ovom kraju. Od sredine 19. vijeka do 1944. godine u Dudweileru su se izdavale i nezavisne novine Dudweiler Zeitung.
Oko 1960. godine Dudweiler je, sa svojih tadašnjih 29.000 stanovnika, u regiji bio poznat i kao najveće selo u Evropi. Status grada dodijeljen mu je 12. septembra 1962. godine. Međutim, 1. januara 1974. na snagu su stupile administativne reforme u Saarlandu, kojima Dudweiler gubi svoju samostalnost grada i spaja se u gradsku zajednicu sa pokrajinskom prijestolnicom Saarbrücken.Statistisches Bundesamt (izd.): Historisches Gemeindeverzeichnis für die Bundesrepublik Deutschland. Namens-, Grenz- u. Schlüsselnummernänderungen bei Gemeinden, Kreisen u. Reg.-Bez. vom 27.5.1970 bis 31.12.1982. Kohlhammer, Stuttgart/Mainz 1983, , str. 803. Međutim, i do danas Dudweiler je ostao jedini gradski okrug Saarbrückena koji ima poseban općinski status i ima svog vlastitog gradonačelnika okruga (Bezirksbürgermeister). Gradsko vijeće Saarbrücken je 29. januara 2013. nakon glasanja sa 35 glasova za i 26 glasova protiv izglasao je ukidanje ove funkcije. Prema procjenama do kraja 2014. godine planirano je ukidanje osam administrativnih funkcija i ušteda od oko 700 hiljada eura.Dudweiler verliert seinen Sonderstatus, Saarbrücker Zeitung, 30. januar 2013, str. B1
Privreda U Dudweileru postoji veliki broj različitih proizvodnih i uslužnih firmi, dok je pravih industrijskih kompanija vrlo malo. U centru naselja nalazi se živopisna, historijska, trgovačka i pješačka zona. Zbog blizine kampusa Univerziteta Saarland u Saarbrücker Stadtwald, u Dudweileru živi brojna studentska populacija.
Demografija U periodu od 1974. do 2014. broj stanovnika u Dudweileru opao je za oko 30%.
godina broj stanovnika 1961 28.854 1970 27.877 1974 > 30.000 1990 oko 25.000 2008 19.881 2014 19.570
Znamenitosti thumb|lijevo|200px|De Monn mit da long Stong Stari toranj u školskom dvorištu, bivši crkveni toranj iz 13. ili 14. vijeka. On je jedan od najstarijih očuvanih objekata u cijeloj pokrajini Saarland. Katolička crkva sv. Marije iz 19. vijeka sa očuvanom pietom iz 14. vijeka i slikom von Heydena velikog formata posvećene sv. Barbari koja se ukazuje unesrećenom rudaru. Evangelistička Kristova crkva iz 19. vijeka Evangelistička crkva sv. Duha iz 20. vijeka, sagrađena po planovima arhitekti Rudolfa i Klausa Krügera izgrađena 1966/1967. godine. Spomenik u ulici Saarbrücker koji je dizajnirao Heinrich Otto 1926. godine posvećen žrtvama oba svjetska rata. De Monn mit da long Stong un zwei Dudwiller Kinner, spomenik umjetnika Zoltana Henczea na staroj tržnici, postavljen 1989. godine a prikazuje srednjovjekovnog gradskog činovnika sa dugom motkom koji je palio gasne lampe po naselju (tadašnji oblik javne rasvjete). Brennender Berg (goruće brdo), brdo iznad Dudweilera ispod kojeg gori podzemni požar zapaljenog uglja, a kojeg je, između ostalih, posjetio i Goethe i o njemu pisao. Toplota koja se razvija u unutrašnjosti brda se i danas može osjetiti.
Reference
Kategorija:Saarbrücken