Kalendar

mini|desno|200px|Stranica Hindu kalendara iz 1871-72. Kalendar je sistem organizovanja dana davanjem imena vremenskim periodima, obično danima, sedmicama, mjesecima i godinama. Datum je oznaka jednog i specifičnog dana unutar takvog sistema. Kalendar je također fizički zapis (često papir) takvog sistema. Kalendar može značiti i listu planiranih događaja, kao što je sudski kalendar, ili djelomično ili potpuno hronološka lista dokumenata, kao što je kalendar testamenta.

Periodi u kalendaru (kao što su godine i mjeseci) su obično, iako ne nužno, sinhronizovani sa ciklusom sunca ili mjeseca. Najčešći tip premodernog kalendara bio je lunisolarni kalendar, lunarni kalendar koji povremeno dodaje jedan interkalarni mjesec da bi ostao sinhronizovan sa solarnom godinom na duži rok.

Etimologija Termin kalendar je preuzet od latinske riječi kalendae, termina za prvi dan u mjesecu u rimskom kalendaru, povezanog s glagolom calare 'pozvati', koji se odnosi na "dozivanje" mladog mjeseca kada prvi put je viđen. New Shorter Oxford English Dictionary Latinski calendarium je značio 'knjiga računa, upisnik' (kako su se računi podmirivali i dugovi naplaćivali na kalendaru svakog mjeseca). Latinski izraz je usvojen u starofrancuskom kao calendier.

Historija U rano doba ljudske civilizacije za naše pretke postojali su dani i godišnja doba, ali nisu imali uređeni način računanja vremena. S vremenom, a naročito s razvojem zemljoradnje, ukazala se potreba za preciznim načinom praćenja smjene perioda u toku godine. Naime kada su ljudi počeli sijati prve usjeve primijetili su da je jedno doba godine pogodnije za sjetvu nego drugo, a da bi znali koje je to doba morali su na neki način bilježiti protok vremena.

Prvi praćeni periodi su bili dani, ali od praćenja dana nije moglo biti neke koristi. Mjesečev interval se pokazao pogodnim za praćenje jer za 28 dana Mjesec prođe kroz sve svoje faze. Sljedeći korak je bila spoznaja da se za 12 mjeseci izmijene sva četiri godišnja doba. Iz toga je proizašao prvi kalendar, lunarni kalendar.

Prve osobe koje su pratile i bilježile proticanje vremena su bili sveštenici, koji su bili veoma poštovani od strane naroda, a uglavnom ih se svrstavalo u rang s vladarima. Prvi kalendari su se pojavili u starom Egiptu, Mezopotamiji, Kini, te u Južnoj Americi (Maje i Asteci).

Kalendari koji su danas u upotrebi su na bazi sunčevog perioda i lunarnog (mjesečevog) perioda. To su julijanski kalendar, gregorijanski kalendar, islamski kalendar, kineski kalendar, hebrejski kalendar, indijski kalendar, perzijski kalendar.

Sistemi

Kompletan kalendarski sistem ima drugačiji kalendarski datum za svaki dan. Stoga sedmični ciklus sam po sebi nije potpuni kalendarski sistem; nije ni sistem za imenovanje dana u godini bez sistema za identifikaciju godina.

Najjednostavniji kalendarski sistem samo broji vremenske periode od referentnog datuma. Ovo se odnosi na Julijanski dan ili Unix vrijeme. Gotovo jedina moguća varijacija je korištenje drugačijeg referentnog datuma, posebno jednog manje udaljenog u prošlosti kako bi brojevi bili manji. Proračuni u ovim sistemima su samo pitanje sabiranja i oduzimanja.

Drugi kalendari imaju jednu (ili više) veću jedinicu vremena.

Kalendari koji sadrže jedan nivo ciklusa: sedmica i dan u sedmici – ovaj sistem (bez godine broj sedmica se stalno povećava) nije baš uobičajen godina i redni datum unutar godine, npr. ISO 8601 sistem rednih datuma

Kalendari sa dva nivoa ciklusa: godina, mjesec i dan – većina sistema, uključujući gregorijanski kalendar (i njegovog vrlo sličnog prethodnika, julijanski kalendar), islamski kalendar, iranski kalendar i hebrejski kalendar. godina, sedmica i dan u sedmici – npr. ISO sedmični datum

Ciklusi se mogu sinkronizirati s periodičnim pojavama: Lunarni kalendari su sinhronizovani sa kretanjem Mjeseca (lunarne faze); primjer je islamski kalendar. Solarni kalendari su zasnovani na uočenim sezonskim promjenama sinhronizovanim sa prividnim kretanjem Sunca; primjer je perzijski kalendar. Lunisolarni kalendari su zasnovani na kombinaciji solarnog i lunarnog računanja; primjeri uključuju tradicionalni kalendar Kine, hinduški kalendar u Indiji i Nepalu i hebrejski kalendar. Sedmični ciklus je primjer ciklusa koji nije sinhroniziran ni sa jednim vanjskim fenomenom (iako je možda izveden iz lunarnih faza, počevši svaki mjesec iznova).

Vrlo često kalendar uključuje više od jedne vrste ciklusa ili ima i cikličke i neciklične elemente.

Većina kalendara uključuje složenije cikluse. Na primjer, velika većina njih prati godine, mjesece, sedmice i dane. Sedmodnevna sedmica je praktično univerzalna, iako se njena upotreba razlikuje. Neprekidno je tekla milenijumima.

Solarni

Solarni kalendari dodjeljuju datum svakom sinodičkom danu. Dan se može sastojati od perioda između izlaska i zalaska sunca, sa narednim periodom noći, ili može biti period između uzastopnih događaja kao što su dva zalaska sunca. Može se dozvoliti da dužina intervala između dva takva uzastopna događaja neznatno varira tokom godine, ili se može usredsrediti na srednji solarni dan. Druge vrste kalendara također mogu koristiti solarni dan.

Čini se da su Egipćani bili prvi koji su razvili solarni kalendar, koristeći kao fiksnu tačku ponovno pojavljivanje Siriusa ili Sotisa – na istočnom nebu, što se poklopilo s godišnjim izljevanjem Nila. Napravili su kalendar sa 365 dana, podeljenih na 12 mjeseci od po 30 dana, sa 5 dodatnih dana na kraju godine. Međutim, nisu uključili dodatni dio vremena u svakoj godini, što je dovelo do toga da njihov kalendar polako postaje netačan.

Lunarni

Ne koriste svi kalendari solarnu godinu kao jedinicu. Lunarni kalendar je onaj u kojem su dani numerisani unutar svakog ciklusa lunarne faze. Budući da dužina lunarnog mjeseca nije ni djelić dužine tropske godine, čisto lunarni kalendar se brzo pomjera u odnosu na godišnja doba, koja se ne razlikuju mnogo u blizini ekvatora. Međutim, on ostaje konstantan u odnosu na druge pojave, posebno plime i oseke. Primjer je islamski kalendar. Alexander Marshack, u kontroverznom čitanju,James Elkins, Our beautiful, dry, and distant texts (1998) 63ff. je vjerovao da oznake na koštanoj palici (c. 25.000 p. n. e.) predstavljaju lunarni kalendar. Druge označene kosti mogu također predstavljati lunarne kalendare. Slično, Michael Rappenglueck vjeruje da oznake na 15.000 godina staroj pećinskoj slici predstavljaju lunarni kalendar.

Lunisolarni Lunisolarni kalendar je lunarni kalendar koji kompenzuje dodavanjem dodatnog mjeseca po potrebi za usklađivanje mjeseci s godišnjim dobima. Istaknuti primjeri lunisolarnog kalendara su hinduški kalendar i budistički kalendar koji su popularni u južnoj i jugoistočnoj Aziji. Drugi primjer je hebrejski kalendar, koji koristi ciklus od 19 godina.

Podjele

Gotovo svi kalendarski sistemi grupišu uzastopne dane u "mjesece" i također u "godine". U solarnom kalendaru godina je približna Zemljinoj tropskoj godini (tj. vremenu potrebnom za kompletan ciklus godišnjih doba), koji se tradicionalno koristi za olakšavanje planiranja poljoprivrednih aktivnosti. U lunarnom kalendaru, mjesec je približan ciklusu mjesečeve faze. Uzastopni dani mogu biti grupisani u druge periode kao što je sedmica.

Budući da broj dana u tropskoj godini nije cijeli broj, solarni kalendar mora imati različit broj dana u različitim godinama. Ovo se može riješiti, na primjer, dodavanjem dodatnog dana u prestupnim godinama. Isto se odnosi na mjesece u lunarnom kalendaru, kao i na broj mjeseci u godini u lunisolarnom kalendaru. Ovo je općenito poznato kao interkalacija. Čak i ako je kalendar solarni, ali ne i lunarni, godina se ne može u potpunosti podijeliti na mjesece koji nikada ne variraju u dužini.

Kulture mogu definirati druge jedinice vremena, kao što je sedmica, u svrhu planiranja redovnih aktivnosti koje se ne poklapaju lako s mjesecima ili godinama. Mnoge kulture koriste različite osnove za početne godine svojih kalendara. Historijski gledano, nekoliko zemalja je zasnivalo svoje kalendare na godinama vladavine, kalendaru zasnovanom na vladavini njihovog trenutnog suverena. Na primjer, 2006. godina u Japanu je 18. godina Heisei, pri čemu je Heisei ime iz doba cara Akihita.

Ostale vrste kalendara Aritmetički i astronomski kalendar

Astronomski kalendar se zasniva na stalnom posmatranju; primjeri su vjerski islamski kalendar i stari vjerski jevrejski kalendar u vrijeme Drugog hrama. Takav kalendar se također naziva kalendar zasnovan na posmatranju. Prednost takvog kalendara je u tome što je savršeno i trajno tačan. Nedostatak je u tome što je teško odrediti kada će doći do određenog datuma.

Aritmetički kalendar je onaj koji se zasniva na striktnom skupu pravila; primjer je trenutni jevrejski kalendar. Takav kalendar se također naziva kalendarom zasnovanim na pravilima. Prednost ovakvog kalendara je lakoća izračunavanja kada se određeni datum dogodi. Nedostatak je nesavršena tačnost. Nadalje, čak i ako je kalendar vrlo precizan, njegova tačnost se polako smanjuje tokom vremena, zbog promjena u Zemljinoj rotaciji. Ovo ograničava životni vijek tačnog aritmetičkog kalendara na nekoliko hiljada godina. Nakon toga, pravila bi morala biti izmijenjena na osnovu zapažanja napravljenih od izuma kalendara.

Druge varijante Rani rimski kalendar, nastao za vreme vladavine Romula, sabrao je 61 dan zimskog perioda kao jednostavno "zimu". Vremenom je ovaj period postao januar i februar; daljim promjenama tokom vremena (uključujući stvaranje julijanskog kalendara) ovaj kalendar je postao moderni gregorijanski kalendar, uveden 1570-ih.

Upotreba

Primarna praktična upotreba kalendara je da identifikuje dane: da budete informisani ili da se dogovorite o budućem događaju i da zabilježite događaj koji se desio. Dani mogu biti značajni iz poljoprivrednih, građanskih, vjerskih ili društvenih razloga. Na primjer, kalendar pruža način da se odredi kada treba započeti sadnju ili berbu, koji su dani vjerski ili građanski praznici, koji dani označavaju početak i kraj poslovnog obračunskog perioda i koji dani imaju pravni značaj, kao što je dan kada se plaćaju porezi, dospijeće ili istek ugovora i slično. Također, kalendar može, identifikacijom dana, pružiti druge korisne informacije o danu kao što je godišnje doba.

Kalendari se također koriste kao dio kompletnog sistema mjerenja vremena: datum i vrijeme u danu zajedno određuju trenutak u vremenu. U modernom svijetu mjeritelji vremena mogu pokazati vrijeme, datum i radni dan. Neki mogu pokazati i lunarnu fazu.

Gregorijanski kalendar Gregorijanski kalendar je de facto međunarodni standard i koristi se gotovo svuda u svijetu u civilne svrhe. Široko korišteni solarni aspekt je ciklus prijestupnih dana u ciklusu od 400 godina koji je dizajniran da zadrži trajanje godine u skladu sa solarnom godinom. Postoji lunarni aspekt koji aproksimira položaj mjeseca tokom godine, a koristi se u izračunavanju datuma Uskrsa. Svaka gregorijanska godina ima 365 ili 366 dana (prestupni dan je umetnut kao 29. februar), što je prosječna gregorijanska godina od 365,2425 dana (u poređenju sa solarnom od 365,2422 dana).

Gregorijanski kalendar je uveden 1582. kao dopuna julijanskom kalendaru, koji je bio u upotrebi kroz evropski srednji vijek, sa korekcijom od 0,002% u dužini godine. Tokom ranog modernog perioda, njegovo usvajanje je uglavnom bilo ograničeno na rimokatoličke nacije, ali je do 19. stoljeća postalo široko prihvaćeno zbog pogodnosti u međunarodnoj trgovini. Posljednja evropska zemlja koja ga je usvojila bila je Grčka, 1923.

Kalendarska epoha koju koristi gregorijanski kalendar naslijeđena je iz srednjovjekovne konvencije koju je uspostavio Dionisije Mali i povezana s julijanskim kalendarom.

= Religiozni Najvažnija upotreba predmodernih kalendara je praćenje liturgijske godine i obilježavanje vjerskih praznika.