mini|380px|desno|Aktivni transport proteina
Aktivni transport se odvija nasuprot gradijentu hemijskog sastava pa se materije prenose iz sredine sa manjom, u sredinu sa većom koncentracijom, pomoću proteinskog nosača, ali uz utrošak energije.
Energija za funkcioniranje aktivnog transporta dobija se hidrolizom Adenozin trifosfata u ADP. Proteini nosači djeluju kao pumpe i kao enzimi ATP-aze (adenozin trifosfataze) koje kataliziraju razlaganje ATP. Najbolje je proučena N-K pumpa koja, nasuprot hemijskom gradijentu, iz ćelije aktivno ispumpava Na+, a upumpava K+. Na+ je vanćelijski ion i ima ga više izvan, nego unutar ćelije, dok je K+ unutarćelijski ion.
U stvaranju membranskog potencijala životinjskih ćelija, glavnu ulogu imanatrij-kalij pumpa. Membranski potencijal ili potencijal mirovanja je električni napon koji postoji između unutrašnje (negativno naelektrisane) i spoljašnje (pozitivno naelektrisane) strane membrane nervne i mišićne ćelije u stanju mirovanja, odnosno prije njihovog nadraživanja. Nakon podraživanja ovih ćelija, potencijal mirovanja postaje akcioni potencijal, tj. nervi impuls, pri kome se obrće polarizacija membrane, tako da unutrašnja strana postaje pozitivno, a spoljna negativno naelektrisana.
Tipovi transportera U ćelijskim membranama, postoje tri glavna tipa prenosa proteina.Alberts B. et al, Molecular Biology of the Cell, 5th ed. (New York: Garland Science, 2008), pp. 619–631 Uniporteri: upotrebljavaju energiju ATP za unos to molekula. Simporteri: koriste kretanje ulaženja jedne molekule za povlačenje druge molekule protiv gradijenta. Antiporteri: jednu supstancu pokreeću protiv njenog gradijenta, koristeći energiju druge supstance (većinom Na+, K+ ili H+), smanjujući njen gradijent.
Također pogledajte Pasivni transport Ćelija
Reference
Vanjski linkovi
Secondary Active Transport
Kategorija:Membranska biologija Kategorija:Biološka materija Kategorija:Ćelijski procesi