Mikrotijela su je tip organela koji je nađen u ćelijama biljaka, protozoa i životinja. Organele porodice mikrotijela uključuju peroksisome, glioksisome, glikosome i hidrogenosome. Kod kičmenjaka, mikrotijela posebno preovladavaju u jetri i bubrezima.
Struktura thumb|Struktura mikrotijela: Peroksisom Mikrotijela su obično mjehuraste (vezikulske) organele sfernog (loptastog) oblika, prečnika oko 0,2-1,5 mikrometara."Microbodies." Molecular Biology of Plant Cells. Ed. H. Smith. N.p.: University of California, 1978. 136-54. Print. Nađena su u ćelijskoj citoplazmi, a vidljiva su samo pomoću elektronskog mikroskopa. Omotane su jednostrukom fosfolipidnom dvoslojnom membranom, a sadrži matriks mešđućelijskog materijala, uključujući enzime i ostale proteine, ali izgleda da nemaju nikakvog genetičkog materijala za samoreprodukciju
Funkcija Mikrotijela sadrže enzime koji učestvuju u pripremnoj ili prelaznoj fazi biohemijskih reakcija u ćeliji. To im omogućava da razgrađuju masti, alkohole i aminokiseline. Općenito su uključena u detoksifikaciju of peroksida i foto respiraciju kod biljaka. Rzličiti tipovi mikrotijela, imaju i različite funkcije.
Peroksisomi Peroksisomi su tip mikrotijela koji djeluje kao pomoć tijeli+u u razlaganju velikih molekula i detoksikaciji od rizičnih supstanci. Sadrže enzime sličneoksidazi, koji mogu stvarati vodik peroksid, kao sporedni proizvod enzimske reakcije. Unutar peroksisoma, vodik peroksid se može konvertirati do vode i enzimu sličnih katalaze i peroksidaze.
Glioksisomi Glioksisomi su specializirani peroksiisomi, nađeni kod biljaka i sluzastih gljiva. Pomažu u pretvaranju rezervnih lipida u ugljikohidrata koji su upotrebljivi za rast biljke. U njima se masne kiseline hydroliziraju do acetil-CoA, pomoću peroksisomnih β-oksidacijskih enzima. Pored peroksiisomnih funkcija, glioksisomi također imaju i ključne enzime glioksilatnog ciklusa.
Historija Mikrtijela je otkrio i imenovao Rhodin, 1954. Two years later in 1956, Rouiller and Bernhard presented the first worldwide accepted images of microbodies in liver cells. Zatim ih je Christian de Duve sa suradnicima 1965, izolirao iz jetre pacova. De Duve je također vjerovao da je ime mikrotijelo preopćenito i odabrao naziv peroksisom, zbog njegovih međuodnosa sa vodik peroksidom. U 1967., Breidenbach i Beevers su prvi izolirali mikrotijela i iz biljaka koje su nazvali glioksisomim, jer su našli da sadrže enzime glioksilatnog ciklusa.
Također pogledajte Organela Peroksisom
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Citologija Kategorija:Organele