thumb|150px|Struktura manganata thumb|150px|Rastvor koji sadrži manganatni(VI) ion Manganati su one negativno naelektrisane molekularne vrste sa manganom kao centralnim atomom. Međutim, ovaj naziv se obično koristi za tetraoksidomanganatni(2−) anion, MnO, koji se naziva još i manganat(VI) jer sadrži mangan u oksidacijskom stanju +6. Manganati su jedini poznati spojevi mangana(VI).
Manganat(VI) Ion manganat(VI) je tetraedarski, slično sulfatima i hromatima. Tačnije, manganati su često izostrukturni sa sulfatima i hromatima, što je prvi primijetio Mitscherlich 1831. godine. Udaljenost između mangana i kisika iznosi 165,9 pm, što je približno 3 pm više nego u permanganatima. Kao d1 ion, on je paramagnetičan, ali bilo kakva Jahn–Tellerova distorzija je isuviše malena da bi se mogla detektirati kristalografijom x-zracima. Manganati su tamno zelene boje, sa maksimalnom vidljivom apsorpcijom pri λmax = 606 nm (ε = ).. Također detektovan je i Ramanov spektar.
Dobijanje Natrij i kalij-manganati se obično dobijaju u laboratoriji miješanjem ekvivalentnog permanganata u koncentriranom rastvoru (5–10 M) hidroksida tokom 24 sata ili zagrijavanjem. + → + + O2
Kalij-manganat dobija se i industrijski, kao jedan od međuproizvoda za kalij-permanganat, tako što se mangan-dioksid rastvara u istopljenoj smjesi kalij-hidroksida sa kalij-nitratom ili zrakom kao oksidativnim sredstvom. + + O2 → +
Reference
Kategorija:Spojevi mangana Kategorija:Oksoanioni