thumb| Kretanje ćelije Picomonas judraskeda thumb| Animacija 3D strukture Picomonas judraskeda Picozoa, Picobiliphyta, Picobiliphyte ili Biliphyte su koljeno jednoćelijskih morskih heterotrofnih eukariota, čija veličina ne doseže 3 mikrometra. Formalno se tretiraju kao eukariotske alge a manji dio kao fotosintski pikoplankton.
Prva identificirana vrsta bila je Picomonas judraskeda. Vjerojatno pripadaju grupi Archaeplastida kao sestrinskoj sa Rhodophyta. Formalno su postavljeni unutar grupe cryptomonada-haptophyta.
Otkriće Na kraju 1990-ih s evropskim projektom „Picodiv“ bilo je razjašnjeno koji se organizmi pojavljuju u pikoplanktonu. Pored toga, u periodu od dve godine, uzorci su uzeti u Atlantiku, na Sredozemlju, pred obalama Škotske, Aljaske i Norveške. Picobiliphyta su nađene naročito u rasponima siromašnim hranjivim tvarima, hladnih obalnih mora, gdje mogu predstavljati do 50 posto biomase.
Veze sa drugim grupama Istraživane sekvence gena 18S ribosomske RNK, zajedničkog za sve ćelije. Identitet novih organizama može se zaključiti usporedbom poznatih i nepoznatih genskih nizova. "Sekvence gena pronađene u tim algama ne mogu se povezati s bilo kojom od ranije poznatih grupa organizama", objašnjavali su dr. Klaus Valentin i dr. Linda Medlin, koautori studije i molekulski biolozi u Institutu za polarna i morska istraživanja „Alfred Wegener“ u Bremerhavenu. U ovom istraživanju, alge su pronađene u uzorcima planktona koji potiču iz raznih regija sjevernog Atlantika i Sredozemlja. Naučnici su otkrili skupinu organizama koji, iako su potpuno novi u nauci, imaju široku rasprostranjenost. „Ovo je dobar pokazatelj koliko se još mora otkriti u okeanima, posebno koristeći molekularne alate“, kazao je Valentin.
Osim nepoznatih genskih sekvenci, istraživači su otkrili i fikobiliproteine. Kod crvenih algi, naprimjer, ti proteini javljaju se kao pigmenti. Ali u ovoj novootkrivenoj grupi algi izgleda da su fikobiliproteini sadržani unutar plastida, gde se odvija fotosinteza. Dakle, to je jasan pokazatelj da se istraživači bave prethodno neidentificiranom skupinom algi. Osvrćući se na njihovu malu veličinu i prisustvo fikobiliproteina, novu grupu nazvali szu Picobiliphyta.
Dvije studije, objavljene 2011., otkrile su moućnost za hipotezu da je fotosintetska sposobnost bilifita, odnosno pikobilifita, vjerovatno lažna. Studija iz 2011. međunarodnog tima Instituta za istraživanje akvarija Monterey Bay, Univerziteta Dalhousie i Prirodnjačkog muzeja iz Londona, utvrdila je da ćelije u Tihom okeanu nemaju sposobnost fluorescencije koja ukazuje na fotosintetske pigmente, i zaključila je "... bilifiti su vjerovatno nefakultativni fotoautotrofi, ali prilično fakultativni mikrosrofi ili fagotrofi, pri čemu bi prolazna narandžasta fluorescencije mogla poticati od progutanih dijelova plijena (npr. cijanobakterije Synechococcus). Kasnija proučavanja, iz 2011. godine, koja su sproveli istraživači sa Rutgers University i Bigelow Oceanographic Labs, koristila je podatke o sekvenci po sistemu sačmarice (shotgun) iz tri pojedinačne ćelije pikobilifita, kako bi pokazala odsustvo ciljanih plastidnih proteina ili fotosistema u fragmentima jedarne sekvence rekonstruiranog genoma. Ovo je opet sugeriralo da su pikobilifite heterotrofi.
Nedavno je dr. Seenivasan, radeći u suradnji s profesorima Michaelom Melkonianom (University of Cologne) i Lindom Medlin (Marine Biological Association of UK), službeno opisali pikobilifite kao koljeno heterotrofnih nanoflagelatnih organizama, Picozoa, i objavili tanke dijelove ćelije. Nekoliko jedinstvenih obilježja, poput organele za ishranu, neobično kretanje i heterotrofni način prehrane potvrđuju njihov posebni filogenetski položaj. Unutar tih heterotrofnih ćelija nisu pronađeni tragovi virusnih ili bakterijskih čestica, što je sugeriralo autorima da se hrane vrlo malim organskim česticama.
Filogenetsko stablo prema Not et al., 2007, na osnovu analize sekvenci gena Rribosomske RNK. Filogenetsko stablo prema Cuvelier et al., 2008, konstruirano na osnovu analize sekvenci gena s ribosomske RNK.Cuvelier ML, Ortiz A, Kim E, Moehlig H, Richardson DE, et al.(2008): Widespread distribution of a unique marine protistan lineage. Environ Microbiol., volume 10:1621–1634.. Filogenetsko stablo prema Yoon et al., 2011, na osnovu analize gena koji kodiraju 7 konzervativnih proteina.Yoon HS, Price DC, Stepanauskas R, Rajah VD, Sieracki ME, et al. (2011): Single-cell genomics reveals organismal interactions in uncultivated marine protists. Science, volume=332: 714-717.. Filogenetsko stablo prema Burki et al., 2012, napravljeno na osnovu analize dijelova gena koji kodiraju 258 konzervativne proteine.Burki F, Okamoto N, Pombert JF, Keeling PJ. (2012): The evolutionary history of haptophytes and cryptophytes: phylogenomic evidence for separate origins. Proc Biol Sci. volume 279: 2246–2254.
Također pogledajte Microphyte Picoeukaryote Biliphyta
Reference
Vanjski linkovi
Neue Algengruppe entdeckt: Picobiliphyta New Group Of Algae Discovered: Picobiliphytes Bizarre New Form of Life Found in Arctic Ocean, Scientists Announce Tree of Life: Biliphytes
Kategorija:Hacrobia Kategorija:Bikonta Kategorija:Taksonomija