Protein 1 toplotnog šoka od 10 kDa (Hsp10), poznat i kao šaperonin 10 (cpn10) ili faktor rane trudnoće (EPF), je protein koji u ljudi je kodiran genom HSPE1. Homolog u E. coli je GroES, šaperonin koji obično djeluje zajedno sa GroEL-om.
Struktura i funkcija GroES postoji u obliku oligomernog prstena između šest i osam identičnih podjedinica, dok šaperonin od 60 kDa (cpn60 ili groEL) u bakterijama tvori sekundarnu strukturu koja se sastoji od dva naslagana prstena, od kojih svaki sadrži po sedam identičnih podjedinica. Ove prstenaste strukture sastavljaju se samostimulacijom u prisustvu Mg2+-ATP. Centralna šupljina cilindričnog cpn60 tetradekamera pruža izolirano okruženje za presavijanje proteina, dok je cpn-10 vezan na cpn-60 i sinhronizira oslobađanje presavijenih proteina, ovisano o Mg2+-ATP. Molekulskoo vezivanje cpn10 na cpn60 hibira slaba aktivnost ATPaze cpn60.
Također se pokazalo da GroES u Escherichia coli kooperativno veže ATP, s afinitetom uporedivim sa GroEL-ovim. Svaka podjedinica GroEL-a sadrži tri strukturno različita domena: apikalni, srednji i ekvatorski. Apikalni domena sadrži vezujuće mjesto i za GroES i za nerazvijeni proteinski supstrat. Ekvatorijalna domen sadrži ATP-vezujuće mjesto i većinu oligomernih kontakata. Srednji domen povezuje apikalni i ekvatorski domen i prenosi alosternne informacije između njih. GroEL-ni oligomer je tetradekamer, cilindričnog oblika, organiziran u dva heptamerna prstena složena jedan na drugi. Svaki prsten GroEL-a sadrži centralnu šupljinu, poznatu kao "Anfinsenov kafez", koji pruža izolirano okruženje za savijanje proteina. Identične podjedinice GroES od 10 kDa, u rast voru formiraju kupolasti heptamerni oligomer. Vezanje ATP za GroES može biti važno za punjenje sedam podjedinica interaktivnog GroEL prstena s ATP, kako bi se olakšalo kooperativno vezanje ATP i hidroliza za oslobađanje proteinskog supstrata.
Detekcija Faktor rane trudnoće ispitivan je testom inhibicije rozete. EPF je prisutan u majčinom serumu (krvna plazma) nedugo nakon oplodnje; EPF je prisutan i u sluz grlića maternice i u amnionskoj tekućini.
Kod ovaca, EPF se može otkriti u roku od 72 sata nakon parenja, kod miša – nakon 24 sata, a u uzorcima iz medija koji okružuju ljudske embrione oplođene in vitro, u roku od 48 sati od oplodnje (iako druga studija nije uspjela ponoviti ovaj nalaz za embrione in vitro).> EPF je otkriven u roku od šest sati nakon parenja.
Budući da je inhibicijski esej rozete za EPF posredan, supstance koje imaju slične efekte mogu biti zbunjujće. Pokazalo se da svinjska sperma, poput EPF, inhibira stvaranje rozeta – ovaj esej bio je pozitivan jedan dan kod krmača parenih s vazektomiziranim nerastom, ali ne i kod krmača slično stimuliranih bez izlaganja sjemenu. Brojne studije, u godinama nakon otkrića EPF-a, nisu mogle kod žena reproducirati dosljedno otkrivanje EPF-a nakon začeća, a valjanost eksperimenta prilikom otkrića dovedena je u pitanje. Međutim, postignut je napredak u karakterizaciji EPF-a i njegovo je postojanje dobro je prihvaćeno u naučnoj zajednici.
Porijeklo Ne vjeruje se da rani embrioni direktno proizvode EPF. Umjesto toga, smatra se da proizvode neku drugu hemikaliju koja inducira majčin sistem da stvori EPF. Nakon implantacije, conceptus može direktno proizvesti EPF.
EPF je imunosupresiv. Uz ostale supstance povezane s ranim embrionima, vjeruje se da EPF ima ulogu u sprečavanju da imunski sistem trudne žene napadne embrion. Injektiranje antitijela na EPF miševa nakon parenja, značajno smanjuje broj uspješnih trudnoća i broj mladunaca s anti-EPF; nije opažen efekat na rast kada su miševi kultivirani u medijima koji sadrže anti-EPF antitijela. Iako su neke aktivnosti EPF-a jednake kod svih sisara (inhibicija rozeta), drugi imunosupresivni mehanizmi variraju među vrstama.
U miševa, razine EPF su visoke u ranoj trudnoći, ali 15. dana opadaju na nivoe koji su pronađeni u netrudnih mišica. U žena, nivoi EPF su visoki tokom prvih dvadeset nedelja, a zatim opadaju i postaju neotkriveni tokom osam sedmica od porođaja.
Kod ljudi, savremeni test trudnoće otkriva horionski gonadotropin (hCG), tek nakon implantacije, koja se javlja šest do dvanaest dana nakon oplodnje. Nasuprot tome, EPF je prisutan u roku od nekoliko sati nakon oplodnje. Iako je identificirano nekoliko drugih signala prije implantacije, vjeruje se da je EPF najraniji mogući marker trudnoće. Nekoliko studija je utvrdilo da je tačnost EPF kao testa trudnoće kod ljudi visoka.
Kao tumorski marker Iako je gotovo isključivo povezana sa trudnoćom, aktivnost slična EPF-u otkrivena je i kod tumora klicnog porijekla i kod drugih tipova tumora. Predloženo je da može biti koristan kao tumorski marker za procjenu uspjeha hirurškog liječenja.
Interakcije Pokazano je da GroES ima interakcije sa GroEL-om.
Reference
Dopunska literatura
Vanjski linkovi
3D macromolecular structures of GroES in EMDB
Kategorija:Proteinski domeni Kategorija:Proteinski kompleksi Kategorija:Testovi za trudnoću Kategorija:Proteini Kategorija:Šaperoni Kategorija:Geni na hromosomu 2