mini|300x300piksel|Osmanlijski minijatursti Osmanlijska minijatura () ili Turska minijatura bila je umjetnost u Osmanskom Carstvu, nastala pod uticajem Perzijskih minijaturaFigurative Art in Medieval Islam, Michael Barry, p. 27 uz značajan uticaj i kineske umjetnosti. Često je korištena u osmanlijskim knjigama, zajedno s oslikavanjem (tezhip), kaligrafijom (hat), ebruom i uvezivanjem (cilt). Osmanlijske turske riječi taswir ili nakish koristile su se za ovu vrstu umjetnosti.
Historija Za vrijeme sultana Mehmeda II, osnovana je radionica () koja je služila i kao akademija na carskom dvoru Topkapi saraj gdje su stvarani osvijetljeni rukopisi za sultana i njegove pomoćnike. Ova radionica uglavnom se specijalizirala na dokumentarne knjige, javne događaje, portrete i historijske događaje. link=https://en.wikipedia.org/wiki/Datoteka:Topkapi_Sarayi_in_time_of_Selim_I_-_left.jpg|mini|Topkapi saraj za vrijeme Selima I Na početku 16. vijeka radionica u Heratu gdje su radili perzijski minijatursti zatvorena je, i njen poznati učitelj Behzad otišao je u Tabriz. Nakon što je Selim I zauzeo taj grad 1514, mnogi rukopisi odneseni su nazad u Istanbul te je ubrzo osnovana i Perzijska akademija slikarstva () za novopridošle perzijske umjetnike. U ovoj radionici stvarana su klasična perzijska poetska djela kao što su Šahname, Hamsa u kojoj se nalazi i Lejla i Medžnun, bajke i antologije, ali i naučne knjige o botanici, životinjama, hemiji, medicini.
Vrijeme vladavine sultana Sulejmana Veličanstvenog (1520 – 1566) i Selima II (1566 – 1574) smatra se za zlatno doba ove vrste umjetnosti. Nakkaş Osman bio je jedan od značajnih minijaturista tog vremena, dok je Nigari razvijao umjetnost slikanja portreta.
Nasuh Matrakčija bio je poznati minijaturist koji je razvio topografsko slikanje gdje je slikao gradove, luke, dvorce bez ljudskih figura. Uz njih, značajni minijatursti bili su i Ali Çelebi, Molla Kasım, Hasan Pasha, i Lütfi Abdullah.
Krajem 16. i početkom 17. vijeka za vrijeme Ahmeda I jednostranične minijature postale su popularne među kolekcionarima koji su ih skupljali u albume (murakkas). U 17. vijeku bile su popularne među stanovnicima Isstanbula, pa su tako umjetnici poznati kao "bazarski slikari" () radili na zahtjev stanovnika.A definition made by Metin And, in 17. Yüzyıl Türk çarşı ressamları. Tarih ve Toplum, no. 16 (April 1985): pp. 40–44
Novi kulturni žanr u eri Tulipana pojavio se za vrijeme Ahmeda III pod uticajem francuskog baroka, koji neki historičari nazivaju i Osmanlijskim barokom, gdje su minijaturisti tog vremena bili slobodniji u korištenju boja. Vremenom, pod dodatnim uticajem umjetnosti sa Zapada i uvođenjem štamparija i kasnije fotografije, oslikani rukopisi nisu se više pravili. Minijature su tako izgubile svoju funkciju, a primat su preuzele zidne slike i slikarstvo uljanim bojama.
Nakon kriznog perioda na početku 20. vijeka, intelektualci u novoformiranoj Turskoj Republici prihvatili su minijature kao "dekorativnu umjetnost" te je 1936. osnovan odjel "Turske dekorativne umjetnost" na Univerzitetu likovnih umjetnosti u Istanbulu koji je uz minijature uključivao i druge umjetnosti vezane za knjige za vrijeme Osmanskog Carstva. Neki od modernih minijaturista su Ömer Faruk Atabek, Sahin Inaloz, Cahide Keskiner, Gülbün Mesara, Nur Nevin Akyazıcı, Ahmet Yakupoğlu, Nusret Çolpan, Orhan Dağlı, i mnogi drugi. Oni uglavnom ne ilustruju knjige kao što su to radili njihovi prethodnici, već svoje radove izlažu u umjetničkim galerijama.
Galerija
Također pogledajte
Kultura Osmanskog Carstva Perzijska minijatura
Reference
Vanjski linkovi
Galerija minijatura od Levnija i drugih umjetnika Minijature iz Topkapi muzeja
Kategorija:Osmanlijska kultura Kategorija:Turska umjetnost Kategorija:Turski izumi Kategorija:Islamska umjetnost