Unutrašnja mitohondrijska membrana (IMM) je mitohondrijskal membrana koja odvaja mitohondrijski matriks od intermembranskog prostora.
Struktura Struktura unutrašnje mitohondrijske membrane je ekstenzivno presavijena i podijeljena. Brojne invaginacije membrane nazivaju se kriste, odvojene kristinim spojevima od unutrašnje granične membrane koja je suprotna vanjskoj membrani. Kriste značajno povećava ukupnu površinu membrane u odnosu na glatku unutrašnju membranu, a time i raspoloživi radni prostor.
Unutrašnja membrana stvara dva odjeljka. Područje između unutrašnje i vanjske membrane, zvano međumembranski prostor koje je u velikoj mjeri kontinuiran sa citosolom, i više sekvestrirani prostor unutar unutrašnje membrane, zvani matriks.
Kriste
Kod tipske jetrene mitohondrije, površina unutrašnje membrane je oko pet puta veća od vanjske membrane zbog krista. Ovaj omjer je promjenjiv i mitohondrije iz ćelija koje imaju veću potražnju za ATP-om, kao što su mišićne ćelije, sadrže još više krista. Membrane krista načičkane su malim okruglim proteinskim kompleksima na matriksnoj strani, poznatim kao F1 čestice, mjestom sinteze ATP-a vođene protonskim gradijentom. Kriste utiču na ukupnu hemiosmotsku funkciju mitohondrija.
Spojevi krista Kriste i unutrašnje granične membrane su razdvojene međućelijskim spojevima. Kraj krista je djelimično zatvoren transmembranskim proteinskim kompleksima koji vežu glavu za glavu i povezuju suprotne membrane krista na način poput uskog grla. Naprimjer, delecija spojnog proteina MIC60/Mic60 (ranije Mitofilin/Fcj1) dovodi do smanjenog potencijala unutrašnje membrane i poremećenog rasta i dramatično aberantnih unutrašnjomembranskih struktura koje formiraju koncentrične naslage, umjesto tipskih invaginacija.
Kompozicija Unutrašnja mitohondrijska membrana je po sastavu lipida slična membrani bakterija. Ovaj fenomen se može objasniti hipotezom endosimbionta o poreklu mitohondrija kao prokariota internalizovanih u eukariotske ćelije domaćina.
U mitohondrijama srca svinja, fosfatidiletanolamin čini većinu unutrašnje mitohondrijske membrane sa 37,0% fosfolipidnog sastava. Fosfatidilholin čini oko 26,5%, kardiolipin 25,4%, a fosfatidilinozitol 4,5%. U mitohondrijama S. cerevisiae, fosfatidilholin čini 38,4% IMM, fosfatidiletanolamin čini 24,0%, fosfatidilinozitol 16,2%, kardiolipin 16,1%, fosfatidilserin fosfatidilserin fosfatidilserin 5%.
U unutrašnjoj mitohondrijskoj membrani, odnos proteina i lipida je 80:20, za razliku od vanjske membrane, koja ima odnos 50:50.
Propustljivost Unutrašnja membrana je slobodno propusna samo za kisik, ugljik-dioksid i vodu. Mnogo je manje propusna za ione i male molekule od vanjske membrane, stvarajući odjeljke odvajanjem mitohondrijskog matriksa od citosolnog okruženja. Ova kompartmentalizacija je neophodna karakteristika za metabolizam. Unutrašnja mitohondrijska membrana je i električni izolator i hemijska barijera. Postoje sofisticirani ionski transporteri koji omogućavaju specifičnim molekulima da pređu ovu barijeru. Postoji nekoliko antiportnih sistema ugrađenih u unutrašnju membranu, omogućavajući razmjenu aniona između citosola i mitohondrijalnog matriksa.
IMM- povezani proteini
Također pogledajte Krebsov ciklus Protonski gradijent Mitohondrijski trifunkcijski protein Mitohondrijski šatl Transportni proteini
Reference
Vanjski linkovi Mitochondrial inner membrane (97 proteins) Orientations of Proteins in Membranes (OPM) database
Kategorija:Membranska biologija Kategorija:Mitohondrije Kategorija:Organele Kategorija:Citologija