Dubrovačka Republika bila je međunarodno nepriznata srpska paradržava koja je postojala za vrijeme opsade Dubrovnika u ratu za nezavisnost Hrvatske, samoproglašena od strane Jugoslavenske narodne armije (JNA) 15. oktobra 1991. u okupiranim područjima Hrvatske, osvojenih od strane 2. korpusa JNA.Nigel Thomas, Krunoslav Mikulan, Darko Pavlović. The Yugoslav Wars (1): Slovenia & Croatia 1991-95, Volume 1. p. 54. Njen privremeni predsjednik bio je Aleksandar Aco Apolonio.

Proglašena teritorija nije odgovarala granicama Dubrovačke Republike iz 1808, koja se protezala od Neuma do Prevlake (na hrvatskoj pomorskoj granici s Crnom Gorom),Anton Zabkar. The Drama in Former Yugoslavia: The Beginning of the End Or the End of the Beginning? DIANE Publishing, 1995 p. 75. i postojala je samo u okupiranim selima Cavtat i Konavle.Kako je prije 25 godina propao pokušaj uspostavljanja Dubrovačke Republike Aca Apolonija, dubrovniknet.hr Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) je tokom suđenja predsjedniku Srbije Slobodanu Miloševiću identifikovao Dubrovačku Republiku kao dio nekoliko teritorija u Hrvatskoj koje je Milošević želio da bude uključena u „Veliku Srbiju“.http://www.icty.org/x/cases/slobodan_milosevic/ind/en/040727.pdf (pages 2 to 3 of the original fax print) MSKJ je naveo da je kampanja JNA u dubrovačkoj županiji bila usmjerena na osiguravanje teritorije za ovaj politički subjekt.

Historija U januaru 1992., srpski nacionalistički lider Vojislav Šešelj je izjavio da podržava državu koja je uključivala Srbiju, Crnu Goru, Makedoniju, Bosnu i Hercegovinu, Republiku Srpsku Krajinu i Dubrovačku Republiku unutar svojih granica.Daily report: East Europe, Issues 1-10. United States: Foreign Broadcast Information Service, 1992. p. 49. Šešelj i njegova Srpska radikalna stranka podržali su uspostavljanje Dubrovačke Republike. lijevo|mini| Rakete JNA na položaju direktno preko puta Dubrovnika u decembru 1991. Iako je osnovana uz pomoć JNA, srpska vlada nije izdala nikakve izjave podrške ovoj vladi i nije uključila republiku u svoje političke diskusije. Međutim, srpsko rukovodstvo je željelo inkorporaciju Dubrovnika u velikosrpsku državu, kao što je pokazano u dnevniku Borisava Jovića i presretnutim komunikacijama unutar najužeg kruga predsjednika Srbije Slobodana Miloševića, sa jadranskom granicom pansrpske države sa Hrvatskom u luci Ploče.Josip Glaurdić. The Hour of Europe: Western Powers and the Breakup of Yugoslavia. Yale University Press, 2011 p. 229.

Rukovodstvo SR Jugoslavije tokom opsade Dubrovnika imalo je planove da Dubrovnik zajedno sa "primorskim krajevima Hrvatske između grada Neuma uBosni i Hercegovini, na sjeverozapadu i crnogorske granice na jugoistoku" pripoji Crnoj Gori.Investigative Summary. International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia. Accessed 4 September 2009. Što se tiče Ploča, u novembru 1991. odlučeno je da grad postane teritorija Bosne i Hercegovine pod srpskom kontrolom (plan prije formiranja Republike Srpske 1992. godine).Judith Armatta. Twilight of Impunity: The War Crimes Trial of Slobodan Milosevic. p. 402. Zbog potrebe upotrebe teritorije u Bosni i Hercegovini za invaziju na Dubrovnika, u planove zauzimanja Dubrovnika uključen je i lider Srba u BiH Radovan Karadžić. Nekoliko dana prije formiranja Dubrovačke Republike, Karadžić je 7. oktobra 1991. u telefonskom razgovoru rekao : „Dubrovnik treba sačuvati za Jugoslaviju. Neka bude republika... Trebalo bi tamo naći neke građane da to odluče kada budu oslobođeni”. Kasnije te sedmice, u telefonskom razgovoru s Gojkom Đogom, Karadžić je rekao da Dubrovnik „mora biti stavljen pod vojnu komandu i to je to... Dubrovnik nikada nije bio hrvatski!". Đogo je uzvratio izjavom da je potrebno etnički očistiti teritoriju oko Dubrovnika, rekavši: „Zapalite sve i doviđenja!.. Sjeverno od rijeke Dubrovnik pobijte sve!".

Tokom opsade Dubrovnika, jugoslavenske paravojne snage i rezervisti JNA divljali su Dubrovnikom, gotovo niko nije pošteđen u nasilju; opljačkana su mala sela i imanja, zapaljene su kuće i farme, zapaljena su polja i voćnjaci, a stoka je pobijena.Paul Mojzes. Balkan Genocides: Holocaust and Ethnic Cleansing in the Twentieth Century. Lanham, Maryland, USA: Rowman & Littlefield Publishers, 2011. p. 154. Pretežno hrvatsko stanovništvo Dubrovnika je u cijelosti pobjeglo iz grada usred nasilja.

Iako je JNA u januaru 1992. pristala na prekid vatre, južna Dalmacija južno od Stona i dalje je bila pod okupacijom grupe Trebinje-Bileća 2. korpusa JNA koja je granatirala Dubrovnik. Učešće JNA zvanično je okončano u maju 1992, što je označilo službeni raspad republike, a korpus je 4. maja 1992. preimenovan u Hercegovački korpus Vojske Republike Srpske. Uprkos povlačenju JNA, borbe između Vojske Republike Srpske i Hrvatske vojske nastavljene su do 23. oktobra 1992.

Također pogledajte

Opsada Dubrovnika Velika Srbija Republika Srpska Krajina Aleksandar Aco Apolonio Srbi u Hrvatskoj

Reference

Kategorija:Rat u Hrvatskoj Kategorija:Historija Dubrovnika Kategorija:Države i teritorije osnovane 1991. Kategorija:Države i teritorije ukinute 1992. Kategorija:Bivše nepriznate države Kategorija:Bivše države na Balkanu Kategorija:Separatizam u Hrvatskoj Kategorija:Bivše republike u Evropi