Anton Lavrin (rođen 5. januara 1908. u Vinjem Vrhu pri Semiču) bio je slovenački kompozitor koji je predavao na Muzičkoj akademiji u Sarajevu gotovo deceniju (1956-1964). Upravo u tom periodu su nastale jedine dvije zbirke kompozicija za solo klavir.
Biografija Anton Lavrin je kao dijete svirao tamburu, potom klarinet u semičkom bendu, a kao učenik muzičke škole violinu. Kasnije je privatno studirao kompoziciju u Ljubljani kod muzičkog teoretičara i kompozitora Srečka Koporca. Nadalje, između 1938. i 1941. uz veliku finansijsku pomoć svog rođaka Janka Lavrina (koji je bio književni historičar i pisac) studirao je muziku na bečkoj akademiji za muzičku i pozorišnu umjetnost i na kraju je 1953. diplomirao kompoziciju.
Tokom Drugog svjetskog rata aktivno je učestvovao u Narodnooslobodilačkoj borbi, a poslije rata, od 1946, predavao je stručne kurseve u muzičkim školama u Ljubljani. Nakon toga je stekao zvanje docenta (1956.) i vanrednog profesora (1962.) na Muzičkoj akademiji u Sarajevu, a svega nekoliko mjeseci prije smrti 1964. postao je vanredni profesor na Pedagoškoj akademiji u Mariboru.
Lavrinov opus nije obiman. U njegovim radovima prisutne su složene melodijske linije i zvučni kontrasti. Poslednjih godina u svoju muziku ugrađuje i elemente južnjačkog folklora. Najviše je komponovao horske i solo kompozicije, kao i orkestarsku ("Uvertira", 1936, "Kovači na Baščaršiji", 1962), kamernu i solo ("Pet preludija za klavir", 1960) i vokalno instrumentalnu muziku. Godine 1944. komponovane su pjesme "Teloh" za omladinski hor na tekst Tone Seliškara.
Od instrumentalnih djela svakako treba spomenuti "Prvu partizansku uvertiru" koju je napisao 1944. i koju je izveo Orkestar NOV i POS u Črnomlju. Kao partizanski kompozitor instrumentalnih djela pridružio se Blažu Arniču, Bojanu Adamiču, Filipu Bernardu i Demetriju Žebretu.
Anton Lavrin je umro 23. septembra 1965. u Novom Mestu (Slovenija).
Izvori
Kategorija:Kompozitori za klavir Kategorija:Slovenski kompozitori Kategorija:Rođeni 1908. Kategorija:Umrli 1965.