Druga intifada (, 'Drugi ustanak'), također poznata kao Intifada Al-Akse, bila je velika pobuna Palestinaca protiv Izraela i njegove okupacije od 2000. Period pojačanog nasilja na palestinskim teritorijama i Izraelu nastavio se do Samit u Šarm El Šeiku 2005, kojim su okončana neprijateljstva.
Nagađa se da su generalni pokretači nemira bili usredotočeni na neuspjeh samita u Camp Davidu 2000., za koji se očekivalo da će se postići konačni dogovor o izraelsko-palestinskom mirovnom procesu u julu 2000. Porast nasilnih incidenata počeo je u septembru 2000, nakon što je izraelski političar Ariel Sharon napravio provokativnu posjetu Brdu hrama; sama posjeta je bila mirna, ali je, kako se i očekivalo, izazvala proteste i nerede koje je izraelska policija ugušila gumenim mecima, bojevom municijom i suzavcem. U prvih nekoliko dana ustanka, Izraelske odbrambene snage su ispalie milion komada municije.
Tokom prvih nekoliko sedmica ustanka, omjer ubijenih Palestinaca i Izraelaca bio je oko 20 prema 1. Izraelske sigurnosne snage su vršili pucnjave, ciljana ubistva, tenkovske napade i zračne napade; Palestinci su učestvovali u pucnjavi, bacanju kamena i raketnim napadima."The al-Aqsa Intifada ushered in an era with a new brand of violence. It began with a popular uprising following Ariel Sharon's visit to Temple Mount on September 28, 2000. But unlike the first Intifada, which was basically a civil uprising against the symbols of an occupation that has lasted since June 1967, the second Intifada very quickly lapsed into an armed struggle between Palestinian activists and the Israeli armed forces. Almost from the very start, armed men took to hiding among crowds of Palestinians, using them as cover to shoot from. The IDF retaliated forcefully, each time causing several casualties." Otprilike 138 samoubilačkih bombaških napada koje su izvele palestinske militantne frakcije nakon marta 2001. postalo je jedno od istaknutih obilježja Intifade i uglavnom su ciljali izraelske civile. Uz ukupnu cifru žrtava za borce i civile, procjenjuje se da je nasilje rezultiralo smrću oko 3.000 Palestinaca i 1.000 Izraelaca, kao i 64 strana državljana.
Druga intifada je završena samitom u Šarm el Šeiku 2005, pošto su se palestinski predsednik Mahmoud Abbas i izraelski premijer Ariel Sharon složili da preduzmu definitivne korake za deeskalaciju neprijateljstava. Oni su također ponovo potvrdili svoju posvećenost "mapi puta za mir" koju je predložio Kvartet za Bliskom istoku 2003. Uz to, Sharon je pristao na oslobađanje 900 palestinskih zatvorenika i dalje izjavio da će se izraelske trupe povući iz dijelova Zapadne obale koju su ponovo okupirali boreći se protiv palestinskih militanata tokom ustanka.
Reference
Izvori Knjige
Članci iz časopisa
Članci
Kategorija:Sukobi u 2000. Kategorija:Sukobi u 2001. Kategorija:Sukobi u 2002. Kategorija:Sukobi u 2003. Kategorija:Sukobi u 2004. Kategorija:Sukobi u 2004. Kategorija:2000. u Izraelu Kategorija:2001. u Izraelu Kategorija:2002. u Izraelu Kategorija:2003. u Izraelu Kategorija:2004. u Izraelu Kategorija:2005. u Izraelu Kategorija:2000. u Palestini Kategorija:2001. u Palestini Kategorija:2002. u Palestini Kategorija:2003. u Palestini Kategorija:2004. u Palestini Kategorija:2005. u Palestini Kategorija:Vojna historija Izraela Kategorija:Vojna historija Palestine Kategorija:Odnosi Izrael–Palestina