Zapadna ledena ploča jest ledena ploča koja se proteže oko 350 km u smjeru istok-zapad duž obale Leopolda i Astrid u Istočnom Antarktiku između zaliva Barrier i zaliva Posadowsky, i do 120 km sjeverno od kontinentalne granice. Jedan je od najvećih ledenih ploča na Antarktiku. Pokriva površinu od 16.370 km2 i dostiže nadmorsku visinu od 70–100 m.
Teren je na mnogim mjestima raščlanjen vrtačama i pukotinama. Površina glečera se vremenom mijenjala zbog odvajanja velikih santi leda. Nedavno se glečer značajno smanjio, za otprilike jednu trećinu.
Otkriće i imenovanje Ledenu ploču otkrila je i nazvala Prva njemačka antarktička ekspedicija, 1901–1903, pod vodstvom dr. Ericha von Drygalskog. Toponim opisuje smjer u kojem je njemačka ekspedicija prvi put ugledala ledenu ploču. Njihov ograničeni pogled prema zapadu postao je produžen; 21. februara 1902. brod se zaglavio u ledenom pokrivaču, ostajući tamo zarobljen do 8. februara 1903. Prva ozbiljna istraživanja ledenog grebena proveli su sovjetski naučnici. Od 1957. do 1960, meteorološka stanica Družba radila je u centralnom dijelu glečera, na Zavadovskom kupoli, tri mjeseca (maj-juli).
Važno područje za ptice
Područje od 416 ha na morskom ledu u blizini sjeverozapadne granice ploče proglašeno je važnim područjem za ptice (IBA) od strane BirdLife International jer podržava koloniju carskih pingvina.
Također pogledajte Spisak ledenih ploča na Antarktiku
Reference
Vanjski linkovi Erich von Drygalski Zapadna ledena ploča na geographic.org
Kategorija:Istočni Antarktik Kategorija:Ledene ploče Antarktika