Muhamed Riđanović (Čapljina, 30. januar 1930 – Sarajevo, 8. april 1983) bio je bosanskohercegovački naučnik, univerzitetski profesor, hidrotehnički inženjer i akademik, najpoznatiji po doprinosu razvoju mehanike fluida i hidrotehnike u Bosni i Hercegovini.
Biografija Osnovno obrazovanje započeo je u Mostaru, a završio u Sarajevu, gdje je 1948. maturirao u Drugoj muškoj gimnaziji. Diplomirao je 1954. hidrotehniku na Građevinskom fakultetu u Beogradu. Od 1955. radio je kao asistent na Tehničkom fakultetu u Sarajevu na predmetu Hidraulika, a 1957/58. specijalizirao je u hidrauličkoj laboratoriji Instituta Jaroslav Černi u Beogradu.
Augusta 1959. otišao je na postdiplomski studij na Univerzitet Iowa u SAD-u, gdje je 1960. stekao zvanje magistra, a 1963. doktorat tehničkih nauka. Po povratku je predavao na Mašinskom fakultetu u Sarajevu, gdje je bio docent od 1963, vanredni profesor od 1967. i redovni profesor od 1973. Nastavu je držao i na drugim odjeljenjima i fakultetima u Sarajevu, Mostaru i Banjoj Luci, kao i na postdiplomskim studijima u Sarajevu i Beogradu.
Od 1968. do 1971. radio je kao stručnjak tehničke pomoći na Tehničkom fakultetu Univerziteta u Kartumu, u Sudanu. Bio je i dugogodišnji saradnik Zavoda za hidrotehniku Građevinskog fakulteta u Sarajevu, gdje je učestvovao u stvaranju savremene eksperimentalne baze za istraživanja iz mehanike fluida u Bosni i Hercegovini.
Muzička djelatnost Uporedo sa školovanjem i studijem građevine bavio se i muzikom. Završio je nižu i srednju muzičku školu, studirao violinu na muzičkoj akademiji u Beogradu te je od 1951. do 1954. bio član orkestra Beogradske opere i stalni član Sarajevske filharmonije.
Naučni rad Riđanovićev naučni i stručni opus obuhvatao je oko 60 radova, najvećim dijelom nastalih u Zavodu za hidrotehniku u Sarajevu. Bavio se širim područjem mehanike, posebno turbulencijom i transportnim fenomenima, s primjenama u mašinstvu, energetici, građevini i arhitekturi.
Posebno su zapaženi njegovi radovi o hidrodinamičkim problemima zaštite voda, uključujući procese u kraškim akumulacijama, termalnu stratifikaciju, miješanje vode i zahvatanje vode. Značajan doprinos dao je i u oblasti arhitektonske aerodinamike, naročito u istraživanjima djelovanja vjetra na visoke objekte. Prema ocjeni ANUBiH, smatra se utemeljiteljem savremene mehanike fluida kao naučne i inženjerske discipline u Bosni i Hercegovini.
Priznanja i članstvo Za svoj pedagoški, naučni i stručni rad dobio je više nagrada i priznanja, među kojima su nagrada Jugoslovenskog društva hidrauličara 1966, nagrada Veselin Masleša 1974. za knjigu Hidrodinamika i Dvadesetsedmojulska nagrada SR Bosne i Hercegovine.
Za dopisnog člana Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine izabran je 1975, a za redovnog 1981.
Odabrana djela Mehanika fluida. II dio (1965) Hidrodinamika: osnove (1972) Mehanika fluida: uvodna razmatranja (1984, posthumno izdanje)
Reference
Kategorija:Bosanskohercegovački naučnici Kategorija:Članovi ANUBiH Kategorija:Biografije, Čapljina Kategorija:Rođeni 1930. Kategorija:Umrli 1983.