Kumejska Sibila () bila je proročica vezana za Apolonovo proročište u Kumi, grčkoj koloniji blizu današnjeg Napulja. U antičkoj tradiciji postala je najpoznatija među sibilama, naročito u rimskoj književnosti i predaji.
U antičkoj tradiciji Kumejska Sibila posebno je važna u rimskoj predaji zato što se povezuje sa Sibilinskim knjigama, koje je, prema legendi, ponudila na prodaju rimskom kralju Tarkviniju Oholom. U Vergilijevoj Eneidi ona vodi Eneju pri silasku u podzemni svijet, čime je njen lik postao kanonski dio rimske književne tradicije. U rimskoj kulturi njen lik povezuje grčko proročko naslijeđe s rimskim religijskim i političkim identitetom. Zbog toga se Kumejska Sibila ne pojavljuje samo kao mitska proročica nego i kao figura autoriteta kojoj se pripisuje uvid u sudbinu gradova i vladara.
Značaj Zbog važnosti u rimskim predajama i zbog snažnog utjecaja rimske književnosti, Kumejska Sibila s vremenom je postala najpoznatija među sibilama u kasnijoj evropskoj kulturi. Njen lik često se pojavljuje i u kasnijoj umjetnosti, naročito u renesansnim i baroknim prikazima sibila. U srednjovjekovnoj i renesansnoj interpretaciji sibile su ponekad tumačene i kao poganske proročice koje su navodno naslućivale kasniji dolazak hrišćanstva. Takvo čitanje dodatno je povećalo kulturnu važnost Kumejske Sibile u zapadnoevropskoj tradiciji. Zbog toga je njen lik ostao prisutan ne samo u klasičnoj filologiji nego i u historiji umjetnosti, religijske misli i književne recepcije antike.
Kumejska Sibila zauzima posebno mjesto među antičkim proročkim figurama zato što je vezana za konkretan lokalitet, ali je njena slava daleko nadrasla lokalni kult. U kasnijim stoljećima postala je simbol drevne mudrosti i neprozirnosti sudbine. Time je njena figura ostala trajno prepoznatljiva i izvan užeg okvira grčke i rimske mitologije.
Reference
Kategorija:Grčka mitologija Kategorija:Rimska mitologija