Duško Vujošević (3. mart 1959 – 8. april 2026) bio je crnogorski košarkaški trener.Duško Vujošević - Dule (PDF fajl). Biografija na web-stranici OKK Beograd. Pristupljeno 8. 4. 2026.
Karijera Rođen je 3. marta 1959. u Titogradu. Kao tinejdžer trenirao je mlađe timove u beogradskom Partizanu. Ovu ulogu obavljao je do 1982, a zatim je godinu dana proveo u OKK Beograd, gdje je predvodio omladinski tim do pobjede na Omladinskom prvenstvu Jugoslavije. Istovremeno je bio dio trenerskog štaba seniorskog tima. Tokom sezone 1986/87, u dobi od 26 godina, imenovan je za glavnog trenera seniorskog tima KK Partizan. U svojoj prvoj godini, predvodio je tim do titule na Omladinskom prvenstvu Jugoslavije, a 1988. doveo ih je do polufinala Evropskog kupa. Njegov tim, koji je eliminisan u polufinalu od Maccabija iz Tel Aviva, činili su igrači poput Vladeta Divca, Žarka Paspalja, Željka Obradovića i Aleksandra Đorđevića.
Na ljeto 1988, predvodio je jugoslavensku reprezentaciju do 18 godina, za koju su tada igrali Predrag Danilović, Arijan Komazec i Žan Tabak, do prvog mjesta na Evropskom prvenstvu za tu generaciju."Dule Vujošević na rukama igrača 1988 ". Aleksandar Ostojić, KOŠ magazin. 22. 9. 2020. Pristupljeno 8. 4. 2026.
Godine 1989, Partizan je pod njegovim vodstvom osvojio Kup Radivoja Koraća. Zatim se preselio u Španiju i vodio CD Oximesu u Ligi ACB u sezoni 1989/90. U sezoni 1990/91, ponovo je bio na čelu beogradskog Partizana, a 1991/92. trenirao je njihovog gradskog rivala, Crvenu zvezdu.
Od 1992. do 1995. radio je u Italiji kao trener kluba Basket Brescia. Od 1995. do 1997. vodio je Olimpiu Pistoia, dok je u sezoni 1997/98. bio trener ekipe Scavolini Pesaro. Nakon toga, u sezoni 1998/99, preuzeo je Budućnost iz Podgorice, a potom se vratio u Beograd, gdje je od 1999. do 2001. trenirao Radnički.
Godine 2001. ponovo je imenovan za glavnog trenera Partizana iz Beograda. Tokom svog drugog mandata, koji je trajao do 2010, ostvario je izuzetne rezultate: osvojio je prvenstvo Jugoslavije 2002, zatim titule prvaka Srbije i Crne Gore od 2003. do 2006, kao i prvenstva Srbije od 2007. do 2010. Pored toga, s Partizanom je četiri puta uzastopno osvajao Jadransku ligu (2007–2010).
Za svoje uspjehe, 2009. proglašen je za trenera godine u Evroligi, dok je 2010. sa Partizanom stigao do polufinala tog takmičenja. Paralelno sa klupskim angažmanom, 2003. bio je selektor reprezentacije Srbije i Crne Gore, a od 2007. do 2010. obavljao je funkciju selektora reprezentacije Crne Gore, nakon čega je radio kao stručni savjetnik crnogorske selekcije.
Sredinom 2010. prihvatio je ponudu CSKA iz Moskve, ali je saradnja prekinuta već krajem novembra iste godine, nakon slabih rezultata u Evroligi (jedna pobjeda u šest utakmica).
Treći mandat na klupi Partizana započeo je 2012. Već 2013. predvodio je tim do titule prvaka Srbije i osvajanja Jadranske lige. Klub je napustio 2015. Tokom tog perioda, u oktobru 2014. dospio je u žižu javnosti nakon incidenta sa igračem Bogdanom Bogdanovićem.
Sredinom januara 2016. imenovan je za trenera francuskog prvoligaša Limoges CSP, gdje je radio do kraja sezone 2016/17. Nakon toga, 2017. i 2018. obavljao je funkciju selektora reprezentacije Bosne i Hercegovine.
Godine 2018. podvrgnut je transplantaciji bubrega. Na ljeto 2019. preuzeo je rumunski klub U-BT Cluj-Napoca. U sezoni 2019/20. njegova ekipa bila je na je prvom mjestu na tabeli u trenutku prekida prvenstva u martu 2020. zbog pandemije COVID-19. Specijalizovani portal Eurobasket proglasio ga je za najboljeg trenera rumunske lige te sezone. U sezoni 2020/21. predvodio je Cluj-Napocu do titule prvaka Rumunije, nakon čega je napustio klub zbog neslaganja o novom ugovoru.
Tokom svoje trenerske karijere, Vujošević je razvio i afirmisao veliki broj igrača koji su kasnije ostvarili zapažene karijere u svjetskoj košarci, kako na klupskom tako i na reprezentativnom nivou. Među njima se izdvajaju Vlade Divac, Žarko Paspalj, Aleksandar Đorđević, Predrag Danilović, Predrag Drobnjak, Nikola Peković, Bogdan Bogdanović, Jan Vesely i Joffrey Lauvergne.
Duško Vujošević je četiri godine obavljao funkciju predsjednika JSD Partizan. Na mjesto sportskog društva stigao je 4. oktobra 2011. i na njemu se zadržao do isteka mandata 27. oktobra 2015.
Bio je poznat je tome što je u radu sa igračima primjenjivao specifične, ponekad i nekonvencionalne metode treninga, sa ciljem njihovog dugoročnog razvoja. Za sebe je često isticao da je, prije svega, "učitelj košarke".
Umro je 8. aprila 2026. u Beogradu.
Reference
Kategorija:Rođeni 1959. Kategorija:Umrli 2026. Kategorija:Biografije, Podgorica Kategorija:Crnogorski košarkaški treneri Kategorija:Srbijanski košarkaški treneri