Hišam Serdarević bio je bosanskohercegovački ljekar, univerzitetski profesor i akademik, specijalist pneumoftiziologije. Pripadao je među istaknute predstavnike sarajevske medicinske škole u drugoj polovini 20. stoljeća, a njegov rad bio je vezan za Medicinski fakultet u Sarajevu, Kliniku za plućne bolesti i tuberkulozu Podhrastovi i Akademiju nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine.
Život i obrazovanje Rođen je 1917. u Zenici. Osnovnu školu završio je u Zenici, a gimnaziju u Sarajevu 1936. Studij medicine započeo je na Medicinskom fakultetu u Beogradu, a diplomirao 1944. na Medicinskom fakultetu u Zagrebu.
Po završetku studija priključio se Narodnooslobodilačkoj borbi i radio kao ljekar Unske operativne grupe, a zatim kao komandant medicinsko-sanitetskog bataljona Osme kordunaške divizije. Od 1946. radio je na grudnom odjeljenju Vojne bolnice u Sarajevu, gdje se stručno usmjerio prema pneumoftiziologiji, a specijalistički ispit položio je 1949.
Akademska i medicinska karijera Nakon demobilizacije iz JNA u činu majora 1956. izabran je za docenta na predmetu ftiziologija na Medicinskom fakultetu u Sarajevu. Habilitirao je radom Nespecifični plućni infiltrati, a potom je napredovao u zvanja vanrednog profesora 1961. i redovnog profesora 1968.
Usavršavao se 1959. u Edinburghu, Glasgowu, Oxfordu i Londonu, a 1960. i u Parizu, gdje je obilazio ustanove posvećene pneumoftiziologiji. Bio je dugogodišnji šef Klinike za plućne bolesti i tuberkulozu Podhrastovi u Sarajevu i jedan od nastavnika koji su obilježili razvoj nastave iz pneumoftiziologije na Sarajevskom univerzitetu.
Na Medicinskom fakultetu u Sarajevu obavljao je i upravne dužnosti. Bio je prodekan od akademske 1964/65. do 1966/67, a dekan 1973/74.
Naučni i javni rad Serdarević je dao doprinos proučavanju tuberkuloze i drugih plućnih bolesti, kao i uvođenju savremenijih dijagnostičkih i terapijskih postupaka u liječenju pulmoloških oboljenja u Bosni i Hercegovini. Objavio je više od 100 stručnih i naučnih radova u domaćim i inozemnim publikacijama. Među njegovim radovima nalazi se i članak Uloga mukoviscidoze u hroničnom opstruktivnom sindromu kod odraslih, objavljen 1974. u časopisu Acta Medica Academica.
Bio je koautor knjiga Tuberkuloza pluća i Plućne bolesti. Obavljao je i niz stručnih i društvenih funkcija, među kojima su predsjednik Udruženja pneumoftiziologa Jugoslavije, predsjednik Crvenog krsta SR Bosne i Hercegovine, član predsjedništva jugoslavenskog Crvenog krsta te član jugoslavenske komisije za saradnju s međunarodnim zdravstvenim organizacijama.
Za redovnog člana ANUBiH-a izabran je 1975. U okviru Akademije djelovao je i kao predsjednik Odbora za rak Medicinskog odjeljenja te član Odbora za ispitivanje lijekova. Među članovima medicinskog odjeljenja ANUBiH-a vodi se kao umrli akademik s godinama života 1917–1986.
Smrt i naslijeđe Umro je u martu 1986. na Klinici za plućne bolesti i tuberkulozu Podhrastovi u Sarajevu. U stručnom i nastavnom pamćenju Sarajevskog medicinskog fakulteta ostao je zabilježen kao jedan od profesora koji su oblikovali kliničku pneumoftiziologiju i obrazovali generacije ljekara u Bosni i Hercegovini.
Reference
Kategorija:Rođeni 1917. Kategorija:Umrli 1986. Kategorija:Bosanskohercegovački ljekari Kategorija:Članovi ANUBiH Kategorija:Biografije, Zenica