thumb|upright=1.8| Ciklus žive je biogeohemijski ciklus pod uticajem prirodnih i antropogenih procesa koji transformišu živu kroz više hemijskih oblika i okruženja.
Živa je prisutna u Zemljinoj kori i u različitim oblicima na Zemljinoj površini. Može biti elementarna, neorganska ili organska. Živa postoji u tri oksidacijska stanja: 0 (elementarna živa), I (živa-živa) i II (živasta živa). Emisije žive u atmosferu mogu biti primarni izvori, koji oslobađaju živu iz litosfere ili sekundarni izvori, koji razmjenjuju živu između površinskih rezervoara. Godišnje se preko 5000 metričkih tona žive ispušta u atmosferu primarnim emisijama i sekundarnim reemisijama.
Izvori žive
thumb|upright=1.3| Uzorak rude živa-sulfida, cinabarit.
Primarni izvori Primarni izvori emisija žive mogu biti prirodni ili antropogeni. Većina prirodne žive javlja se kao mineralni živasulfid, cinabarit, koji je jedna od rijetkih značajnih ruda žive. Organic-rich Sedimentne stijene također mogu sadržavati povišene količine žive. Trošenje minerala i geotermalna aktivnost oslobađaju živu u okoliš. Aktivni vulkani su još jedan značajan primarni izvor prirodne žive. Antropogeni primarni izvori žive uključuju rudarstvo zlata, sagorijevanje uglja i proizvodnju metala koji nisu željezo, kao što su bakar ili olovo. Sekundarni izvori Sekundarni prirodni izvori, koji ponovo emituju prethodno deponovanu živu, uključuju [vegetacija|vegetaciju]], isparavanje iz okeana i jezera, te sagorijevanje biomase, uključujući šumske požare. Primarne antropogene emisije dovode do povećanja količine žive u površinskim rezervoarima.
Procesi Živa se transportuje i distribuira atmosferskom cirkulacijom, koja prenosi elementarnu živu sa kopna u okean. Elementarna živa iz atmosfere se vraća na Zemljinu površinu na nekoliko načina. Glavni ponor elementarne žive (Hg(0)) u atmosferi odvija se putem suhog taloženja. S druge strane, dio elementarne žive se fotooksidira u plinovitu živu(II) i vraća se na Zemljinu površinu suhim i mokrim taloženjem. Budući da je fotooksidacija vrlo spora, elementarna živa može cirkulirati po cijeloj Zemljinoj kugli prije nego što se oksidira i taloži. Mokro i suho taloženje odgovorno je za 90% žive u površinskim vodama, uključujući otvoreni okean.
Dio deponovane žive ofmah se ponovo isparava u atmosferu.
Neorganska živa se može pretvoriti pomoću bakterija i arheja u metil-živu ([CH3Hg]+), koji se bioakumuliraju] u morskim vrstama kao što su tuna i sabljarka i biomagnificira dalje u lancu ishrane.
Kod određenih ksenofiofora utvrđeno je da imaju abnormalno visoke koncentracije žive u svojim tijelima.
Također pogledajte Živa (element) Minamata konvencija o živi Trovanje živom COLEX proces (izotopsko odvajanje)
Reference
Kategorija:Geohemija Kategorija:Živa (element) Kategorija:Mineralogija