O Gran Premio do Reino Unido de 1979 (oficialmente o XXXII Marlboro British Grand Prix) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 14 de xullo de 1979 no circuíto de Circuíto de Silverstone, Northamptonshire, Inglaterra. Foi a novena carreira do Campionato do Mundo da tempada de , disputada sobre 68 voltas.

Resumo da carreira

Eliminatorias Eliminatorias viu Alan Jones logrou a súa primeira pole position e a do equipo Williams por 0´6 segundos sobre Jean-Pierre Jabouille no Renault. Nelson Piquet logrou o terceiro lugar no Brabham o segundo Williams de Clay Regazzoni partiu xunto a el na segunda fila, mentres que René Arnoux no segundo Renault e Niki Lauda no segundo Brabham compoñían a terceira fila. Completando os dez primeiros estaban John Watson no McLaren, o Lotus de Carlos Reutemann e Mario Andretti, e Jacques Laffite en Ligier. Os Ferrari decepcionaron, o líder do campionato Jody Scheckter só foi 11º e Gilles Villeneuve 13º.

Carreira Ao comezo da carreira, Regazzoni saíu liderando, pero antes do final da primeira volta pasárono o seu compañeiro Jones e Jabouille. Andretti e os Ferrari tamén fixeron saídas rápidos, poñéndose preto de Piquet, Lauda e Arnoux. Ao final da 2ª volta, Piquet cometeu un erro e fixo un trompo en Woodcote, mentres René Arnoux pasou Mario Andretti, que se retirou pouco despois. Jacques Laffite tamén perdeu tres posicións en favor dos dous Ferrari e Carlos Reutemann. Unha volta máis e Arnoux tamén pasou a Lauda, con problemas cos freos que finalmente levou a súa retirada na volta 13, deixando a Arnoux cuarto, Scheckter quinto e Villeneuve obedientemente seguindo ao surafricano .

Diante, Jones estableceu unha ampla vantaxe sobre Jabouille, que estaba loitando cos seus pneumáticos Michelin que degradábanse rapidamente. Na volta 17, o francés entrou en boxes para por pneumáticos novos, subindo Regazzoni a segunda posición. Pero, o desastre chegou para Jabouille cando, logo dunha longa parada, parte do seu alerón dianteiro quedou enganchado nunha mangueira de aire rompéndoo cando acelerou. Viuse obrigado a regresar aos pits para reparalo, durante a substitución o seu turbo sobre quentouse.

A media carreira, Jones aínda lideraba comodamente, con Regazzoni segundo e ben lonxe de Arnoux, e Laffite cuarto por diante dos Ferrari. Entón, achegándose a Woodcote ao final da volta 39, o motor de Jones fallou, un problema coa bomba de auga fixo que se requentara. Seis voltas despois, Laffite tamén se retirou con problemas no motor. Isto deixou só catro pilotos na volta do líder, Regazzoni, Arnoux, Scheckter e Villeneuve, con Jean-Pierre Jarier no quinto lugar no seu Tyrrell e Watson sexto.

Os Ferrari loitaban tamén co desgaste dos Michelin, e Villeneuve entrou en boxes para cambiar os pneumáticos na volta 50, antes de deterse con problemas de vaporización de combustible a cinco voltas para o final. Scheckter, pola súa banda, foi dobrado por Regazzoni na volta 56, antes de dobrar tamén a Jarier e Watson nas últimas voltas.

Regazzoni finalmente pasou a bandeira a cadros 24 segundos por diante de Arnoux, dando a Williams a súa primeira vitoria na Fórmula Un. Tamén foi a quinta e última vitoria para o suízo. Seguíronlles Jarier, Watson e Scheckter, Jacky Ickx, logrou o punto final no segundo Ligier.

Clasificación

Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 28 Clay Regazzoni Williams-Ford 68 1:26:11.17 4 9 2 16 René Arnoux Renault 68 + 24.28 5 6 3 4 Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 67 + 1 volta 16 4 4 7 John Watson McLaren-Ford 67 + 1 volta 7 3 5 11 Jody Scheckter Ferrari 67 + 1 volta 11 2 6 25 Jacky Ickx Ligier-Ford 67 + 1 volta 17 1 7 8 Patrick Tambay McLaren-Ford 66 Sen combustible 18 8 2 Carlos Reutemann Lotus-Ford 66 + 2 voltas 8 9 31 Héctor Rebaque Lotus-Ford 66 + 2 voltas 24 10 3 Didier Pironi Tyrrell-Ford 66 + 2 voltas 15 11 17 Jan Lammers Shadow-Ford 65 + 3 voltas 21 12 18 Elio de Angelis Shadow-Ford 65 + 3 voltas 12 13 22 Patrick Gaillard Ensign-Ford 65 + 3 voltas 23 14 12 Gilles Villeneuve Ferrari 63 Sistema combustible 13 Ret 29 Riccardo Patrese Arrows-Ford 45 Caixa de cambios 19 Ret 26 Jacques Laffite Ligier-Ford 44 Motor 10 Ret 20 Keke Rosberg Wolf-Ford 44 Sistema combustible 14 Ret 27 Alan Jones Williams-Ford 38 Bomba auga 1 Ret 30 Jochen Mass Arrows-Ford 37 Caixa cambios 20 Ret 14 Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 25 Motor 22 Ret 15 Jean-Pierre Jabouille Renault 21 Turbo 2 Ret 5 Niki Lauda Brabham-Alfa Romeo 12 Freos 6 Ret 1 Mario Andretti Lotus-Ford 3 Roda 9 Ret 6 Nelson Piquet Brabham-Alfa Romeo 1 Trompo 3 NSC 9 Hans-Joachim Stuck ATS-Ford NSC 24 Arturo Merzario Merzario-Ford

Posicións logo da carreira

Clasificación do campionato de pilotos Pos Piloto Puntos 1 Jody Scheckter 32 (36) 2 Gilles Villeneuve 26 3 Jacques Laffite 24 4 Patrick Depailler 20 (22) 5 Carlos Reutemann 20 (25)

Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 Ferrari 62 2 Ligier-Ford 47 3 Lotus-Ford 37 4 Williams-Ford 23 5 Tyrrell-Ford 21

Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os mellores 4 resultados das primeiras 7 carreiras e os 4 mellores resultados das últimas 8 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.

Notas Líderes por volta: Alan Jones 38 voltas (1-38); Clay Regazzoni 30 voltas (39-68). O tempo da pole position de Jones co seu coche con efecto solo, o Williams FW07, foi 6´6 segundos mais rápido que o tempo da pole conseguido no Gran Premio previo en Silverstone, dous anos antes, por James Hunt no seu McLaren M26 sen efecto solo.

Véxase tamén

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1979 Categoría:Gran Premio do Reino Unido de Fórmula 1