Inmigración na Arxentina

miniatura|Inmigración na Arxentina miniatura|275px|Hotel dos inmigrantes en Buenos Aires. As inmigracións ao territorio actual da Arxentina comezaron fai xa varios milenios a. C., coa chegada das culturas de orixe asiático ao continente americano por Berinxia, segundo as teorías máis aceptadas, e foron pouco a pouco poboando o continente americano. Á chegada dos españois, os habitantes do actual territorio arxentino eran aproximadamente 300.000 persoas,Ferrer, Aldo (1984) La economía argentina, XV ed. Buenos Aires: Fondo de Cultura Económica; p. 37. pertencentes a numerosas civilizacións, culturas e tribos distintas. Logo da conquista española, chegaron ao territorio arxentino inmigrantes de todas partes do mundo.

Co paso dos anos, o territorio arxentino experimentou diferentes fluxos migratorios:

A colonización española, entre os séculos XVI e XVIII, composta na súa maioría do sexo masculino Mörner, Magnus (1969). La mezcla de razas en la historia de América Latina. Buenos Aires:Paidós.- Magnus Mörner sostiene que en los primeros cincuenta años de la Conquista las mujeres eran el 6% de las expediciones españolas, aumentando progresivamente hasta ser algo menos de un tercio desde el primer siglo de la colonia. Mörner, Magnus (1969). La mezcla de razas en la historia de América Latina. Buenos Aires:Paidós e, xeralmente, asimilada cos nativos no proceso de mestura, aínda que non todo o actual territorio foi efectivamente colonizado polos españois. A rexión de Chaco, o leste da Patagonia, a rexión de La Pampa, o sur de Córdoba e na maioría das provincias de Buenos Aires, San Luis e Mendoza, a área permaneceu baixo control indíxena. A inmigración europea (principalmente italiana Foerster, Robert Franz; en "The Italian Emigration of Our Times" (pp. 223 - 278) e española).

Táboa de inmigración Os 20 maiores comunidades de inmigrantes segundo o censo de 2010 Posto País de procedencia 2010 2001 1991 1.º 550,713 325,046 254,115 2.º 345,272 233,464 145,670 3.º 191,147 212,429 247,987 4.º 157,514 88,260 15,939 5.º 147,499 216,718 356,923 6.º 116,592 117,564 135,406 7.º 94,030 134,417 244,212 8.º 41,330 34,712 33,966 9.º 19,147 10,552 9,755 10.º 17,576 3,876 2,638 11.º 8,929 4,184 2,297 12.º 8,416 10,362 15,451 13.º 7,321 8,290 8,371 14.º 6,995 6,578 6,309 15.º 6,785 9,340 13,229 16.º 6,428 13,703 28,811 17.º 6,379 2,774 1,934 18.º 6,042 3,323 2,277 19.º 5,661 1,497 N/D 20.º 4,830 8,290 3,498 Outros países 57,351 86,561 99,422TOTAL1,805,957 1,531,940 1,628,210 Fonte: Instituto Nacional de Estadística y Censos (INDEC), 1991, 2001, 2010.

Orixe dos inmigrantes ata 1940 miniatura|Comisión de damas do Centro Galego de Comodoro Rivadavia, 1926. Inmigración bruta por nacionalidade (1857-1940) Nacionalidade Cantidade Porcentaxedo total 2 970 000 44,9% 2 080 000 31,5% 239 000 3,6% Inclúe a ucraínos, xudeus e belarusos na rexión oriental de Polonia. Los colonos eslavos del Nordeste Argentino 180 000 2,7% Inclúe a ucraínos, alemáns do Volga, belarusos, polacos, lituanos etc, que por mor de estar baixo o dominio ruso teñen pasaportes rusos. 177 000 2,7% Nótese que a distinción entre os turcos, palestinos, sirios, libaneses e árabes tornouse a nivel oficial só despois de 1920. Ata entón, migraron con pasaporte turco, que xeneralizou o uso do alcume "turco" para o presente, para estar residindo legalmente no Imperio Otomán. En realidade, cada un deles foi identificado coa súa aldea ou cidade de orixe. 174 000 2,6% 152 000 2,3%20px Imperio Austrohúngaro En 1867, os gobernos do Imperio Austríaco e do Reino de Hungría asinaron un tratado coñecido como Ausgleich, creando unha monarquía dual coñecida como Austria-Hungría. Desintegrou-se a finais de 1918, co fin da Primeira Guerra Mundial. O que na época era o Imperio Austrohúngaro distribúese actualmente en trece países europeos que son as nacións de Austria, Hungría, República Checa, Eslovaquia, Eslovenia, Croacia, Bosnia-Herzegovina e na rexión de Vojvodina, en Serbia, Hidrantes Kotor en Montenegro, Trentino-Alto Adige e Trieste en Italia, parte do Banat e Transilvania, en Romanía, Galicia en Polonia e Ruthenia (rexión Carpatho-Ucraína), a maioría dos inmigrantes que viaxaron co pasaporte austrohúngaro eran croatas, polacos, húngaros, eslovenos, checos, romaneses e italianos no nordeste. 111 000 1,7% O Reino Unido ata 1922 incluía toda Irlanda, gran parte dos inmigrantes da Gran Bretaña - entón comunmente chamados "ingleses" - e eran de orixe irlandesa, e a súa poboación foi ampliada por persoas de orixe galesa e escocesa. 75 000 1,1% Portugal até 1974 tivo as seguintes dependencias: Angola, Cabo Verde, Guinea-Bissau, Macau, Mozambique, San Tomé e Príncipe, e Timor Leste. 65 000 1,0% O estado coñecido xenericamente como Iugoslavia agrupou, entre 1918 e 1992, os estados actuais independentes de Bosnia-Herzegovina, Croacia, Eslovenia, Macedonia, Montenegro e Serbia. 48 000 0,7% 44 000 0,7% 26 000 0,4% 18 000 0,3% 12 000 0,2% 10 000 0,2% 7 000 0,1%Outros 223 000 3,4%TotalArredor do 52% dos inmigrantes do período 1857-1939 radicáronse definitivamente. 6 611 000 Fonte: Dirección Nacional de Migracións (DNM).

Notas

Véxase tamén Outros artigos Inmigración en Chile Galegos na Arxentina

Categoría:Inmigración na Arxentina Categoría:Demografía da Arxentina