O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de (oficialmente o Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou en Hockenheimring o 30 de xullo de 1989. Foi a novena rolda da tempada de , o 51º Gran Premio de Alemaña e o décimo terceiro que se celebrou no circuíto de Hockenheim. Disputouse sobre 45 voltas ao circuíto de sete quilómetro nunha distancia de carreira de 305 km.
Cualificación Como era de esperar, os McLaren - Honda de Ayrton Senna e Alain Prost dominaron a cualificación no ultra rápido circuíto de Hockenheim, con Senna apenas a menos dun segundo máis rápido que Prost, quen era case oito décimas máis rápido que o Ferrari 640 de Nigel Mansell.
McLaren con todo tiñan os seus problemas en cualificación. Durante a sesión do venres Senna pasou sobre unha pedra que fixo un buraco considerable nos baixos do seu coche e o dano resultante requiríu un cambio completo do coche, o problema que era que o equipo só tiña tres dos novos coches con caixa de cambios transversais en Alemaña.
Carreira A carreira comezou con Senna na pole position e Prost xunto a el. Ao principio, Gerhard Berger no Ferrari semiautomático fixo un tremendo comezo desde o cuarto lugar, pasando a Senna, Prost e o seu compañeiro de equipo Mansell e lideraba na primeira curva con Senna, Prost e Mansell detrás. Na saída Philippe Alliot saíuse da pista de xeito espectacular cando tocouno por detrás o Minardi de Pierluigi Martini e perdeu o control do seu Lola, trompeando no céspede. Foi capaz de volver á pista pero a súa carreira só durou 20 voltas ata que o seu Lamborghini V12 sufriu unha fuga de combustible. O seu novo compañeiro de equipo, Michele Alboreto, viuse obrigado a abandonar a súa primeira carreira con Larrousse, xusto logo da 1ª curva na segunda volta despois de que o sistema eléctrico do Lamborghini fallase. Alboreto clasificouse 26º e último, só 0.016 por diante do Minardi de Luís Pérez-Sala.
O liderado de Berger duraría preto dun cuarto de volta. Senna pasou a Berger antes da primeira chicane, e Prost superouno na Ostkurve. Ao principio da segunda volta, era Senna quen lideraba diante de Prost, Berger, Mansell, Thierry Boutsen, Alessandro Nannini, Emanuele Pirro, Riccardo Patrese, e Nelson Piquet.
Os McLarens de Senna e Prost e os Ferraris de Mansell e Berger comezaron a afastarse na pista, co Benetton-Ford de Pirro e Nannini, e o Williams-Renault de Patrese apenas aguantando (Boutsen retirouse na volta 5 logo de ser tocado por Pirro na Bremsschikane 2). Na volta 14, Mansell perseguira a Berger durante dúas voltas, pero Berger tivo unha picada xusto ao achegarse á primeira chicane, e o seu Ferrari saíu voando polo aire, aterrando nunha zona de herba e cruzando a pista, evitando a Mansell e quedando parado na herba da pista.
Prost perseguiu a Senna durante 16 voltas, ata que entrou en boxes para cambiar pneumáticos, foi terriblemente lento, tardou 18 segundos, o que puxo a Mansell en segundo lugar e a Senna aínda máis lonxe. Na seguinte volta, Mansell entrou en boxes tamén para cambiar pneumáticos, a súa parada en boxes foi máis rápida que a de Prost, pero aínda así foi unha mala parada de 11 segundos, o que o deixou na cuarta posición detrás de Senna, Pirro e Prost. Entón Senna decidiu aproveitar a súa enorme vantaxe e entrou en boxes para o seu cambio de pneumáticos, a súa parada foi incluso peor que a de Prost, cunha duración de 23 segundos. Isto deixouno en segundo lugar detrás de Prost, Pirro entrara nos boxes para un cambio de pneumáticos e caeu á cuarta posición.
Pirro estrelouse contra as barreiras de espuma de poliestireno na entrada do estadio e tivo que ser trasladado ao hospital. Con Mansell tendo problemas co seu Ferrari, Senna e Prost loitaron toda a carreira, xa que ambos pilotos estaban conducindo ao límite. Empezaron a facer voltas rápidas Prost aguantaba os ataques de Senna, pero na volta 43, a caixa de cambios de Prost funcionou mal, perdeu a sexta marcha e Senna pasoulle entrando no estadio. Prost perdeu distancia nas seguintes 2 voltas e Senna liderou para lograr a súa cuarta vitoria da tempada, seguido por Prost segundo, Mansell terceiro, Patrese cuarto, Piquet quinto e Derek Warwick.
Na conferencia de prensa logo da carreira, Senna negouse a especular sobre si podería pasar Prost se o francés non perdera a sexta marcha, en lugar de afirmar que gañar logo de sufrir catro retiradas consecutivas era todo o que lle preocupaba. Pola súa banda, Prost tiña a firme crenza de que non habería ter problemas para lograr a vitoria se non tivese un problema coa caixa de cambios.
Clasificación
Pre Cualificación Pos Nº Piloto Construtor Tempo diferenza 1 37 Bertrand Gachot Onyx-Ford 1:47.283 — 2 36 Stefan Johansson Onyx-Ford 1:47.700 +0.417 3 30 Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:47.746 +0.463 4 29 Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1:47.919 +0.636 5 41 Yannick Dalmas AGS-Ford 1:47.920 +0.637 6 17 Nicola Larini Osella-Ford 1.48.301 +1.018 7 40 Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:48.558 +1.275 8 18 Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:48.564 +1.281 9 31 Roberto Moreno Coloni-Ford 1:48.567 +1.284 10 32 Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford 1:48.780 +1.457 11 33 Gregor Foitek EuroBrun-Judd 1:49.458 +2.175 12 35 Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha 1:49.527 +2.244 13 34 Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 1:50.455 +3.172
Cualificación Pos Nº Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza 1 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 1:42.300 1:42.790 — 2 2 Alain Prost McLaren-Honda 1:43.306 1:43.295 +0.995 3 27 Nigel Mansell Ferrari 1:44.020 1:44.076 +1.720 4 28 Gerhard Berger Ferrari 1:44.467 1:44.509 +2.167 5 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 1:45.062 1:44.511 +2.211 6 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 1:45.520 1:44.702 +2.402 7 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:45.033 1:45.040 +2.733 8 11 Nelson Piquet Lotus-Judd 1:47.316 1:45.475 +3.175 9 20 Emanuele Pirro Benetton-Ford 1:46.521 1:45.845 +3.545 10 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:47.551 1:46.888 +4.588 11 26 Olivier Grouillard Ligier-Ford 1:47.408 1:46.893 +4.593 12 7 Martin Brundle Brabham-Judd 1:47.216 1:47.796 +4.916 13 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:48.222 1:47.380 +5.080 14 15 Maurício Gugelmin March-Judd 1:47.387 1:47.578 +5.087 15 30 Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:47.486 1:47.566 +5.186 16 8 Stefano Modena Brabham-Judd 1:47.511 1:47.552 +5.211 17 9 Derek Warwick Arrows-Ford 1:47.756 1:47.533 +5.233 18 12 Satoru Nakajima Lotus-Judd 1:48.782 1:47.663 +5.363 19 3 Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:47.836 1:47.676 +5.376 20 21 Alex Caffi Dallara-Ford 1:48.671 1:47.679 +5.379 21 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:47.879 1:48.005 +5.579 22 16 Ivan Capelli March-Judd 1:48.239 1:48.078 +5.778 23 25 René Arnoux Ligier-Ford 1:48.266 1:48.598 +5.966 24 36 Stefan Johansson Onyx-Ford 1:49.935 1:48.348 +6.048 25 10 Eddie Cheever Arrows-Ford 1:48.396 1:48.553 +6.096 26 29 Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1:48.670 1:48.726 +6.370 27 24 Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:49.587 1:48.686 +6.386 28 37 Bertrand Gachot Onyx-Ford 1:49.252 1:49.004 +6.704 29 38 Christian Danner Rial-Ford 1:50.679 1:49.767 +7.467 EX 39 Volker Weidler Rial-Ford — — —
Carreira Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 1 Ayrton Senna McLaren-Honda 45 1:21:43.302 1 9 2 2 Alain Prost McLaren-Honda 45 + 18.151 2 6 3 27 Nigel Mansell Ferrari 45 + 1:23.254 3 4 4 6 Riccardo Patrese Williams-Renault 44 + 1 volta 5 3 5 11 Nelson Piquet Lotus-Judd 44 + 1 volta 8 2 6 9 Derek Warwick Arrows-Ford 44 + 1 volta 17 1 7 22 Andrea de Cesaris Dallara-Ford 44 + 1 volta 21 8 7 Martin Brundle Brabham-Judd 44 + 1 volta 12 9 23 Pierluigi Martini Minardi-Ford 44 + 1 volta 13 10 4 Jean Alesi Tyrrell-Ford 43 + 2 voltas 10 11 25 René Arnoux Ligier-Ford 42 + 3 voltas 23 12 10 Eddie Cheever Arrows-Ford 40 sistema combustible 25 Ret 8 Stefano Modena Brabham-Judd 37 Motor 16 Ret 12 Satoru Nakajima Lotus-Judd 36 Trompo 18 Ret 16 Ivan Capelli March-Judd 32 Eléctrico 22 Ret 15 Maurício Gugelmin March-Judd 28 Caixa de cambios 14 Ret 20 Emanuele Pirro Benetton-Ford 26 Trompo 9 Ret 30 Philippe Alliot Lola-Lamborghini 20 Fuga aceite 15 Ret 3 Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 16 Motor 19 Ret 28 Gerhard Berger Ferrari 13 Picada 4 Ret 36 Stefan Johansson Onyx-Ford 8 Temperatura 24 Ret 19 Alessandro Nannini Benetton-Ford 6 Eléctrico 7 Ret 5 Thierry Boutsen Williams-Renault 4 Colisión 6 Ret 21 Alex Caffi Dallara-Ford 2 Motor 20 Ret 29 Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1 Eléctrico 26 Ret 26 Olivier Grouillard Ligier-Ford 0 Caixa de cambios 11 NSC 24 Luis Pérez-Sala Minardi-Ford NSC 37 Bertrand Gachot Onyx-Ford NSC 38 Christian Danner Rial-Ford EX 39 Volker Weidler Rial-Ford Empuxar para arrincar NSCP 41 Yannick Dalmas AGS-Ford NSCP 17 Nicola Larini Osella-Ford NSCP 40 Gabriele Tarquini AGS-Ford NSCP 18 Piercarlo Ghinzani Osella-Ford NSCP 31 Roberto Moreno Coloni-Ford NSCP 32 Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford NSCP 33 Gregor Foitek EuroBrun-Judd NSCP 35 Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha NSCP 34 Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha
Líderes por volta Ayrton Senna 21 (1-19, 44-45), Alain Prost 24 (20-43)
Posicións logo da carreira
Clasificación no campionato de pilotos PosPilotoPuntos 1 Alain Prost 53 2 Ayrton Senna 36 3 Nigel Mansell 25 4 Riccardo Patrese 25 5 Thierry Boutsen 13
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 McLaren-Honda89 2 Williams-Renault38 3 Ferrari25 4 Benetton-Ford17 5 Tyrrell-Ford10
Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
Notas
Ligazóns externas
Alemaña Categoría:Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1