Walker Smith Jr., máis coñecido como Sugar Ray Robinson, nado en Ailey (Xeorxia) o 3 de maio de 1921 e finado en Culver City (California) o 12 de abril de 1989, foi un boxeador profesional estadounidense. Estivo activo nas décadas de 1940 e 1950, e combateu nos pesos medios e wélter. Foi incluído no Salón Internacional da Fama do Boxeo en 1990.
Como boxeador afeccionado conseguiu un récord de 85 vitorias por ningunha derrota, sendo 69 das súas vitorias por K.O. e 40 destas remataron no primeiro asalto. En 1940 fíxose profesional á idade de 19 anos e xa en 1951 tiña un récord de 128 vitorias, unha derrota (ante Jake LaMotta) e dous empates, con 84 K.O. Mantivo o título do mundo do peso wélter dende 1946 ata 1951 e gañou o título do peso medio tamén en 1951. O ano seguinte retirouse, mais volveu e recuperou o título do peso medio en 1955, converténdose logo no primeiro boxeador da historia en gañar por quinta vez un campionato do mundo, ao volver a gañar o título mediano en 1958. Foi nomeado boxeador do ano dúas veces durante os preto de 26 anos de carreira deportiva.
Robinson foi nomeado o mellor boxeador do século XX por Associated Press. ESPN.com sinalouno sinalou como o mellor boxeador da historia en 2007. A revista The Ring nomeouno «o mellor boxeador libra por libra de todos os tempos» en 1997, e tamén «Loitador da Década» nos anos 1950. Muhammad Ali considerou a Robinson como o mellor boxeador libra por libra de todos os tempos. Opinaron igual outros boxeadores como Joe Louis ou Sugar Ray Leonard.
Legado miniatura|Selo de Ajman en 1969 coa imaxe de Sugar Ray Robinson
a frase «libra por libra» foi creada por comentaristas deportivos para el durante a súa carreira, como modo de realizar unha comparación dos boxeadores, independentemente do peso. Mesmo o Salón Internacional da Fama do Boxeo, no cal están incluídos entre outros Muhammad Ali, Joe Louis e Sugar Ray Leonard, Robinson está clasificado como o mellor boxeador libra por libra da historia.
En 1997, The Ring clasificouno como o mellor boxeador libra por libra da historia, e en 1999 foi nomeado «peso wélter do século» e «peso medio do século» pola Associated Press. En 2003,The Ring clasificouno o número 11 na lista dos mellores pegadores da historia do boxeo. No ano 2007, ESPN realizou unha lista dos «50 maiores boxeadores de todos os tempos», na cal Robinson aparecía como o mellor boxeador da historia.
Robinson foi un dos primeiros afroamericanos en establecerse como estrela fóra do mundo do deporte. Era unha parte importante na escena social de Nova York, nos anos corenta e cincuenta. O seu glamouroso restaurante, Sugar Ray's, atraía estrelas como Frank Sinatra, Jackie Gleason, Nat King Cole, Joe Louis e Lena Horne.
Robinson tamén foi coñecido pola súa personalidade fóra dos cuadriláteros. Era elegante, tiña carisma e aptitude dramática, era cantante e bailarín.* Segundo Ron Flatter, da ESPN, Robinson foi o pioneiro en levar un grupo de acompañantes, como un secretario, o peiteador, o masaxista, un grupo de adestradores, varias mulleres, unha mascota e o xerente de toda a vida, George Gainford.
Robinson inspirou varios boxeadores que colleron o alcume "Sugar" como homenaxe, como Sugar Ray Leonard e Sugar Shane Mosley.
En 2006, Robinson apareceu nun selo postal creado polos Estados Unidos cunha tirada de 100 millóns de unidades.
Notas
Véxase tamén Ligazóns externas Sugar Ray Robinson en BoxRec Páxina oficial Vídeo
Categoría:Nados en Xeorxia, Estados Unidos de América Categoría:Nados en 1921 Categoría:Finados en 1989 Categoría:Boxeadores dos Estados Unidos de América Categoría:Enfermos de alzhéimer Categoría:Boxeadores de peso medio Categoría:Boxeadores de peso wélter