L'Anse aux Meadows (, un nome francés-inglés que significa a baía con prados) é un sitio arqueolóxico no extremo máis setentrional da Grande Península do Norte en Terra Nova provincia canadense de Terra Nova e Labrador. Atopáronse probas arqueolóxicas dunha presenza nórdica en L'Anse aux Meadows nos anos sesenta. É o único asentamento de pobos nórdicos ou Viquingo en Norteamérica, fóra dos asentamentos atopados en Groenlandia.

Datado ao redor do ano 1000, L'Anse aux Meadows é amplamente aceptado como proba do contacto trans-oceánico precolombiano. Destaca por ser o único sitio nórdico confirmado no continente de América do Norte, a súa posible conexión con Leif Erikson, e coa exploración nórdica en América do Norte. Foi nomeado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1978.

Etimoloxía L'Anse aux Meadows é un nome franco-inglés que pode traducirse como a baía con pradeiras. O sitio agora coñecido como L'Anse aux Meadows rexistrouse por primeira vez como ("Enseada de Médée") nunha carta náutica francesa feita en 1862. O topónimo orobablemente referíase a un barco co nome da figura mitolóxica grega de Medea, que sería un nome típico para os navíos da época. A enseada cara á moderna vila de L'Anse aux Meadows aínda se chama Médée Bay.

Como a vila chegou a ser chamada "L'Anse aux Meadows" non está clara. Parks Canada, que xestiona o sitio, afirma que o nome actual anglizouse desde despois de que os anglofalantes instaláronse na área. Outra posibilidade é que "L'Anse aux Meadows" sexa unha corrupción da designación francesa , que significa "Enseada das Medusas". O cambio de "" a "Meadows" pode ocorrer porque a paisaxe na zona adoita ser aberta, con prados.

Descubrimento e importancia En 1960, descubríronse os restos arqueolóxicos dos edificios nórdicos en Terra Nova polo explorador Helge Ingstad e o arqueólogo Anne Stine Ingstad. Con base na idea de que o nome dos antigos nórdicos "Vinland", mencionado nas "Sagas de islandeses", significaba "terra de viño", os historiadores especularan hai tempo que a rexión contiña uvas salvaxes. Por iso, a hipótese común ante as teoría de Ingstads era que a rexión de Vinland existía nalgún lugar ao sur da costa norte de Massachusetts, porque está case tan ao norte onde as uvas crecen de forma natural.

Os Ingstads dubidaron desta teoría dicindo "que o nome de Vinland probablemente significa terra de prados ... e inclúe unha península". Esta especulación baseouse na crenza de que os nórdicos non se sentiron cómodos en zonas ao longo da costa atlántica americana. Esta dicotomía entre os dous puntos de vista podería ser debido as dúas formas históricas nas que se podía pronunciar o primeiro son de vocal "Vinland".

En 1960, George Decker, un cidadán da pequena aldea de pescadores de L'Anse aux Meadows, levou a Helge Ingstad a un grupo de montículos preto da aldea que os habitantes chamaban o "campamento indio antigo". Estes montículos cubertos de herba parecían os restos de casas. Helge Ingstad e Anne Stine Ingstad realizaron sete escavacións arqueolóxicas alí de 1961 a 1968. Investigaron oito sitios completos de vivendas e os restos dun noveno. Eles determinaron que o sitio era de orixe nórdico por mor de semellanzas definitivas entre as características das estruturas e os artefactos atopados no sitio en comparación cos sitios en Groenlandia e Islandia a partir de 1000 CE.

L'Anse aux Meadows é o único sitio nórdico confirmado en América do Norte fóra de Groenlandia. Representa o lugar máis afastado da exploración e asentamento europe do Novo Mundo antes das viaxes de Cristovo Colón case 500 anos despois. Os historiadores especularon que había outros sitios nórdicos ou, polo menos, contactos comerciais nórdicos cos nativos americanos no ártico canadense. En 2012, identificáronse posibles postos de avanzada nórdicos en Nanook e en Tanfield Valley na Illa de Baffin, así como en Nunguvik, Illa Willows e as Illas Avayalik. Point Rosee, no suroeste de Terra Nova, amosouse polo National Geographic e a BBC como posible Sitio nórdico, foi escavado en 2015 e 2016, sen ningunha evidencia de que se atopase unha presenza nórdica.

Sitio nórdico miniatura|Modelo do asentamento no museo no lugar de escavación de L'Anse aux Meadows miniatura|Entrada reconstruída da casa nórdica de herba miniatura| A co-descubridora Anne Stine Ingstad examina un pozo de lume no sitio en 1963.

A escavación arqueolóxica de L'Anse aux Meadows realizouse nos anos 60 por un equipo internacional liderado pola arqueóloga Anne Stine Ingstad baixo a dirección de Parks Canada nos anos setenta. Seguindo cada período de escavación, o sitio volveuse a reconstruír para protexer e conservar os recursos culturais.

O asentamento nórdico de L'Anse aux Meadows foi datado fai aproximadamente 1.000 anos (estimación de datación de carbono entre 990 e 1050 CE), unha avaliación que se enmarca coa datación relativa dos artefactos e os tipos de estrutura. Hoxe a zona consiste principalmente en terras abertas e cubertas de herba, pero fai 1000 anos había bosques que eran convenientes para a construción de barcos, a construción de vivendas e a extracción de ferro. Atopáronse restos de oito edificios (marcados da A a J). Crese que foron construídos de céspede colocado sobre un marco de madeira. Sobre a base dos artefactos asociados, os edificios identificáronse como vivendas ou talleres. A maior vivenda (F) mediu 28´8 m × 15´6 m e constaba de varias habitacións. Tres pequenos edificios (B, C, G) poden ser talleres ou habitacións para habitantes de baixo nivel ou escravos. Os talleres foron identificados como unha forxa de ferro (edificio J) que contén unha forxa e escouraa de ferro, un taller de carpintería (edificio D), que xerou restos de madeira e unha área especializada de reparación de barcos que contén remaches.

Outras cousas atopadas no sitio consistían en artigos cotiáns comúns, incluíndo unha lámpada de aceite de pedra, pedra de afiar, un alfinete de fixación de bronce, unha agulla de texer de óso e parte dun tear. Os pesos de pedra, que se atoparon no edificio G, poden formar parte dun tear. A presenza do fuso e agullas suxire que tanto mulleres como homes habitaban o asentamento.

Non hai forma de saber cantas persoas viviron no sitio en calquera momento; A evidencia arqueolóxica das vivendas suxire que tiña capacidade para soportar de 30 a 160 persoas. Toda a poboación de Groenlandia na época era de aproximadamente 2.500 habitantes, o que significa que o sitio de L'Anse aux Meadows era inferior ao 10 por cento do asentamento nórdico en Groenlandia. Como indica Julian D. Richards: "Parece moi improbable que os nórdicos dispoñeran de recursos suficientes para construír unha cadea de asentamentos".

Os restos de alimentos inclúen noz moscada, que é significativo porque non crecen naturalmente ao norte de New Brunswick. A súa presenza probablemente indica que os habitantes de Nórdicos viaxaron máis ao sur para obtelos. Hai probas que indican que os nórdicos cazaban unha variedade de animais que habitaban a zona. Estes incluían caribús, lobos, raposos, osos, linx, martas, todo tipo de aves e peixes, focas, baleas e morsas. Esta área xa non é rica en carne de caza debido en gran parte aos duros invernos. Isto obriga á caza a hibernar ou emigrar cara ao sur xa que o vento, a neve profunda e as capas de xeo cobren a zona. Isto fixo que os duros invernos fosen moi difíciles para os nórdicos en L'Anse aux Meadows. Esta falta de caza apoia as crenzas dos arqueólogos de que o sitio estivo habitado polos nórdicos. por un tempo relativamente curto.

Eleanor Barraclough, profesora de historia e literatura medieval da Universidade de Durham, suxire que o sitio non era un asentamento permanente, senón unha instalación temporal de reparación de barcos. Ela observa que non hai descubrimentos de enterros, ferramentas, agricultura ou currais de animais, suxerindo que os habitantes abandonaron o sitio de forma ordenada.

Asentamentos pre-europeos

Antes de que os nórdicos chegasen a Terra Nova, hai probas de ocupacións aboríxenes no Canadá no área de L'Anse aux Meadows, o máis antigo datado fai aproximadamente 6000 anos. Ningún foi contemporáneo coa ocupación nórdica. a máis destacada destas ocupacións anteriores foi o pobo Dorset, que predeceu ao nórdico por uns 200 anos.

Conexión con sagas Vinland right|miniatura| Territorios, viaxes e conquistas dos nórdicos en L'Anse aux Meadows Adam de Bremen, un clérigo alemán, foi o primeiro europeo en mencionar a Vinland. Nun texto que compuxo ao redor de 1073, escribiu isto

Este fragmento procede dunha historia composta por Adam arcebispo de Hamburgo-Bremen que posuía a autoridade eclesiástica sobre Escandinavia (a patria orixinal do pobo nórdico) na época.

As Sagas nórdicas son versións escritas de tradicións orais máis antigas. Dúas Sagas de islandeses, comunmente chamadas Saga dos groenlandeses e Eiríks saga rauða, describen as experiencias dos groenlandeses nórdicos que descubriron e intentaron establecerse nas terras ao oeste de Groenlandia, que chamaron Vinland. As sagas suxiren que o asentamento de Vinland fallou por conflitos dentro da comunidade nórdica, así como entre os nórdicos e os nativos que atoparon, aos que chamaron Skrælingar.

Os estudos arqueolóxicos modernos suxeriron que o sitio de L'Anse aux Meadows non era a propia Vinland, senón que estaba dentro dunha área máis grande chamada Vinland, que se estendía cara ao sur desde L'Anse aux Meadows cara ao Río San Lourenzo e New Brunswick. O sitio de L'Anse aux Meadows serviu como base de exploración e campamento de inverno para expedicións cara ao sur cara ao Golfo de San Lourenzo. Os asentamentos de Vinland mencionados nestas dúas sagas, Leifsbudir (Leif Ericson) e Hóp (Norse Greenlanders), ambos foron reclamados como o sitio de L'Anse aux Meadows.

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas Unesco Discovering Vikings at L'anse aux Meadows, Centre for Distance Learning and Innovation, Newfoundland and Labrador, Canadá. Parques nacionais do Canadá

Categoría:Patrimonio da Humanidade no Canadá Categoría:Historia do Canadá