A dinastía watasida ou watásida (en , Iweṭṭasen, en , al-waṭṭāsīyūn) foi a dinastía bérber que gobernou o territorio do reino de Fez, no actual Marrocos durante os séculos XV e XVI.
Os merínidos perderon o poder na revolta de 1465 e foron substituídos polos watasidas en 1472. As dúas familias estaban emparentadas e os merínidos tiñan varios visires watasida.
Abu Abd Allah al-Sheikh Muhammad ibn Yahya al-Mahdi foi o primeiro sultán watasida. Só gobernou no norte do que hoxe é Marrocos, xa que o sur estaba dividido en varios principados. En 1554, na batalla de Tadla, os sahaditas de Tagmadert foron derrotados.
Líderes watasidas
Visires
1420-1448: Abu Zakariya Yahya al-Wattasi 1448-1458: Ali ibn Yusuf 1458-1459: Yahya ibn Abi Zakariya Yahya
Sultáns
1472-1504: Abu Abd Allah al-Sheikh Muhammad ibn Yahya 1504-1526: Mohammed o Portugués (Abu Abd Allah al-Burtuqali Muhammad ibn Muhammad, quen enviou a Leo Africanus e o seu tío a explorar Tumbuctú) 1526-1526: Abu al-Hasan Abu Hasan Ali ibn Muhammad 1526-1545: Abu al-Abbas Ahmad ibn Muhammad 1545-1547: Nasir ad-Din al-Qasri Muhammad ibn Ahmad 1547-1549: Abu al-Abbas Ahmad ibn Muhammad 1554-1554: Abu al-Hasan Abu Hasun Ali ibn Muhammad
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Leo Africanus Al-Andalus Reino de Portugal Reino de Castela Marrocos Alxeria
Categoría:Dinastías musulmás Categoría:Historia de Marrocos