Frederick Turner, nado en 1943 en Northamptonshire, Inglaterra, é un poeta e tradutor anglo-estadounidense afiliado ao movemento literario coñecido como New Formalism ("novo formalismo"). É autor de dous longos poemas épicos de ciencia ficción (The New World e Genesis), de varios libros de poesía e de diversas traducións literarias, entre outras obras.
Traxectoria
Primeiros anos, formación Turner é fillo do antropólogo cultural escocés Victor Witter Turner e da antropóloga inglesa Edith Turner. Tiña catro irmáns, entre eles o científico Robert Turner e o antropólogo Rory Turner. Nunha entrevista con William Baer, Turner recordou: "De feito, meu pai quería ser poeta", pero escolleu ser antropólogo para manter a familia (...) Adoitaba dicirme que me convertería en poeta porque el sempre quixo selo". William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páx. 185.
Infancia en África En 1952, o pai de Turner aceptou un traballo financiado polo Rhodes-Livingstone Institute para estudar o pobo ndembu oriental de Rodesia do Norte. Falando con Baer, Turner lembrou a viaxe, "Foron sete días estupendos, navegando polo Atlántico mirando a Illa da Ascensión e outras vistas ao longo do camiño William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páx.184. (...) En África, vivíamos principalmente en cabanas de herba. Eran marabillosas, cun cheiro a feno afumado... De vez en cando encamiñabamos subministracións e había un pequeno centro comercial chamado Mwinilunga, que tiña algunhas tendas. Tamén compramos 'carne de arbusto' á xente do lugar" . William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páx. 184.
Mentres crecía en África, Turner foi educado na casa polos seus pais. Lembra: "Os meus pais tiñan direccións de varias librerías de segunda man, con varios catálogos, así que pediamos desde África. De rapaz, lin todos os libros politicamente incorrectos! Moito Kipling e Rider Haggard e todo Stevenson, como A illa do tesouro e The Master of Ballantrae". William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páx. 184.
Turner dixo que eran os libros que seu pai lía en voz alta polas noites "e despois relíaos eu só: The Swiss Family Robinson, Kim e O libro da selva, por suposto. Máis tarde, cando comezou a saír, leunos a serie O Señor dos Aneis. Creo que o leu tres veces, e despois xa o lin cinco ou seis veces máis pola miña conta. Tamén lemos Narnia de CS Lewis, John Buchan, Arthur Conan Doyle, algúns Dickens e moito Shakespeare". William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páx. 185.
Os fins de semana, a familia Turner conducía en camión até os rápidos do río Zambezi, que achaba a faltar ao regresaren a Inglaterra. William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páx. 186.
Turner tamén recordou dos seus pais que: "foron alí como antropólogos tradicionais, estruturalistas e funcionalistas de orixe marxista. Os dous eran ateos, e eu crieime como un bo ateo e humanista, moi idealista, sempre crendo na irmandade do home. O seu interese principal era estudar a estrutura dos roles, estados e parentesco na cultura (...) Esperaban descubrir que os factores económicos serían as forzas primarias na cultura, pero descubriron, en cambio, que eran a ideoloxía, as ideas, a relixión e o simbolismo ritual os que dirixían a sociedade... Así que os meus pais ficaron impresionados co poder da relixión e do ritual na cultura ndembu, e convertéronse en expertos de renome mundial neses temas".
Turner tamén lembra: "Unha vez, realmente iniciáronme nalgún tipo de culto, pero o máis fascinante de todos eran os rituais da puberdade das mulleres. Nunca nos permitían asistir aos rapaces, pero facíamos todo o posible por coarnos, aínda que moitas veces nos expulsaban con terribles maldicións polas mulleres de idade avanzada. O que acontecía neses rituais era absolutamente fascinante, e miña nai escribiu sobre iso de forma bastante extensa". William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páxs 186–187.
En 1955, o seu pai aceptou un posto na Universidade de Manchester e a familia regresou a Inglaterra. William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páx. 186.
Educación Estudou na Manchester Grammar School. Baer (2016), páx. 187. Entre 1962 e 1967, foi é Universidade de Oxford, onde obtivo os títulos de BA, MA e B.Litt. en Lingua e Literatura Inglesas. En Oxford, a directora de tese de Turner foi Helen Gardner. Os outros examinadores foron Lord David Cecil e John Bayley, o marido da novelista Iris Murdoch. Baer (2016), páx. 188.
O título da súa tese foi "Shakespeare and the Nature of Time", que posteriormente foi publicado por insistencia de Gardner. Baer (2016), páx. 188.
No seu libro de 1995 The Culture of Hope, Turner criticou duramente a contracultura dos anos 60 e escribiu: "Cando se busca unha igualdade radical e unha poda total da árbore da autoridade, obtén un Oliver Cromwell, un Napoleón, un Hitler, un Stalin (...) En tempos recentes, o movemento comunal igualitario deu a luz a monstruosidades como Charlie Manson e Jimmy Jones. Calquera de nós que estivemos implicados en grupos radicais de concienciación nos anos sesenta, setenta e oitenta podemos lembrar a atmosfera opresiva de control do pensamento e autoridade, a forma na que xurdiu algún líder non recoñecido apoiado por un pequeno grupo de axentes morais e 'yes-men' (sicofantas) e a intimidación dos débiles ou independentes". Frederick Turner (1995), The Culture of Hope: A New Birth of the Classical Spirit, The Free Press. páxs. 21–22.
Despois de mudarse aos Estados Unidos e traballar alí, foi naturalizado en 1977 como cidadán estadounidense.
Carreira profesional Despois de doutorarse, Turner traballou como profesor asistente na Universidade de California, Santa Bárbara de 1967 a 1972. Pouco despois da súa chegada a California en 1967, a tese de doutoramento de Turner, Shakespeare and the Nature of Time, publicouse como un libro e chamou a atención do filósofo e físico húngaro-estadounidense Julius Thomas Fraser, quen invitou a Turner a unirse á Sociedade Internacional para o Estudo do Tempo. Mentres visitaba Austria e asistía a unha das conferencias trianuais da Sociedade xunto a moitos estudosos gañadores do Premio Nobel de diferentes disciplinas, Turner "involucrouse nun dos subgrupos", que "estaba interesado no fondo neurobiolóxico e evolutivo da estética humana. Por que atopamos cousas bonitas? Por que temos a capacidade de experimentar a beleza? E por que este fenómeno é pancultural? Unha vez que tiñamos os feitos á nosa disposición, era imposíbel entreter algunha destas nocións post-estruturalistas de que tales formas e convencións humanas son simplemente sistemas pechados e culturalmente únicos. De feito, estaba claro que a estética humana xurdiu da bioloxía humana. De todos xeitos, este subgrupo conseguiu unha subvención da Werner-Reimers-Stiftung, e puidemos involucrar aínda máis xente interesante doutras disciplinas que van desde a física até a antropoloxía e a música. Así que comezamos a reunirnos durante un período de nove anos, e aí foi onde se iniciaron as nosas ideas sobre a lira neural".William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, páxs. 192–193.
A principios da década de 2000, James Matthew Wilson escribiu: "Turner pasou décadas comprometido nunha procura conscientemente sincrética para atraer os descubrimentos da neurociencia, a física, a antropoloxía e as relixións orientais e occidentais nunha visión coherente da cultura e do mundo tal e como se forman e están moldeados pola natureza humana. Como argumentou Turner en A Culture of Hope (1995), esta procura non é nin progresista nin conservadora, senón que compartía as mellores ideas de ambas". James Matthew Wilson (2016), The Fortunes of Poetry in an Age of Unmaking, Wiseblood Books. páxs. 83–84.
Despois de deixar Santa Bárbara, Turner traballou como profesor asociado no Kenyon College entre 1972 e 1985. Entre 1979 e 1983, Turner e Ronald Sharp serviron como editores de The Kenyon Review, onde publicaron tanto os poemas como os ensaios dos primeiros poetas New Formalists.William Baer (2006), Writing Metrical Poetry: Contemporary Lessons for Mastering Traditional Forms, Writer's Digest Books. páx. 238.
Entre tanto, Turner e o psicólogo e neurocientífico Ernst Pöppel do Instituto Max Planck de Múnic, Alemaña Occidental, fixeron un grande avance científico ao demostrar, segundo William Baer, "que o ritmo regular realmente induce ao cerebro a liberar endorfinas que crean pracer".William Baer (2016) Thirteen on Form: Conversations with Poets, Measure Press. páx. 192.
Sobre a investigación e a súa amizade con Pöppel, Turner dixo: "Ernst era membro da Sociedade do Tempo, polo que nos coñecíamos desde facía bastante e adoitabamos falar no bar sobre todo tipo de cousas. Tamén me embarquei nun estudo serio da métrica do mundo, e notei que todas as sociedades humanas tiñan poesía, sempre dividida en liñas e que, incluso nas sociedades prealfabetizadas, todas as liñas duraban uns tres segundos. Ernst advertiu do mesmo xeito que os humanos temos un ciclo de tres segundos nos que escoitamos e entendemos a linguaxe... Entón, claramente houbo algún tipo de fenómeno de tres segundos. Despois conectamos cun grupo de estruturalistas bioxenéticos que estudaron, por exemplo, a neurofisioloxía dos cantos rituais, examinamos os seus efectos e aprendemos que producen cambios significativos nas ondas cerebrais así que comezamos a xuntar moitas cousas e escribimos ese ensaio".William Baer (2016), Thirteen on Form: Conversations with Poets, Measure Press. páx. 193.
En 1985, Turner e Pöppel publicaron os seus descubrimentos no premiado The Neural Lyre: Poetic Meter, the Brain, and Time na revista Poetry Magazine. William Baer (2006), Writing Metrical Poetry: Contemporary Lessons for Mastering Traditional Forms, Writer's Digest Books. páx. 238.
Turner tamén traballou como profesor visitante na Universidade de Exeter en Inglaterra de 1985 a 1986. Desde 1986 até a súa xubilación en setembro de 2020, Turner foi profesor fundador de Artes e Humanidades na Universidade de Texas en Dallas.
Escritura É gañador do Milán Füst Prize (compartido con Zsuzsanna Ozsváth) e do Levinson Poetry Prize, concedido pola revista Poetry (1983). Foi descrito como "un estudoso universal, un achado raro nun mundo de sobreespecialización, cuxo traballo transecta e toma prestado de campos diversos".
Poesía épica Turner publicou tres poemas épicos que tamén son novelas de ciencia ficción en verso.
Cando se lle preguntou sobre a súa decisión de escribir poesía épica, Turner respondeu: "A xente está disposta a ler novelas e épicas clásicas. Sospeito que a marabillosa tradución de Robert Fitzgerald da 'Odisea' foi lida por tanta xente como moitas novelas contemporáneas. Así que non creo que haxa nada de malo na propia forma; é máis ben un problema de expectativas antigas, xunto á incompetencia xeral coa que se adoita facer nos nosos tempos, cando se fai. Ademais, a dificultade percibida da poesía moderna é un problema. Se os lectores loitan cun poema moderno breve, a miúdo temerán a idea de ler un poema de 200 páxinas, pero se está elaborado correctamente e conta unha historia, entón non é un problema. Podes ler a Odisea de Fitzgerald con máis facilidade que a maioría das novelas, é moito máis directa". William Baer (2016), páx. 196.
The New World