Mary Elizabeth Horner Lyell, nada o 9 de outubro de 1808 e finada o 24 de abril de 1873, foi unha concóloga e xeóloga inglesa e colaboradora do seu compañeiro o xeólogo Charles Lyell. Aínda que non acadou o recoñecemento individualmente, os historiadores consideran que é probable que contribuíse moito ao traballo do seu marido e que a súa notoriedade eclipsase a súa propia imaxe.
Traxectoria Mary Elizabeth Horner era a maior de seis fillas de Leonard Horner, profesor de Xeoloxía que ensinou en Inglaterra e Alemaña. Leonard Horner quería que todos os seus fillos tivesen unha boa educación. Mary converteuse en concóloga e xeóloga, mentres que a súa irmá máis nova, Katharine, aprendeu a botánica. Casou con Charles Lyell en xullo de 1832, con quen compartiu non só o seu amor pola xeoloxía, senón tamén o seu amor pola literatura e as relacións amigables no mundo literario. A súa irmá Katherine casou con Henry Lyell, o irmán máis novo de Charles.
Horner Lyell é máis coñecida polo seu traballo científico de 1854, onde estudou e clasificou a súa colección de caracois terrestres das Illas Canarias. Este estudo foi comparado co de Charles Darwin sobre aves e tartarugas das illas Galápagos. Mary e Charles eran un equipo científico. Ela acompañouno nas súas excursións e axudouno debuxando esbozos dos seus achados xeolóxicos; empaquetar a súa roupa, equipamento e exemplares; catalogar as súas coleccións de rochas, minerais e fósiles; aprender español e sueco ademais das linguas que xa coñecía, francés e alemán, para traducir a súa correspondencia e axudalo a comunicarse; e facendo de escriba cando a súa vista comezou a fallar coa idade.
O xeólogo Roderick Murchison sinala a súa asistencia ás conferencias especiais da Sociedade Xeolóxica de Londres e está claro que tiña un grande interese e un profundo coñecemento da xeoloxía. Horner Lyell mantivo correspondencia con Elizabeth Agassiz sobre a xeoloxía glaciar de América do Sur e tamén co naturalista William Prescott. Foi testemuña das conversacións do seu marido con Charles Darwin, e Darwin sentiu que merecía un "monumento á paciencia" por ter que soportar discusións longas e pouco sofisticadas, e despois descubriu que Horner Lyell realmente se deleitaba en escoitalas.
Mary Horner Lyell non logrou o recoñecemento individualmente, pero algúns historiadores consideran que probablemente contribuíu en gran medida ao traballo científico de Charles Lyell, que o seu propio traballo se fundiu co traballo do seu marido e que a súa notoriedade eclipsou a súa propia imaxe. Tras a morte do seu marido, a autora da necrolóxica escribiu sobre Mary: "Se ela non fose parte del, ela mesma gozaría de máis fama".
Notas
Categoría:Científicos do Reino Unido Categoría:Xeólogos do Reino Unido Categoría:Nados en 1808 Categoría:Finados en 1873