Afonso Núñez (fl. 1101–1135) foi un nobre e xefe militar galego.
Traxectoria Era o primoxénito de Nuño Vázquez e de Fronilde Sánchez, filla do conde Sancho Ordóñez. Desde polo menos o 28 de xaneiro de 1090 o poder de Nuño residía na comarca da Limia. O 13 de xuño de 1104 aparece cos seus pais e irmáns Menendo, Sancho e Elvira nunha doazón ao mosteiro de Sahagún.
Entre o 1 de abril de 1101 e o 24 de outubro de 1102 Afonso serviu como alférez de Raimundo conde de Galiza. Foi un dos poucos magnates galegos leais á raíña Urraca durante o seu conflito co seu fillo con Raimundo, Afonso Raimúndez, o que pode sorprender á luz das coñecidas conexións políticas de Afonso Núñez con Raimundo. Entre maio de 1112 e o 1 de xuño de 1125 Afonso ocupou a tenencia da Limia, ao igual que o seu pai. A súa importancia para Urraca en Galiza queda exemplificada na Historia compostellana, que o enumera primeiro despois do fillo de Urraca ao nomear os xefes do exército que ela reuniu entre "todos os cónsules e todos os príncipes de Galiza" ao declarar a guerra a Afonso I de Aragón e Navarra na primavera de 1118.omnes consules et omnes principes Gallaeciae.
Adefonsum comitem Limiensem.
Matrimonio e descendencia A única constancia da muller de Afonso é dun documento do 5 de xullo de 1118 no arquivo de Celanova, que tamén pasa a ser o primeiro rexistro de Afonso ostentando o título comes (conde), o título nobiliario máis alto do reino. O nome da súa muller parece ser María. Deulle dúas fillas: Fronilde e Tareixa. En 1126 ou 1127 concedeu unha subvención á Catedral de Braga. Menciónase por última vez nun documento do 18 de maio de 1135.
Notas
Categoría:Nobres de Galicia do século XI Categoría:Nobres de Galicia do século XII