A Mesembryanthemum nodiflorum é unha planta herbácea papiloso-hialina, glauco, verde ou avermellada, de escaso porte, da familia das Aizoáceas.
Morfoloxía Mostra talos de 2-22 cm, ergueitos ou decumbentes, moi ramificados desde a base, carnosos. As súas follas son subcilíndricas e papilosas, verdes ao principio e avermelladas ou purpúreas na madurez, de 1-4 cm de lonxitude e 1-2 mm de ancho, basais opostas e superiores alternas. Flores solitarias brancas de 1 cm de diámetro, de sépalos desiguais, crasos, papilosos, e pétalos de aproximadamente o mesmo tamaño que os sépalos, brancos ou amarelos. Anteras amarelas. Sementes de 0,8-1 por 0,5-0,6 mm, triangulares ou semicirculares, de cor parda-avermelladas, verrugosas.
Vida e reprodución Florece de febreiro a xullo. Ciclo anual (terófito). A final de primavera adquire a súa característica cor vermella. Esténdese sobre chans espidos.
Hábitat Terreos rochosos e arenosos do litoral (rupícola e psammófila). Vive en zonas moi cálidas, sobre terreos salinos (halófila).
Distribución Rexión Mediterránea, Península Ibérica (tanto as costas mediterráneas como atlánticas), Illa de Alborán, Canarias, norte de África.
Usos Usouse para a obtención de sosa. Das súas sementes extraían os guanches das Canarias un tipo de gofio utilizado en épocas de escaseza chamado Gofio de vidro, máis salgado que o normal.
Taxonomía Mesembryanthemum nodiflorum foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 1: 480. 1753.
Etimoloxía
Mesembryanthemum: nome xenérico que foi outorgado por Linné, seguindo a Dillenius, e supón que tal nome indica que o embrión adoita estar colocado no medio da flor (do grego: mesós = "colocado no medio" e émbryon = "ser recentemente nado" // bot. "xerme"; e ánthemon = "flor"). Pola contra, Breynius, creador da palabra, escribe Mesembrianthemum e explica a súa etimoloxía supoñendo que as súas flores se abren ao mediodía ( mesémbría = "o mediodía" e ánthemon = flor). Flora Ibérica
nodiflorum, epíteto do latín nodus (nodo ou nodoso), e florus (flor), en referencia ás flores que xorden dos nodos dos talos.
Sinonimia
Cryophytum nodiflorum (L.) L.Bolus, 1927 Gasoul nodiflorum (L.) Rothm., 1941Mesembryanthemum nodiflorum en PlantList
Notas
Véxase tamén Bibliografía Valdés B., Talavera S., e Fernández-Galiano E. Mesembryanthemum nodiflorum L. (Ed. Ketres) Flora Vascular de Andalucía Occidental. S. Castroviejo. Mesembryanthemum nodiflorum L. (Real Xardín Botánico) Castroviejo e al (eds.), Flora ibérica Vol. 2, Páx. 80.
Ligazóns externas Herbario Virtual del Mediterráneo occidental Junta de Andalucía, Consejería de Medio Ambiente Traballo de investigación sobre a illa de Alborán Flores Silvestres Galería de fotografías Flora Ibérica Plantas vasculares da península ibérica
Categoría:Plantas descritas en 1753 Categoría:Flora da conca mediterránea Categoría:Flora de Galicia