Aristión (en latín Aristio e en grego ʼΑριστίων), foi un filósofo epicúreo ou peripatético, fillo de Atenión, outro filósofo peripatético. Adquiriu, de adulto, a cidadanía ateniense. Traxectoria Casou novo e ensinou filosofía en Mesene e Larisa, ata que regresou a Atenas cunha gran fortuna, e alí foi nomeado embaixador ateniense na corte de Mitrídates VI Eupator do Ponto, de quen se fixo amigo e converteuse nun dos seus conselleiros. Enviado polo rei a Atenas, as súas cartas e discursos convenceron aos atenienses da posibilidade de se liberaren do xugo romano, e pronto puido proclamarse tirano, no contexto da guerra entre Mitrídates e Roma.
O seu goberno parece ser que foi cruel e Plutarco fala moi mal del. Loitou contra Nabis e contra Catilina. Enviou a Apeliconte de Teos para saquear o tesouro de DelosMalia que Apiano di que o tesouro xa fora saqueado polo rei Mitrídates e co botín comprara a tiranía para Aristión., Aristión foi cercado na cidade por Lucio Cornelio Sila no -87 mentres o xeneral Arquelao estaba no Pireo. A fame fixo estragos na cidade asediada, e dise que os asediados tiveron que comer os corpos dos seus compañeiros mortos, e finalmente a cidade foi tomada ao asalto e Sila ordenou unha matanza indiscriminada.
Aristión fixo queimar o Odeón, para que Sila non utilizase a madeira do edificio para construír máquinas de guerra, e refuxiouse na Acrópole, que Sila ocupou rapidamente. Aristión foi capturado e executado no altar de Atenea. A morte de Sila por enfermidade foi posteriormente considerada por Pausanias como un castigo por este acto contrario á lei sagrada.
Notas
Categoría:Nados no século -II Categoría:Finados en -86 Categoría:Filósofos da Grecia antiga