O Oráculo de Olimpia era un oráculo dedicado a Zeus, o máis importante dos deuses olímpicos, na cidade de Olimpia, na Élida. Estaba situado nunha cova ao pé do outeiro de Cronos. Ao oráculo preguntábanlle sobre cuestións bélicas, xa que Zeus era considerado o gobernante das guerras.
O oráculo é mencionado de pasada entre os antigos. Só Píndaro e Estrabón falan del como un elemento esencial do culto establecido en Olimpia. Nas Odas Olímpicas, Píndaro explica a súa orixe. Narra a historia do primeiro sacerdote do oráculo, Íamo, a quen o seu pai Apolo levou á cidade e lle dixo que ocupase o seu posto ante o altar de ZeusPíndaro. Olímpicas, VI, 27-73. Estrabón, pola súa banda, di que a fama de Olimpia se debía ao seu oráculo, ata que se instituíron os Xogos OlímpicosEstrabón. Xeografia, VIII, 3,30.
Segundo Píndaro, o oráculo foi levado pola familia dos Iámidas, que se consideraban descendentes de Iamo. O genos dos Clícidas, descendentes de Clíco, tamén exercían como adiviños, segundo Heródoto, que tamén engade os Telíadas entre as familias de adiviños de OlimpiaHeródoto. Historias. IX, 33,1. Filóstrato de Atenas di que había tres genos de adiviñosFilóstrato. Vida de Apolonio de Tiana, V, 25.
Só Xenofonte relata unha consulta ao oráculo de principios do século -IV. Di que o rei Axesilao II quería saber se podía rexeitar unha tregua ofrecida polos arxivos e recibiu a resposta de que era posíbel. Antes de atacar Argos coas súas tropas, quixo confirmalo no oráculo de Delfos e recibiu a mesma respostaXenofonte. Helénicas, IV, 7,2.
Notas
categoría:relixión da Grecia antiga Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas Categoría:Oráculos da Grecia antiga