miniatura|Reloxo dixital. A hora que mostran os díxitos da esfera en calquera instante son datos dixitais. A hora exacta real son datos analóxicos. Os datos dixitais, na teoría da información e nos sistemas de información, son información representada como unha cadea de símbolos discretos, cada un dos cales pode tomar un só número finito de valores dalgún alfabeto, como letras ou díxitos. Un exemplo é un documento de texto, que consiste nunha cadea de caracteres alfanuméricos. A forma máis común de datos dixitais nos sistemas de información modernos son os datos binarios, que se representan mediante unha cadea de díxitos binarios (bits) cada un dos cales pode ter un de dous valores, 0 ou 1.
Os datos dixitais pódense contrastar cos datos analóxicos, que se representan mediante un valor dun rango continuo de números reais. Os datos analóxicos transmítense mediante un sinal analóxico, que non só adopta valores continuos, senón que pode variar continuamente co tempo, unha función continua con valores reais do tempo. Un exemplo é a variación da presión atmosférica nunha onda sonora.
Os datos requiren interpretación para converterse en información. Nos sistemas informáticos modernos (posteriores a 1960), todos os datos son dixitais.
A palabra dixital provén da mesma fonte que as palabras díxito e digitus (a palabra latina para dedo), xa que os dedos adoitan usarse para contar. O matemático George Stibitz, dos Bell Telephone Laboratories, empregou a palabra dixital en referencia aos pulsos eléctricos rápidos emitidos por un dispositivo deseñado para apuntar e disparar canóns antiaéreos en 1942. O termo úsase máis comunmente en informática e electrónica, especialmente onde a información do mundo real se converte a forma numérica binaria como no son dixital e na fotografía dixital.
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas
Categoría:Produtos electrónicos Categoría:Tecnoloxía dixital