O ou monte Fanjing, situado en Tongren, provincia de Guizhou, é o pico máis alto das Montañas Wuling no sueste da China, a unha altitude de 2.570 m. A Reserva Natural Nacional de Fanjingshan estableceuse en 1978 e designada Reserva da Biosfera da UNESCO en 1986. Fanjingshan é unha montaña sagrada no budismo chinés, considerada a bodhimaṇḍa do Buda Maitreya. Converteuse en Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 2018.
Nome O nome da montaña, "Fanjing", é unha abreviatura de "Fantian Jingtu" (chinés 梵天净土), ou "Terra Pura de Brahma". "Fantian" é o nome chinés do rei celestial budista Brahmā, e "Jingtu" significa en chinés "terra pura", o foco do Budismo da Terra Pura.
Localización e contorna Fanjingshan está situado en Tongren, provincia de Guizhou, no sueste da China. É o pico máis alto das Montañas Wuling. A elevación do seu terreo varía de 480 a (-) 2.570 m sobre o nivel do mar.}}
A Reserva Natural Nacional de Fanjingshan foi establecida en 1978 e designada Reserva da Biosfera pola UNESCO en 1986. A reserva abrangue unha área total de 567 km² e é unha área de conservación para a vexetación primitiva da rexión alpina subtropical media do leste da China. A montaña designouse Patrimonio da Humanidade en xullo de 2018.
O illamento relativo de Fanjingshan asegurou un alto grao de biodiversidade. Especies endémicas como o raro mono dourado de Guizhou (Rhinopithecus brelichi) e o abeto de Fanjingshan (Abies fanjingshanensis) atópanse só nunha pequena rexión centrada en Fanjingshan. Varias especies en perigo de extinción, incluíndo a píntega xigante chinesa, o cervo almizclero do bosque e o faisán de Reeve tamén se atopan en Fanjingshan. Tamén alberga o bosque de faias subtropical primitivo máis grande e contiguo.
Galería
Budismo
Fanjingshan considérase unha montaña sagrada do Budismo chinés, clasificada xusto por debaixo das Catro Montañas Sagradas do Budismo. Considérase o bodhimaṇḍa (ou daochang) —un lugar onde se alcanzaba a iluminación— do Buda Maitreya. A influencia do budismo chegou a Fanjingshan como moi tarde coa dinastía Tang, especialmente despois de que Hou Hongren () construíse a estrada Zangke () no ano 639 d.C., o que facilitou o transporte na rexión montañosa, e os boletíns locais rexistran a construción de varios templos na zona. Construíronse máis templos durante as seguintes dinastías Song e Yuan.
O budismo prosperou moito durante as dinastías Ming e Qing, cando o culto de Tianguan Maitreya () tornouse dominante en Fanjingshan. A rebelión de Bozhou a finais do século XVI causou grandes danos nos templos de Fanjingshan. Despois de reprimir a rebelión, o Emperador Wanli ordenou ao monxe Miaoxuan () reconstruír o Pico Dourado e o Templo Cheng'en (). Moitos outros templos construíronse na zona, marcando o comezo da idade de ouro para o budismo en Fanjingshan. A maioría dos templos durante as dinastías Ming e Qing pertencían ás seitas Terra Pura e á Linji do budismo.
Na axitación que derrocou a dinastía Qing, moitos templos foron destruídos por exércitos e bandidos saqueadores, e poucos monxes quedaron na era da República da China. Despois de novas destrucións durante a Revolución Cultural, o budismo gozou dun renacemento desde a década de 1980. Moitos templos antigos reconstruíronse e construíronse outros novos, incluíndo o Templo Cheng'en, o Templo Huguo Chan (), o Gran Templo do Buda Dourado () e o Templo Longquan ().
En 2010, inaugurouse o Parque Cultural Budista Fanjingshan, cun Salón Dourado que alberga unha estatua de 5 m do Buda Maitreya feita con 250 kg de ouro e miles de xemas. Dise que é a estatua de Maitreya de ouro máis grande do mundo.
Recoñecemento O asteroide 215021 Fanjingshan, descuberto polos astrónomos do Programa de Investigación NEO do PMO en 2005, recibiu o seu nome do Patrimonio da Humanidade. ().
Un xénero (Fanjingshania) de condrictios fósiles descubertos na provincia de Guizhou reciben o seu nome do monte Fanjingshan.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade na China
Categoría:Patrimonio da Humanidade na China